ilacı burda arayınki bulasınız

HİDANTİN TABLET

2009-12-29T12:27:00.000-08:00

FORMÜLÜ: Her HİDANTİN Tablet 100 mg fenitoin sodyum içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ:

Fenitoin (difenilhidantoin) belirgin derecede sedasyon yapmadan antiepileptik etki oluşturan selektif bir ilaçtır. Deşarjların primer odaktan santral sinir sistemine yayılmasını inhibe ederek epileptik nöbetlerin oluşmasını önler. Fenitoinin, mide-barsak kanalında absorbsiyon hızı nispeten yavaştır ve kişiler arasında farklılık gösterir. Oral yolla kullanıldığında serum yarı ömrü ortalama 22 saat olup, 7-42 saat arasında değişebilir. Önerilen günlük 300 mg’lık doz ile tedaviye başladıktan 7-10 gün sonra plazma konsantrasyonu platoya erişir. 10-20 µg/ml’lik plazma konsantrasyonları ile herhangi bir klinik toksisite belirtisi görülmeden optimum kontrol sağlanabilir. Hafif vakalar daha düşük miktarlarla da kontrol altına alınabilir.
Miyokard membranı üzerindeki stabilizan etkisi dolayısıyla anti-aritmik olarak etkilidir.
İlacın büyük bir kısmı karaciğerin mikrozomal enzimleri tarafından inaktive edilir. Fenitoin absorpsiyonu gibi karaciğerdeki inaktivasyonu da kişiler arasında önemli farklılıklar gösterir. Fenitoinin metabolitleri safradan sonra ince barsaktan tekrar emilirler. Üriner atılım ise kısmen glomerüler filtrasyon ve daha çok da tübüler sekresyonla olur.

ENDİKASYONLARI:
Antiepileptik olarak: HİDANTİN Tablet tonik-klonik (grand mal) ve psikomotor (temporal lob) nöbetlerin kontrolü ile nöroşirurji sırasında veya sonrasında görülen nöbetlerin önlenmesi için kullanılır.
Antiaritmik olarak: HİDANTİN Tablet özellikle dijital zehirlenmesine bağlı taşikardiler ile akut miyokard enfarktüsüne bağlı taşikardilerde ve her tip ventriküler aritmilerin tedavisinde kullanılır.

KONTRENDİKASYONLARI:
Fenitoin ve diğer hidantoinlere aşırı duyarlılığı olanlarda ve hipoglisemik ya da diğer sebeplere bağlı nöbetler ile petit-mal nöbetlerde kullanılmamalıdır.

UYARILAR / ÖNLEMLER:
Antiepileptik alan hastalarda ilacın birden kesilmesi ard arda gelen nöbetlerin (status epilepticus) oluşmasına yol açabilir.İlacın kesilmesi, dozunun azaltılması ya da başka bir antiepileptiğe geçilmesi tedricen yapılmalıdır. Aşırı duyarlılık vakalarında hemen uygulanması gereken alternatif ajan, hidantoin grubu dışından seçilmelidir. Deri döküntüleri görüldüğünde ilaç kesilmeli ve doktora başvurulmalıdır.

Hamilelerde kullanım: Fenotoin ve diğer antiepileptikleri alan annelerin bebeklerinde bildirilen malformasyonların ilaç kullanımına mı, yoksa genetik faktörler veya epilepsinin kendi olumsuz etkilerine mi bağlı olduğu tespit edilebilmiş değildir. Hamilelerde kullanımına karar verirken, şiddetli nöbetlerin önlenmesi için antiepileptik alan hastalarda ilacın kesilmesinin status epileptikusa yol açacağı, daha hafif vakalarda ise ilacın kesilebiliceği fakat hafif nöbetlerin dahi gelişmekte olan embriyo ya da fetüs için zararlı olabileceği hususları göz önünde bulundurulmalıdır.
Fenitoin az da olsa anne sütüne geçer. Fenitoin ile tedavi olan annelerin bebeklerine süt vermeleri önerilmez. Fenitoin alan annelerin bebeklerinde ilk 24 saat içinde görülen koagülasyon bozuklukları K1 vitamini ile düzeltilebilir.
Doğumdan önce anneye ve doğumdan sonra bebeğe K1 vitamini verilmesi uygun olur.
Karaciğer yetmezliği olan hastalar ile yaşlı ve ağır hastalarda istenmeyen etkiler daha çabuk görülür. Fenitoin, insülin salgılanmasını inhibe eder ve dolayısıyla hiperglisemi ya da diabetiklerde kan şekerinin yükselmesine yol açabilir.
Grand-mal ve petit-mal nöbetlerin karışık olduğu durumlarda fenitoin diğer bir antiepileptik ile kombine kullanılmalıdır. Fenitoin alan hastalar, doktorun önerdiği dozu aynen uygulamaları, tedaviye devam edemeyeceklerse ve başka ilaçları kullanmaları gerekiyorsa mutlaka hekime danışmaları gerektiği hususunda uyarılmalıdır.

YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER:
Nörolojik belirtiler: En sık görülen ve genelde doza bağlı olarak gelişen fonksiyonel yan etkileri oluştururlar. Bunlar nistagmus, ataksi, dil dolaşması, zihin karışıklığıdır. Baş dönmesi, uykusuzluk, geçici sinirlilik, baş ağrısı ve motor seğirme de görülen belirtiler arasında sayılabilir.

Gastrointestinal belirtiler: Bulantı, kusma ve kabızlıktır.

Dermatolojik belirtiler: En çok görülen morbiliform döküntüler bazen ateşle birlikte seyreder. Diğer dermatit türlerine daha az rastlanır. Nadiren eksfolyatif dermatit, lupus eritamatozus ve Stevens-Johnson sendromuna rastlanmıştır.

Hematolojik etkiler: Fenitoin kullanımına bağlı olarak rapor edilen hempoetik belirtiler trombositopeni, lökopeni, granülositopeni, agranülositoz ve pansitopenidir. Maktositoz megaloblastik anemiler fenitoinin folik asit ütilizasyonunu artırması sonucunda ortaya çıkan folik asit yetersizliğine bağlıdır ve genellikle folik asit tedavisine cevap verirler. Ayrıca lenfadenopati, psödolenforma ve Hodgkin hastalığına nadiren rastlandığı bildirilmiştir.

Bağ dokusu ile ilgili belirtiler: Çehre görünümünde değişim olabilir, jinjiva hiperplazisi gelişebileceğinden dış hijyene dikkat edilmelidir.

Diğer yan etkiler: Hirsutizm, D vitamini eksikliğine bağlı raşitizm veya osteomalasi, sistemik lupus eritamatozus, periarteritis nodoza, toksik hepatit, karaciğer harabiyeti ve immünoglobulin anormallikleri bildirilen diğer yan etkilerdir.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.İLAÇ ETKİLEŞMELERİ:
Fenitoin plazma konsantrasyonunu yükselten ilaçlar:Tolbutamid, kloramfenikol, dikumarol, disulfiram, fenilbutazon, aminosalisilik asit, klordiazepoksit hidroklorit, klorpromazin, diazepam, östrojenler, etosuksimid, halotan, metilfenidat, proklorperazin, sulfafenazol ve akut alkol alımı.

Fenitoin plazma konsantrasyonunu azaltan ilaçlar: Karbamazepin, rezerpin, kronik alkolizm.

Fenitoin plazma konsantrasyonunu azaltarak veya yükselterek etkileşen ilaçlar: Fenobarbital, valproik asit ve sodyum valproat fenitoinin plazma konsantrasyonunu ya yükseltir ya da düşürebilir. Aynı şekilde fenitoinin bu ilaçların plazma konsantrasyonlarına olan etkisi tahmin edilememektedir.
Fenitoin ile etkisi azalan ilaçlar: Kortikosteroidler, kumarin tipi antikoagülanlar, oral kontraseptifler, kinidin, D vitamini, digoksin, rifampin, doksisiklin ve furosemiddir.Özellikle ilaç etkileşimi söz konusu olduğunda plazma konsantrasyonlarının kontrolü yararlı olur.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU:
Kişiye özel dozun tespiti için plazma konsantrasyonlarının belirlenmesinde yarar vardır. Klinik olarak yararlı plazma seviyesi genelde 10-20 µg/ml’dir. Önerilen doz ile düzenli plazma konsantrasyonlarına erişilmesi 7-10 gün içinde olur. Bu süre içinde doz ayarlamasına gitmek uygun olmaz.

Doktor tarafından başka şekilde tavsiye edilmediği takdirde;
Yetişkinlerde: Daha önce tedavi olmamış hastalarda günde 300 mg (3 tablet) ile tedaviye başlanması ve kişisel ihtiyaca göre idame dozunun saptanması önerilir. Çoğu yetişkinler için günlük idame dozu 300-400 mg (3-4 tablet) olup, gerektiğinde 600 mg (6 tablet)’ a kadar çıkılabilir.
Yükleme dozu: İntravenöz uygulamanın istenmediği bazı durumlarda kararlı-durum plazma düzeylerine fenitoinin oral yükleme dozu ile ulaşılmak istenebilir. Bu doz ancak plazma düzeylerini ölçme imkanı olan klinik şartlarda uygulanmalıdır. Yükleme dozu olarak 1 g fenitoin sodyum (10 tablet), 400 mg (4 tablet) ve 300 mg (3 tablet)’lik 3 doza bölünerek 2 saatlik aralarla verilir. Normal idame dozu yükleme dozundan 24 saat sonra verilmeye devam edilir.
Çocuklarda: 6 yaşından büyük çocuklarda günde minimum yetişkin dozu olan 300 mg’a kadar çıkmak gereğide göz önüne alınarak, başlangıç dozu olarak 5 mg/kg/gün ve idame dozu olarak 4-8 mg/kg/gün’lük dozlar 2-3 eşit doza bölünerek verilir. Günlük doz eşit olarak bölünemiyorsa daha büyük doz yatmadan önce verilmelidir.
Antiaritmik olarak: 15 µg/ml’yi geçmeyecek bir plazma konsantrasyonu önerilir. Tabletler yemek aralarında veya tok karnına alınmalıdır.

DOZ AŞIMI VE TEDAVİSİ:
Zehirlenmeye yol açan plazma konsantrasyonları kişilere göre değişiklik gösterir.
Aşırı dozlar alınması halinde ilk belirtiler, nistagmus, ataksi, konuşma zorluğudur.
Diğer belirtiler tremor, hiperfleksi, letarji, bulantı ve kusmadır. Hastada hipotansiyon ve koma görülebilir, solunum ve dolaşım yetersizliği ölüme yol açabilir. Bilinen bir antidotu olmadığından tedavi non-spesifiktir. Solunum ve dolaşım yetersizliği dikkatle gözlenmeli ve uygun önlemler alınmalıdır.Fenitoin plazma proteinlerine tamamiyle bağlanmadığından, hemodiyaliz düşünülebilir. Çocuklarda ciddi zehirlenmelerde total transfüzyon kullanılabilir.
Akut zehirlenmelerde alkol dahil diğer santral sinir sistemi depresanlarının kullanılıp kullanılmadığı kontrol edilmelidir.

SAKLAMA KOŞULLARI:
30 C’nin altında ve kuru yerde saklayınız.

TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI:
Hidantin tablet 100 mg fenitoin sodyum içeren 80 tabletlik şişede.

RUHSAT TARİHİ: 14.12.1987
RUHSAT NO: 143/67
RUHSAT SAHİBİ:
SİFAR İLAÇLARI TİCARET VE SANAYİ A.Ş.
34725 Fenerbahçe / İSTANBUL
ÜRETİM VE SATIŞ YERİ:
YENİ İLAÇ VE HAMMADDELERİ SANAYİ VE TİCARET A.Ş.
Esenyurt / İSTANBUL

Kaynak: http://www.yeniilac.com.tr

LOSİRAM 10 mg FİLM TABLET

2009-12-29T07:48:00.000-08:00

FORMÜLÜ:
Her tablet 10 mg Essitalopram’a eşdeğer Essitalopram okzalat ve boyar madde olarak titanyum dioksit içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ:
Farmakodinamik özellikleri:
Essitalopram serotonin (5HT) geri alımının selektif bir inhibitörüdür. 5-HT geri alımının inhibisyonu, Essitalopram’ın farmakolojik ve klinik etkilerini açıklayan tek mekanizmadır.

Essitalopramın, aralarında 5-HT1A, 5-HT2A, DA D1 ve D2 ile α1-, α2-, β- adrenoseptörler, histamin H1, muskarin, benzodiazepin ve opioid reseptörlerin de bulunduğu bir grup reseptöre afinitesi azdır veya hiç yoktur.

Essitalopramın antidepresan etki mekanizmasının, merkezi sinir sistemindeki serotonerjik etki potansiyeline bağlı olduğu düşünülmektedir. Yapılan çalışmalar; essitalopramın norepinefrin ve dopaminerjik nöron geri alımı üzerinde minimal etkiyi oluşturmakla birlikte, oldukça selektif bir serotonin geri alım inhibitörü olduğunu göstermektedir. Essitalopram, 5-HT geri alım inhibisyonu ve 5-HT nöron atım hızı açısından R-enansiyomerine göre en az 100 kat daha etkilidir.

Essitalopram, aralarında Na+, K+, Cl- ve Ca++ kanallarının da bulunduğu çeşitli iyon kanallarına bağlanmaz veya afinitesi azdır.

Farmakokinetik özellikleri:
Essitalopram’ın oral biyoyararlanımı, tama yakın olup, besin alımından bağımsızdır. Alınan dozdan 4 saat sonra, maksimum plazma düzeylerine erişilir. Rasemik sitalopramda olduğu gibi essitalopram’ın ve belli başlı metabolitlerinin proteine bağlanma oranı %80’in altındadır. Karaciğerde demetillenmiş ve didemetillenmiş metabolitlerine metabolize olur. Her iki metabolit de farmakolojik olarak aktiftir. Değişmemiş essitalopram, plazmadaki esas bileşiktir. Kinetik doğrusaldır. Sabit durum düzeylerine yaklaşık 1 haftada erişilir.

Biyolojik yarı ömrü yaklaşık 30 saat olup, oral plazma klerensi yaklaşık 0,6 L/dak’dır. Essitalopram ve belli başlı metabolitlerinin eliminasyonu karaciğer (metabolik) ve böbrek yoluyla gerçekleşmekte olup, alınan dozun büyük bir kısmı metabolitler şeklinde idrarla atılır.

ENDİKASYONLARI:
- Majör depresif durumlar,
- Agorafobili veya agorafobisiz panik bozukluğu,
- Sosyal anksiyete bozukluğu,
- Yaygın anksiyete bozukluğu tedavisinde endikedir.

KONTRENDİKASYONLARI:
Essitolaprama veya ilacın içerdiği herhangi bir maddeye karşı oluşmuş aşırı duyarlılık durumunda ve non-selektif geri dönüşümsüz monoaminoksidaz inhibitörleriyle (MAOI) birlikte kullanılması kontrendikedir. MAOI ile birlikte selektif serotonin geri alım inhibitörü (SSRI) kullanan hastalarda veya SSRI tedavisine son verdikten hemen sonra MAOI tedavisine başlayan vakalarda, ciddi reaksiyonlarla karşılaşıldığı bildirilmiştir. Bazı hastalarda serotonin sendromu gelişmiştir. Essitalopram non-selektif MAOI’leri ile beraber kullanılmamalıdır. Essitalopram geri dönüşümsüz MAOI tedavisi kesildikten sonra en az 14 gün sonra veya moklobemid gibi geri dönüşümlü bir MAOI tedavisi kesildikten en az 1 gün sonra kullanılmaya başlanmalıdır. Bir MAOI non-selektif ile tedaviye başlamadan en az 7 gün önce Essitalopram tedavisine son verilmiş olmalıdır.

UYARILAR/ÖNLEMLER:
‘’Antidepresan ilaçların özellikle çocuk ve gençlerdeki kullanımlarının intihar düşünce ya da davranışlarını arttırma olasılığı bulunmaktadır. Bu nedenle özellikle tedavinin başlangıcı ve ilk aylarında, ilaç dozunun artırılma, azaltılma ya da kesilme dönemlerinde hastanın gösterebileceği huzursuzluk, aşırı hareketlilik gibi beklenmedik davranış değişiklikleri ya da
intihar olasılığı gibi nedenlerle hastanın gerek ailesi gerekse tedavi edicilerce yakinen izlenmesi gereklidir.’’

Çocuklarda olduğu gibi yetişkinlerde de antidepresan ilaçların kullanımı gerektiğinde özellikle ilk 5 ay doz değiştirme durumlarında daha fazla olmak üzere, hastaların intihar, düşünce ve davranışlarında artış olasılığı yönünden uyarılması ve yakın takibi gereklidir.

Çalışma olmaması nedeniyle, 18 yaşından küçük çocuklarda kullanımı önerilmez. Aşağıdaki “ Özel Uyarı ve Önlemler “ SSRI terapötik sınıfındaki tüm ilaçları kapsar.

Paradoksikal anksiyete - Panik bozukluğu olan bazı hastalar, antidepresan tedavisinin başında, artan anksiyete semptomları sergileyebilirler. Bu paradoksikal reaksiyon çoğunlukla tedaviye başlanmasından itibaren 2 hafta içinde kaybolur. Olası paradoksikal anksiyojenik etkileri azaltmak için, düşük başlangıç dozu önerilir.

Nöbetler – Nöbet görülen bütün hastalarda ilaç kesilmelidir. Stabil olmayan epilepsili hastalara SSRI verilmemelidir ve kontrol altındaki epilepsili hastalar ise dikkatle izlenmelidir. Nöbet sıklığında artış görülürse, SSRI kesilmelidir.

Mani - Geçmişinde mani/hipomani olan hastalarda, SSRI’lar dikkatle kullanılmalıdır. Hasta manik faza girerse, SSRI kesilmelidir.

Diyabet –Diyabetli hastalarda, SSRI tedavisi, glisemik kontrolü değiştirebilir. İnsülin ve/veya oral hipoglisemik ilacın dozajının yeniden ayarlanması gerekebilir.

İntihar - SSRI’lar ile ilgili genel klinik deneyim, tedavinin ilk haftalarında intihar riskinde artış olabileceği yönündedir. Bu dönemde hastaların yakından izlenmesi önemlidir.

Hiponatremi – Muhtemelen, uygunsuz andiüretik hormon (ADH) salgısı sebebiyle, SSRI kullanımının hiponatremi oluşturduğu rapor edilmiştir. Yaşlı hastalar, sirozu olanlar ve hiponatremi oluşturduğu bilinen ilaçlar ile birlikte tedavi edilen hastalar gibi risk altında olanlarda, dikkatle kullanılmalıdır.

Kanama – SSRI’lar ile tedavide, ekimoz, purpura gibi yüzeyel kanama bozuklukları rapor edilmiştir. Özellikle oral antikoagülanlar, platelet fonksiyonunu etkilediği bilinen bazı ilaçlarla (örneğin, atipik antipsikotikler ve fenotiyazin, trisiklik antidepresanların çoğu, asetil salisilik asid ve NSAI ilaçlar) birlikte SSRI kullanılması veya kanama eğilimi olan hastalar tarafından kullanılması konusunda özenli olunmalıdır.

ECT (elektrokonvülsif terapi) – SSRI’lar ile ECT’nin (elektrokonvülsif terapi) birlikte uygulanmasına ilişkin, yayınlanmış klinik deney sınırlı olduğundan özenli olunması önerilir.

Geri dönüşümlü, selektif MAO-A inhibitörleri:
Serotonin sendromuna yol açma riski nedeni ile, Essitalopram ile MAO-A inhibitörlerinin birlikte kullanımı genellikle önerilmez. Non-selektif, geri dönüşümsüz MAO-inhibitörleri ile birlikte kullanımı konusunda, “ilaç etkileşmeleri ve diğer etkileşmeler”e bakınız.

Serotonin Sendromu:
Sumatriptan veya diğer triptanlar, tramadol ve triptofan gibi serotonerjik etkili ilaçlarla birlikte Essitalopram kullanımında dikkatli olunmalıdır.

SSRI’larla birlikte serotonerjik ilaç kullanan hastalarda, serotonin sendromu ender olarak rapor edilmiştir. Ajitasyon, tremor, miyokloni ve hipertermi gibi semptomların kombinasyonu, bu durumun geliştiği işaretini taşıyabilir. Böyle durumlarda, SSRI ve serotonerjik ilaç derhal kesilmeli ve semptomatik tedavi başlatılmalıdır.

Hypericum perforatum – İçerisinde “Hypericum perforatum” bulunan bitkisel preparatlar ile SSRI’ların birlikte kullanılması, advers reaksiyonların oluşumunda artışa yol açabilir.

Çekilme Reaksiyonları – Olası çekilme reaksiyonlarının görülmesini önlemek amacıyla, Essitalopram tablet tedavisine 1 ila 2 haftalık süre içinde yavaş yavaş doz azaltımı yapılarak son verilmelidir. (“Kullanım şekli ve dozu” bölümüne bakınız).

Koroner kalp hastalığı: Sınırlı klinik tecrübe sebebiyle, koroner kalp hastalığı olan hastalarda kullanımında özenli olunması önerilir.

Çocuklarda kullanım:
Bu popülasyonda, güvenilirlik ve etkinlik saptanmadığından önerilmez.

Gebelik ve emzirme döneminde kullanım:
Gebelik kategorisi C’dir.

Essitalopram’ın, insanlardaki gebelik ve emzirme dönemlerindeki kullanıma ilişkin, güvenilirlik bilgileri yoktur.

Bu nedenle, kesinlikle gerekli ise ve ancak risk/yarar durumu dikkatle değerlendirildikten sonra hamilelerde kullanılmalıdır. Essitalopram’ın anne sütüne geçer. Emziren kadınlara Essitalopram uygulanmamalı veya emzirme kesilmelidir.

Araç veya diğer makineleri kullanma yeteneği üzerindeki etkileri:
Essitalopram entelektüel fonksiyon ve psikomotor performansı etkilemese de herhangi bir psikotropik ilaç, karar mekanizmasını veya yetenekleri bozabilir. Hastalar, araç ve makine kullanım yeteneklerinin, potansiyel olarak etkilenebileceği konusunda uyarılmalıdır.

YAN ETKİLER/ADVERS ETKİLER:
Daha sıklıkla, tedavinin ilk 1 ila 2 haftalık bölümünde karşılaşılan advers etkiler genellikle tedavinin devam eden dönemlerinde şiddet ve sıklık açısından azalma gösterir.

SSRI grubu antidepresanlar ile uzun süreli tedaviden sonra, aniden ilacın kesilmesi halinde, bazı hastalarda çekilme reaksiyonları meydana gelebilir. Tedavinin sonlandırılmasıyla ortaya çıkan çekilme reaksiyonları, SSRI grubu antidepresanların bağımlılık yaptığını göstermez.

Aşağıda verilen advers etkiler, Essitalopram’ın çift- kör plasebo kontrollü çalışmalarda, plaseboya oranla daha fazla sıklıkla görülenlerdir:

Metabolizma ve beslenme bozuklukları: İştah azalması (%1-%10)
Psikiyatrik bozukluklar: Kadında libido azalması Anorgazmi (%1-%10)
Sinir Sistemi Bozuklukları: Uykusuzluk, somnolans, baş dönmesi (%1-%10)
Tat alma ve uyku bozuklukları (%o 1-%1)
Solunum yolu, torasik ve mediastinal bozukluklar: Sinüzit, esneme (%1-%10)
Gastrointestinal Bozukluklar: Bulantı >%10
Diyare, kabızlık (%1-%10)
Deri ve subkütan doku bozuklukları: Terleme artışı (%1-%10)
Üreme Sistemi ve meme bozuklukları: Ejekülasyon bozukluğu ve impotans (%1-%10)
Genel bozukluklar ve uygulama yeri koşulları: Yorgunluk, pireksi (%1-%10)
SSRI terapötik sınıfına özgü olarak, Essitolapramın kalp damar sistemi üzerinde yan etkisi postural hipotansiyon ile kendini göstermektedir.
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞİMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞİMLER:
Farmakodinamik Etkileşimler:
Kontrendike kombinasyonlar
Non-selektif MAO inhibitörleri:
Non-selektif monoaminoksidaz inhibitörleri (MAOI) ile birlikte SSRI kullanan hastalarda veya SSRI tedavisine son verdikten hemen sonra MAOI tedavisine başlayan vakalarda, ciddi reaksiyonlarla karşılaşıldığı bildirilmiştir.

Bazı hastalarda serotonin sendromu gelişmiştir. Essitolapram non-selektif MAOI’leri ile beraber kullanılmamalıdır. Essitolapram geri dönüşümsüz MAOI tedavisi kesildikten en az 14 gün sonra veya moklobemid gibi geri dönüşümlü bir MAOI (RIMA) tedavisi kesildikten en az 1 gün sonra kullanılmaya başlanmalıdır. Bir MAOI non-selektif ile tedaviye başlanmadan
en az 7 gün önce Essitolapram tedavisine son verilmiş olmalıdır.

Önerilmeyen Kombinasyonlar:
Geri dönüşümlü, selektif MAO-A inhibitörü (moklobemid) :
Serotonin sendromu riskinden ötürü, Essitolapram’ın Bir MAO-A inhibitörü ile birlikte kullanımı önerilmez.

Eğer bu kombinasyon gerekli ise, önerilen en küçük dozla başlamalı ve klinik izleme güçlendirilmelidir.

Kullanımı önlem gerektiren kombinasyonlar:
Selegilin:
Serotonin sendromu gelişmesi riskinden ötürü, selegilin (geri dönüşümsüz MAO-B inhibitörü) ile birlikte kullanımında dikkatli olunmalıdır. 10 mg/gün’e kadar olan selegilin dozu ile birlikte rasemik Sitalopram, güvenle kullanılmıştır.

Serotonerjik ilaçlar:
Serotonerjik ilaçlarla (örneğin tramadol, sumatripan ve diğer triptanlar ) birlikte kullanımı, serotonin sendromuna yol açabilir.

Nöbet eşiğini düşüren ilaçlar:
SSRI’lar, nöbet eşiğini düşürebilir. Nöbet eşiğini düşürebilen diğer ilaçlarla birlikte kullanırken dikkatli olunmalıdır.

Lityum, triptofan:
SSRI’ların lityum veya triptofan ile birlikte kullanıldığında, etkilerinin arttığı yönünde raporlar mevcuttur. Bu nedenle birlikte kullanırken dikkatli olunmalıdır.
Hypericum perforatum:
SSRI’ların, St.John’s Wort (Hypericum perforatum) içeren bitkisel ürünlerle birlikte kullanımı, advers reaksiyonların oluşumunda artışa yol açabilir.

Kanama:
Essitolapram ile oral antikoagülanlar birlikte verildiğinde, antikoagülan etkide değişiklik görülebilir. Essitolapram’a başlatılan ve kesilen hastalardan oral antikoagülan kullananlarda, dikkatli olarak koagülasyon izlenmesi gerekir.

Alkol:
Essitolapram ile alkol arasında, farmakodinamik veya farmakokinetik etkileşim beklenmemektedir. Ancak, diğer psikotropik ilaçlarla olduğu gibi, alkol ile birlikte kullanımı önerilmez.

Farmakokinetik Etkileşimler:
Diğer İlaçların Essitalopram Farmakokinetiği Üzerindeki Etkileri
Essitalopram metabolizması genellikle CYP2C19 ile gerçekleşir. CYP3A4 ve CYP2D6 da bir dereceye kadar metabolizasyonuna katkıda bulunur.

Esas metaboliti olan S-DCT’nin metabolizasyonunun ise kısmen CYP2D6 tarafından katalize edildiği düşünülmektedir.

CYP2C19’u inhibe eden ilaçlarla birlikte kullanımı, Essitolapram’ın plazma
konsantrasyonunun yükselmesi ile sonuçlanır. Bu tip ilaçlarla (ör. Omeprazol) birlikte kullanımında dikkatli olunması tavsiye edilmektedir. Essitolapram’ın dozunda bir azaltmaya gidilmesi gerekli olabilir.

Rasemik sitalopramın simetidin ile (orta şiddette genel enzim inhibitörü) birlikte kullanımı, rasematın plazma konsantrasyonunda artmasına neden olur (en az % 45 artış). Bu nedenle, yüksek dozda simetidin ile birlikte kullanılacağı zaman, Essitolapram’ın doz aralığının üst sınırlarında dikkatli olunması gerekir. Sitalopram, non-stereoselektif olarak ölçüldüğünden,
farmakolojik açıdan etkili S-enansiyomer (essitolapram)’ın artış büyüklüğü bilinmemektedir. Bu nedenle de, bu veri dikkatle yorumlanmalıdır.

Essitolapramın Diğer İlaçların Farmakokinetiği Üzerine Etkisi
Essitolapram CYP2D6 enziminin orta kuvvette inhibitörüdür. Metabolizmaları bu enzim tarafından katalize edilen diğer ilaçlarla birlikte kullanımı sırasında dikkatli olunmalıdır ve dar terapötik indekse sahip diğerleri (örneğin, flekainid, propafenon ve kardiyak yetmezlikte kullanılan metoprolol) veya çoğunlukla CYP2D6 tarafından metabolize olan, merkezi sinir sistemine etkili ilaçlarla (desipramin, klomipramin, nortriptilin gibi antidepresanlar veya risperidon, tiyoridazin ve haloperidol gibi antipsikotikler) birlikte kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Doz ayarlaması yeniden gerekebilir.

Dezipramin veya metoprolol ile birlikte kullanımı, bu her iki CYP2D6 substratının plazma düzeyini iki katına çıkarmıştır.

Yapılan in vitro çalışmalarda, Essitolapram’ın CYP2C19’un zayıf inhibisyonuna neden olduğu gösterilmiştir. CYP2C19 ile metabolize olan ilaçlarla birlikte kullanılırken özenli olunmalıdır.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU:
Essitolapram, günde tek doz olarak, besinlerle birlikte veya öğün aralarında kullanılabilir.

20 mg’ın üzerindeki günlük dozlara ilişkin dozlara güvenilirlik kanıtlanmamıştır.

Majör Depresyon tedavisi:
Günde 1 kez 10 mg olarak alınır. Bireysel hasta cevabına göre, doz günde maksimum 20 mg’a çıkabilir.

Antidepresan cevap için genelde 2-4 hafta gerekir.

Alınacak cevabın konsolidasyonu için en az 6 aylık tedavi süresi gerekmektedir.

Agorafobili ve agorafobisiz panik bozukluğu tedavisi:
Günlük 10 mg’lık doza geçilmeden önce, ilk hafta günde 5 mg’lık başlangıç dozu uygulanmalıdır. Doz daha sonra, alınacak bireysel hasta cevabına göre, günde 20 mg’a çıkarılabilir.

Maksimum etki, yaklaşık 3 ay sonra alınır. Tedavi birkaç ay sürer.

Sosyal anksiyete bozukluğu:
Günde bir kez 10 mg olarak alınır. Bireysel hasta cevabına göre, doz günde maksimum 20 mg’a çıkarılabilir. Sosyal anksiyete bozukluğu kronik eğilimli bir hastalıktır; etkiyi pekiştirmek ve relapsı önlemek amacıyla uzun dönem tedavi uygulanmalıdır.

Yaygın anksiyete bozukluğu:
Günde bir kez 10 mg olarak alınır. Bireysel hasta cevabına göre, doz günde maksimum 20 mg’a çıkarılabilir. Yaygın anksiyete bozukluğu kronik eğilimli bir hastalıktır; etkiyi pekiştirmek ve relapsı önlemek amacıyla uzun dönemli tedavi uygulanmalıdır.

Yaşlı hastalar ( 65 yaş üstü)
Başlangıç tedavisinde, tavsiye edilen dozun yarısı ve devamında da daha düşük maksimum doz uygulanmalıdır.

Çocuklar ve adolesanlar (<>

Azalmış böbrek fonksiyonu olan hastalar:
Hafif ve orta dereceli böbrek fonksiyonu bozukluğu olanlarda doz ayarlaması gerekmez. Ciddi böbrek fonksiyonu bozukluğu olan hastalarda dikkatli olunmalıdır (kreatin klerensi 30 mL/dakikadan az) .

Azalmış Karaciğer fonksiyonu olan hastalar:
İlk iki hafta için başlangıç dozu olarak 5 mg uygulanması önerilir. Bireysel hasta cevabına göre doz 10 mg’a yükseltilebilir.
CYP2C19’u zayıf metabolize eden hastalar:
CYP2C19’un zayıf metabolize olduğu hastalarda tedavinin ilk 2 haftalık bölümünde başlangıç dozu olarak 5 mg kullanılması önerilir. Bireysel yanıta bağlı olarak doz 10 mg’a yükseltilebilir.

Tedaviye Son verilmesi:
Olası çekilme reaksiyonlarını önlemek için doz 1 ila 2 haftalık süre içerisinde yavaşça azaltılarak Essitalopram tedavisine son verilmelidir.

DOZ AŞIMI:
Toksisite:
Essitalopramın doz aşımına ilişkin klinik veri kısıtlıdır. Bununla birlikte 190 mg dozda alınan Essitalopram’ın ciddi belirtilere neden olmadığı bildirilmiştir.

Belirtiler:
Aşırı dozda rasemik sitalopram alınmasına bağlı belirtiler (600 mg’dan fazla); baş dönmesi, tremor, ajitasyon, somnolans, bilinç kaybı, nöbetler, taşikardi, EKG’de ST-T değişimleriyle seyreden farklılaşmalar, QRS kompleksinin genişlemesi, QT aralığında uzama, aritmi, solunum depresyonu kusma, rabdomiyoliz, metabolik asidoz, hipokalemi’dir. Essitalopram’ın
aşırı dozda alınması sonucunda da benzer belirtilerle karşılaşılması beklenir.

Tedavi:
Spesifik bir antidot mevcut değildir. Havayolu açık tutulmalı ve hastanın uygun düzeyde oksijenlenerek solunum işlevlerini yerine getirmesi güvence altına alınmalıdır. Oral alımdan sonra, olası en kısa zaman içerisinde gastrik lavaj yapılmalıdır. Aktif kömür kullanımı düşünülmelidir. Genel semptomatik destek tedavisinin uygulandığı süre boyunca kardiyak ve
yaşamsal işaretler izlenmelidir.

SAKLAMA KOŞULLARI:
250C’nin altında, oda sıcaklığında saklayınız.
Çocukların göremeyeceği ve erişemeyeceği yerlerde ve ambalajında saklayınız.
TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ ve AMBALAJ MUHTEVASI:
PVC/PE/PVdC-Al blister ambalajlarda 14 ve 28 film tablet.
Doktora danışmadan kullanılmamalıdır.
REÇETE İLE SATILIR.
Ruhsat Tarihi ve No : 27.02.2007-210/57
Ruhsat Sahibi ve İmal Yeri : BİLİM İLAÇ SAN. ve TİC. A.Ş.
34398 Maslak/İSTANBUL
Prospektüs Onay Tarihi : 01.03.2007
Kaynak: http://www.bilimilac.com.tr

Depakin

2009-12-29T06:04:00.000-08:00

DEPAKIN 500 MG 40 ENTERİK KAPLI TABLET
Sinir Sistemi, Nöroloji >>> Antiepileptik, Antikonvülzan
İlacın Etken Maddesi : Sodyum Valproad

Prospektüs Bilgileri:
Endikasyonları:
Bütün epilepsi türlerinde endikedir.

Kontrendikasyonları:
Bileşiminde bulunan maddelerden herhangi birine karşı oluşmuş aşırı duyarlılık durumlarında kullanılmamalıdır.

Uyarılar / Önlemler:
Preparat yemeklerle birlikte veya yemeklerden hemen sonra kullanılmalıdır. İlacın her zaman aynı saatlerde alınmasına özen gösterilmelidir. Karaciğer hastalığı olanlarda, hamileliğin ilk 3 ayında ve duyarlı kişilerde kullanılmaz.

Yan Etkiler:
Bulantı, kusma, karın krampı, diyare, uyuşukluk, trombositopeni, hepatotoksisite ve saç dökülmesi gibi yan etkiler görülebilir.

Etkileşimler:
Alkol ve diger santral sinir sistemi depresanlarının etkisini arttırabilir. Diğer antiepileptiklerle birlikte kullanılınca bu ilaçların dozları yeniden ayarlanmalıdır. Koagülasyonu etkileyen ilaçlarla aspirin ve warfarin ile birlikte kullanımda dikkatli olunmalıdır. Salisilatlar bu preparatın serum düzeyini arttırır. Diyabet teşhisinde kulanılan ketonüri testi yanlış pozitif sonuçlar verebilir. Fenobarbitalin plazma konsantrasyonunu arttırır. Fenitoin, fenobarbital, pirimidin ve karbamazepin ile atılımı hızlanır.

Dozu Kullanma:
Erişkinlerde başlangıç dozu günde 600mg’dır. Daha sonra her 3 günde bir 200mg arttırılarak 1-1.6g’a kadar çıkartılır. Max. günlük doz 2.6g’dır. Dozlar 2-3 eşit kısma bölünerek verilir. Ağırlığı 20kg’dan az olan çocuklarda günlük doz 10-15mg/kg’dır. Çok ciddi durumlarda bu doz 50mg/kg’a kadar çıkartılabilir. Chrono tablet: Günlük doz erişkinler için başlangıçta 10-15mg/kg ve daha sonra 20-30mg/kg, çocuklar için 30mg/kg’dır.

Rivotril

2009-12-29T04:30:00.000-08:00

RIVOTRIL 2,5 MG 10 ML DAMLA
Sinir Sistemi, Nöroloji » Antiepileptik

Prospektüs Bilgileri:
Damla: Clonazepam,2.5 mg/ml Tablet:Clonazepam,2 mg

Endikasyonları:
Tipik ve atipik petit mal, primer veya sekonder jeneralize grand mal, status epileptikus’un bütün klinik şekilleri ve ateş1i hastalıklarda görülen konvülsiyonlarda endikedir.

Kontrendikasyonları:
Miyastenia graviste kontrendikedir.

Uyarılar / Önlemler:
Bağımlılık yapabilir. Alkolle birlikte kullanılmaz. Uyku hali yapabileceğinden dolayı motorlu araç vb. kullananlarla yüksek yerlerde çalışanlar uyarılmalıdır.Tedavi aniden kesilmemelidir.

Yan Etkiler:
Yorgunluk, uyuklama, ataksi, huzursuzluk, solunum yolu tıkanması, eksitasyon, irritabilite ve agresivite gibi yan etkiler görülebilir.

Etkileşimler:
Fenitoin veya fenobarbital ile birlikte kullanımlarda yeniden doz ayarı yapılmalıdır.

Dozu Kullanma:
Süt çocuklarında 0,1mg, Çocuklarda 0,5mg Erişkinlerde de 0,75mg dozda başlanır. 3-4 hafta sonra idame doza geçilir. İdame doz süt çocuklarında 0.5-1mg, 1-5 yaş arası çocuklarda 1,5-3mg, 6-16 yaş arası çocuklarda 3-6mg erişkinlerde 4-8mg’dır.

Etken Maddesi: Klonazepam
RIVOTRIL 2,5 MG 10 ML DAMLA Yerli, Beşeri bir ilaçdır.

PAXERA Film Tablet

2009-12-28T19:53:00.000-08:00

Etken Madde(ler):

Paroksetin HCl

Piyasa Şekilleri:

20 mg: 28 film tablet, 30 mg: 28 film tablet, 10 mg: 28 film tablet içeren blister ambalajlarda.

Kullanım Şekli:

Günde bir defa tercihen sabahları aç ya da tok karnına alınması önerilir. Major Depresif Bozukluk: Önerilen başlangıç dozu günde 20 mg'dır. Bu doza yanıt vermeyen hastalarda doz, en az bir haftalık aralıklarla 10 mg'lık artışlar yapılarak maksimum günde 50 mg'a dek artırılabilir. Tedavi hastanın kliniğine göre en az birkaç ay sürmelidir. Obsesif Kompülsif Bozukluk (OKB): Önerilen başlangıç dozu günde 20 mg'dır. Bu doza yanıt vermeyen hastalarda doz, en az bir haftalık aralıklarla 10 mg'lık artışlar yapılarak maksimum günde 60 mg'a dek artırılabilir. Hastaların çoğunun tedaviye yanıt verdiği doz günde 40 mg'dır. OKB kronik bir durum olduğundan, idame tedaviye etkin en düşük doz ile devam edilmesi uygundur. Panik Bozukluk: Önerilen başlangıç dozu günde 10 mg'dır. Bu doza yanıt vermeyen hastalarda doz, en az bir haftalık aralıklarla 10 mg'lık artışlar yapılarak maksimum günde 60 mg'a dek artırılabilir. Hastaların çoğunun tedaviye yanıt verdiği doz günde 40 mg'dır. Sosyal Anksiyete Bozukluğu: Önerilen başlangıç dozu günde 20 mg'dır. Bu doza yanıt vermeyen hastalarda doz, en az bir haftalık aralıklarla 10 mg'lık artışlar yapılarak maksimum günde 60 mg'a dek artırılabilir. Yaygın Anksiyete Bozukluğu (GAB): Önerilen başlangıç dozu günde 20 mg'dır. Bu doza yanıt vermeyen hastalarda doz, en az bir haftalık aralıklarla 10 mg'lık artışlar yapılarak maksimum günde 50 mg'a dek artırılabilir. Yaşlılarda ve şiddetli böbrek ve karaciğer bozukluğu olan hastalarda önerilen başlangıç dozu günde 10 mg'dır. Gerekirse doz artırılır. Maksimum günlük doz 40 mg'dır. Tedavinin bir MAOI ilaca değiştirilmesi ya da MAOI ilaçtan paroksetine geçiş: Bu iki ilaç arasında tedavi değişikliği yapılacağı zaman, aralarında en az 14 gün olmalıdır.

Endikasyonları:

Paroksetin, güçlü ve selektif bir serotonin (5-hidroksitriptamin, 5-HT) geri alım inhibitörüdür. Tepkisel ve şiddetli depresyon ve anksiyetenin eşlik ettiği depresyon dahil olmak üzere tüm depresyon tiplerine ait semptomların tedavisinde endikedir. Obsesif Kompulsif Bozukluk (OKB) semptomlarının tedavisi ve relapsının önlenmesi. Agorafobili ya da agorafobisiz panik bozukluğunun tedavisi ve relapsının önlenmesi. Sosyal Anksiyete Bozukluğu/Sosyal Fobi tedavisi. Yaygın Anksiyete Bozukluğu tedavisi ve relapsının önlenmesi. Post travmatik Stres Bozukluğu tedavisi. 18 yaş altındaki çocuklar ve adolesanlarda kullanılmaz.

Kontrendikasyonları:

Monoamin oksidaz inhibitörü veya tioridazinin birlikte kullanıldığı durumlarda kontrendikedir. Paroksetine veya ilacın bileşiminde bulunan diğer maddelere karşı bilinen aşırı duyarlılık durumlarında kontrendikedir.

Uyarılar:

Bir MAO inhibitörüyle kombine olarak başka bir serotonin geri alım inhibitörü alan hastalarda, hipertermi, rijidite, miyoklonus, vital belirtilerde hızlı dalgalanmalarla birlikte otonom dengesizliği ve deliryum ve komaya doğru ilerleme gösteren aşırı ajitasyonun da dahil olduğu mental durum değişiklikleri içeren ciddi, bazen öldürücü olan reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar daha önce bu ilacı bırakmış olan ve bir MAOI almaya başlayan hastalarda da bildirilmiştir. Bazı vakalar nöroleptik malign sendroma benzeyen özellikler göstermişlerdir. Bu ilaçların kan basıncını düşürmek ve davranışeksitasyonuna neden olmak üzere sinerjistik olarak etki gösterebileceklerini düşündürmektedir. Bu nedenle Paroksetinin bir MAOI ile kombine olarak kullanılmaması ve bir MAOI ile tedavinin bırakılmasından sonraki 14 gün içinde bu ilaca başlanmaması önerilmektedir. Bir MAO inhibitörüne başlamak için Paroksetinin bırakılmasından sonra en az 2 hafta geçmelidir. Tek başına uygulanan tioridazin, torsade de pointes tipi aritmiler gibi ciddi ventriküler aritmiler ve ani ölüm ile ilişkili QTc intervali uzaması oluşturmaktadır. Bu etki dozla ilişkili gibi görünmektedir. Bir in vivo çalışma, paroksetin gibi P450 IID6’yı inhibe eden ilaçların plazmadaki tioridazin düzeylerini yükselttiğini düşündürmüştür. Bu nedenle, paroksetinin tioridazin ile kombine olarak kullanılmaması önerilmektedir. Diğer tüm antidepresanlar gibi, Paroksetin mani öyküsü olanhastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Oral antikoagülan alan hastalara Paroksetin büyük bir dikkatle verilmelidir. Triptofan diğer selektif serotonin geri alım inhibitörleri ile birlikte alındığında advers deneyimler bildirildiğinden, Paroksetin triptofan tedavisi ile kombinasyon şeklinde kullanılmamalıdır. Tüm psikoaktif ilaçlarla olduğu gibi, kardiyak problemleri olan hastaların tedavisi sırasında dikkatli olunması önerilir. Epilepsi hastalarında da kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Paroksetin ile tedavi edilen hastalarda nöbetlerin görülme insidansı %0.1’den azdır ve görüldüğü takdirde tedavi kesilmelidir. Diğer selektif serotonin geri alım inhibitörlerinde olduğu gibi, Paroksetin nadiren midriyazise neden olur ve dar açılı glokomlu hastalarda kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Elektrokonvülsif tedavi ile birlikte kullanımı konusunda klinik deneyim azdır. Ancak serotonin geri alım inhibitörleri kullanan hastalarda uzatılmış elektro konvülsif tedavi ile indüklenen nöbetler ve/veya ikincil nöbetler gibi nadir olgular mevcuttur. Nöroleptik kullanan hastalara uygulanırken nöroleptik malign sendromu semptomlarını hatırlattığından dolayı dikkatli olunmalıdır. Kötüleşen depresyon, intihara teşebbüs ve intihar olasılığı depresif hastalığı olan hastaların tabiatında bulunmaktadır. Bu nedenle, hastalarda tedavi sırasında anlamlı bir hafifleme oluncaya kadar yakından takip edilmelidir. Daha çok yaşlılarda olmak üzere nadiren hiponatremi bildirilmiştir. Hiponatremi paroksetin kullanımına son verildiğinde genellikle ortadan kalkar. Gebelik kategorisi C’dir. Gebelikte güvenilirliği saptanmadığından, potansiyel fayda muhtemel zararından daha fazla olmadıkça gebelik veya emzirme dönemlerinde kullanılmamalıdır. Klinik deneyim Paroksetin ile tedavinin idrak veya psikomotor fonksiyonda azalma ile ilişkisi bulunmadığını göstermiştir. Bununla birlikte, tüm diğer psikoaktif ilaçlarla tedavideolduğu gibi, hastalar araç veya makine kullanma yetenekleri hakkında uyarılmalıdırlar.

Yan Etkileri:

Kontrollü klinik araştırmalarda, en sık gözlenen advers etkiler; mide bulantısı, uykulu hal, terleme, titreme, asteni, ağız kuruluğu , uykusuzluk, cinsel fonksiyon bozukluğu (impotans ve ejakülasyon bozuklukları dahil), baş dönmesi, kabızlık, ishal ve iştah kaybıdır. Advers etkilerin şiddeti ve sıklığı tedaviye devam edilmesiyle azalabilir ve genellikle tedavinin kesilmesine yol açmaz. Buna ilaveten, klinik kullanımı sırasında rapoe edilen yan etkiler: Sinir Sistemi: Serotonerjik sendroma ilaveten halüsinasyonlar, hipomani ve huzursuzluk bildirilmiştir. Diğer selektif serotonin geri alım inhibitörlerinde olduğu gibi konfüzyon da bildirilmiştir. Oro-fasiyal distoni de dahil ekstrapiramidal reaksiyonlar bildiren bazı raporlar vardır. Bazen bu reaksiyonlar nöroleptik ilaç kullanan hareket bozukluğu olan hastalarda meydana gelmiştir. Konvülsiyona ait nadir vaka bildirimi vardır. Nöroleptik malign sendromu da (nöroleptik tedaviyi yeni bırakan veya birlikte kullanan hastalarda meydana gelir) nadiren bildirilmiştir. Sindirim Sistemi: Kusma ve hepatik enzimlerde yükselme bildirilmiştir. Şiddetli karaciğer anormallikleri nadiren bildirilmiştir. Karaciğer fonksiyon test sonuçlarında uzun süreli bir yükselme olursa kullanıma son verilmelidir. Deri ve uzantıları: Kızarıklık (kaşıntı veya anjiyoödemin eşlik ettiği ürtiker dahil) ve fotosensitivite reaksiyonlarına ait nadir vakalar bildirilmiştir. Metabolik/endokrin: Nadiren hiponatremi bildirilmiştir. Bu yaşlılarda daha baskındır ve uygun olmayan anti-diüretik hormon sekresyonu sendromu ile ilişkili olabilir. Hiponatremi ilacın kesilmesiyle genellikle ortadan kalkar. Nadiren hiperprolaktinemi/galaktore semptomları bildirilmiştir. Kardiyovasküler: Diğer selektif serotonin geri alım inhibitörlerinde olduğu gibi, daha önce hipertansiyonu olan veya huzursuzluk çeken hastalarda tansiyonda geçici değişiklikler bildirilmiştir. Taşikardi nadiren rapor edilmiştir.Hematolojik: Anormal kanamalar (çoğunlukla ekimoz ve purpura) bildirilmiştir. Trombositopeni nadiren bildirilmiştir.Diğer: Akut glokom, üriner retansiyon ve periferal ödeme ait nadir vakalar bildirilmiştir. Trisiklik antidepresanlara nazaran ağız kuruması , konstipasyon ve uykulu hali daha az neden olur. Ani olarak kesilmesini takiben baş dönmesi, duyusal bozukluk (örneğin parestezi), anksiyete, uyku bozuklukları (kabus dahil), ajitasyon, titreme, mide bulantısı, terleme ve konfüzyon bildirilmiştir. Bunlar genellikle bir süre sonra kendiliğinden ortadan kalkar ve nadiren semptomatik tedavi gerekir. Bu semptomların görülme riski daha yüksek olan özel bir hasta grubu yoktur; bundan dolayı antidepresif tedavi artık gerekmediğinde, dozun azaltılması veya gün aşırı verilmesi suretiyle kademeli olarak ilacın kesilmesi önerilir. Manik reaksiyonlar nadiren bildirilmiştir. Bulanık görme bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

MAO inhibitörleri / triptofan / diğer selektif serotonin geri alım inhibitörleri: Serotonerjik ilaçlarla birlikte kullanımı serotonine bağlı etkide yükselmeye yol açar. Bu semptomlar, ajitasyon, konfüzyon, diyaforez, halüsinasyonlar, hiperrefleks, miyoklonus, ürperme, taşikardi ve titremeyi içermektedir. İlaç metabolize eden enzim indükleyiciler/inhibitörler: Paroksetinin metabolizması ve farmakokinetiği, ilaçları metabolize eden karaciğer enzimlerini indükleyen veya inhibeeden ilaçlardan etkilenebilir. Bilinen bir ilaç metabolize edici enzim inhibitörü ile birlikte kullanıldığında, doz aralığının en düşük seviyesinde uygulanmasına dikkat edilmelidir. Bilinen bir ilaç metabolize edici enzim indüktörü ile birlikte kullanıldığında başlangıç dozunun ayarlanmasına gerek yoktur. Sonraki herhangi bir doz ayarlamasında klinik etki (tolerabilite ve etkinlik) rehber olmalıdır. Alkolün yol açtığı mental ve motor beceri kaybını artırmamakla birlikte,hastalarda alkolle birlikte kullanılması önerilmez. Lityumun birlikte uygulanması durumunda dikkatli olunmalı ve lityum düzeyleri takip edilmelidir. Fenitoin ile birlikte uygulanması halinde paroksetinin plazma konsantrasyonlarında azalma ve yan etkilerde artma görülür. Bu ilaçlarla birlikte kullanıldığında başlangıç doz ayarlanmasına gerek yoktur, klinikte alınanetkiye göre doz ayarlaması daha sonra yapılmalıdır. Paroksetinin diğer antikonvülsanlar ile birlikte kullanılması da yan etkilerin insidansında artışa yol açabilir. Varfarin ile arasında, protrombin zamanında değişmeler ve kanamada artışla sonuçlanabilecek bir farmakodinamik etkileşim olabilir. Trisiklik antidepresanlarla birlikte kullanımının etkisi henüz çalışılmamıştır. Bu ilaçlarla birlikte kullanımında dikkatli olunmalıdır. Prosiklidinin plazma düzeylerini anlamlı olarak artırır. Antikolinerjik etkiler gözlendiğinde prosiklidin dozu azaltılmalıdır. Selektif serotonin geri-alım inhibitörleri dahil olmak üzere, diğer antidepresanlar gibi hepatik sitokrom P-450 enzimi CYP2D6’yı inhibe eder. CYP2D6’nın inhibisyonu ile bu enzim tarafından metabolize edilen ilaçların birlikte verilmesi halinde, bu ilaçların plazma seviyelerinde yükselmeye yol açabilir. Bu enzim tarafından metabolize edilen ilaçlar arasında bazı trisiklik antidepresanlar (örneğin amitriptilin,nortriptilin, imipramin ve dezipramin), fenotiyazin nöroleptikleri (örneğin perfenazin ve tioridazin) ve Tip 1c antiaritmikler (örneğin propafenon ve flekainid) bulunmaktadır.

CALPOL-6 Plus Süspansiyon

2009-12-28T12:43:00.000-08:00

Etken Madde(ler):
Asetaminofen (Parasetamol) 250 mg/5 ml

Piyasa Şekilleri:
150 ml'lik şişelerde.

Kullanım Şekli:
Günlük doz 6-12 yaş arası çocuklarda 5-10 ml. 4'er saat arayla tekrarlanabilir. 12 yaşından büyük çocuklarda ve yetişkinlerde 0.5-1 g'lık doz, her 4 saatte bir tekrarlanabilir. Maksimum günlük doz 4 g'ı aşmamalıdır.

Endikasyonları:
Baş ağrısı, migren, adet sancıları, diş ağrısı, soğuk algınlığı ve gripal enfeksiyonlara bağlı ağrı, nevralji, nevrit, siyatik, lumbago, kas ve eklem ağrıları, orta kulak ağrıları, sinüzit ve cerrahi operasyonlara veya yaralanmalara bağlı ağrılar ile adet zorluklarından kaynaklanan ağrılarda endikedir. Asetilsalisilik asite duyarlılığı olan hastalarda alternatif ilaç olarak kullanılır.

Kontrendikasyonları:
İleri derecede böbrek ve karaciğer rahatsızlığı olan hastalarda kullanılmamalıdır. Parasetamole aşırı duyarlılığı olanlarda ve daha önce anemisi olanlarda kullanılması sakıncalıdır.

Uyarılar:
Parasetamolün 20 gramdan fazla alınmasında fatal risk vardır. Aktif alkolizm, viral hepatit, karaciğer hastalığı ve ağır böbrek fonksiyon bozukluğu olanlarda dikkatle kullanılmalıdır. Kronik alkoliklerde terapötik dozları takiben hepatotoksisite ve karaciğer yetmezliği gelişir. Kronik alkol bağımlılarında güvenli doz saptanamadığından, günde 2 g veya daha düşük dozlar önerilir. Alışılmış terapötik dozlarda kısa süreli olmak şartıyla gebeliğin tüm dönemlerinde kullanılabilir. Yüksek dozlarda devamlı kullanımı annede anemiye, yeni doğan bebekteyse fatal böbrek hastalığına neden olabilir.

Yan Etkileri:
Deride püriritik makulopapüler döküntüler, ürtiker, methemoglobinemi ve bazı gastrointestinal belirtiler gibi yan etkiler görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:
Barbitüratlar ve diğer antikonvülzanlar, kloramfenikol, desipramin, doksorubisin, mide boşalma süresini etkileyen ilaçlar ve uzun süreli tedavilerde antikoagülan ilaçlarla etkileşme olasılığı vardır. Alkol parasetamolün hepatotoksik etkisini artıracağından birlikte kullanılmamalıdır.

Abilify

2009-12-28T11:54:00.000-08:00

ABILIFY 10 MG 28 TABLET
Nöropsikiyatrik — Şizofreni ve akut manik atakların kısa dönemli tedavisi

Prospektüs Bilgileri:
Aripiprazol, 10-15-30 mg.

Endikasyonları:
Akut Şizofreni epizodlar

Kontrendikasyonları:
Enapril’e karşı aşırı duyarlılığı bilinen hastalarda kullanılmamalıdır.

Uyarılar / Önlemler:
Aşağıdaki tıbbi sorunların varlığı durumunda Enapril çok dikkatli kullanılmalıdır. -Otoimmün hastalıklar, özellikle sistemik Lupus eritematozus (nötropeni veya agranülositoz riski artar), -Kemik iliği depresyonu, -Serebrovasküler yetmezlik, -Diabetes mellitus (hiperkalemi riski), -Hiperkalemi, -Renal arter stenozu; bilateral veya soliter böbrekte (BUN, kreatinin yükselmesi), -Renal fonksiyon bozukluğu (hiperkalemi riski artar, enalaprilat retansiyonu oluşur), -Sodyum kısıtlaması veya diyaliz uygulanan hastalar (hipotansiyon riski), -Primer karaciğer hastalıkları, -Aort ve mitral stenozu, hipertrofik kardiyomiyopati, -Primer hiperaldosteronizm, -Böbrek transplantasyonu sonrası, -Çok ender olarak ilk kullanımdan sonra semptomatik hipotansiyon görülebilir. -Kan basınçları normal veya normalin alt sınırında seyreden konjestif kalp yetmezlikli hastalarda Enapril tedavisi kan basıncını daha da düşürebilir. -Böbrek yetmezliğinde ilacın doz veya kullanım sıklığının azaltılması gerekir. -Diüretiklerle kombine tedavi sırasında böbrek fonksiyonu normal bile olsa bazen BUN ve kreatinin yükselebilir. -Nadiren anjionörotik ödem ve fetal dispne ile karakterize larinks ödemine neden olduğu bildirilmiştir. Böyle durumlarda tedavi derhal kesilmeli ve uygun önlemler alınmalıdır. Gebelik ve Emzirme Dönemlerinde Kullanımı: Hayvan deneylerinde fetal toksik etki saptandığından gebelikte kullanımı önerilmez.Genel kural olarak ACE inhibitörleri ile tedavi sırasında emzirmekten sakınılmalıdır. ACE inhibitörleri plasentadan geçtiği için,fetusun kan basıncını düzenleyen mekanizmaları bozabileceği düşünülebilir. İkinci ve üçüncü trimesterdeki ilaç kullanımı sonrası yeni doğanlarda oligohidraminos, hipotansiyon, oligüri, anüri vakaları ve kafatası kemikleşmesinde bozukluklar bildirilmiştir. Bu dönem içinde ilaç kullanımı prematüre ve düşük kilolu doğumlara yol açabilir. Bu nedenle tüm ACE inhibitörleri gibi Enalapril maleat gebeliğin ikinci ve üçüncü trimesterinde kullanılmamalıdır. Çocuklarda kullanım emniyeti ve etkinliği henüz saptanmamıştır.

Yan Etkiler:
Enapril genellikle iyi tolere edilir. Yan etkilerin çoğu hafif ve geçici olup tedavinin kesilmesini gerektirmez. En sık görülen yan etkileri baş ağrısı, baş dönmesi ve yorgunluk hissidir. Nadir olarak aşağıdaki yan etkiler ortaya çıkabilir; Kardiyovasküler sistem: Senkop, ortostatik hipotansiyon, çarpıntı, gögüs ağrısı. Santral sinir sistemi:Uykusuzluk, parestezi, somnolans. Gastrointestinal sistem:Karın ağrısı, bulantı, kusma, diyare. Diğer; dispne, öksürük, anjioödem, pruritus, raş, hiperhidroz; BUN ve kreatininde geçici yükselmeler ortaya çıkabilir. Bu durum özellikle sıvı kaybı ve renovasküler hipertansiyonu olan hastalarda görülür. Serum potasyum seviyelerinde minimal bir yükselmeye yol açabilir. Hemoglobin ve hematokritte minimal düşme, karaciğer enzimlerinde minimal yükselme ve çok nadir olarak lökopeni görülebilir. Konjestif kalp yetmezliği nedeni ile Enapril alan hastaların %1′inde proteinüri saptanmıştır.

Etkileşimler:
Nonsteroidal antienflamatuar analjezikler (özellikle indometazin), östrojen ve sempatomimetikler Enalaprilin antihipertansif etkisini antagonize edebilirler Potasyum tutucu diüretiklerle (amilorid, spironolakton, triamteren gibi) kullanılmamalıdır. Kemik iliği depresanları nötropeni riskini arttırır.Diüretikler ve renin salınımına yol açan ajanlarla kullanılması kan basıncında aşırı düşmeye yol açabilir.Enapril alkolün etkisini artırabilir.Allopurinol nötropeni riskini artırabilir. Lityum tuzlarının serum konsantrasyonu artabilir. Diyetle fazla tuzlu verilmesi antihipertansif etkiyi azaltabilir.

Dozu Kullanma:

Doktor tarafından başka bir şekilde önerilmediği taktirde; Enapril Tablet yemeklerle beraber, aç veya tok karına alınabilir. Ortalama erişkin dozu: 1.Antihipertansif tedavide: Başlangıç dozu;günde tek doz halinde 5 mg’dır.Doz, 1-2 hafta sonra alınan yanıta göre ayarlanır.İdame dozu; genellikle günde 10 ile 40 mg olup, 1 veya 2 defada verilir. Kan basıncı tek başına Enapril ile kontrol edilemiyorsa bir diüretik eklenebilir. Daha önceden diüretik tedavisi uygulanan hastalarda ve böbrek yetmezliği vakalarında (glomerüler filitrasyon oranının 30 ml/dak’nın altında olduğu vakalar) tedaviye 2.5 mg ile başlanmalıdır. Mümkün olan vakalarda diüretik, Enapril tedavisine başlamadan 2-3 gün önce kesilmelidir. 2.Konjestif kalp yetmezliğinde : Başlangıç dozu;Günde 2.5 mg’dır. Doz 1-2 hafta sonra,alınan klinik yanıta göre ayarlanır.İdame dozu:Günde 10 ila 40 mg arasında olup 1 veya 2 defada verilir. 3.Renovasküler hipertansiyonda; Bu hastalarda,arter basıncı ve böbrek fonksiyonları ACE inhibisyonuna karşı özel bir duyarlılık gösterirler.Bu nedenle tedaviye düşük dozla (5 mg/gün) başlanır ve alınan yanıta göre doz ayarlanır.Genellikle günde 20 mg yeterli olmaktadır. Böbrek fonksiyon bozukluğunda doz ayarı; böbrek fonksiyonu normal ve kreatinin klerensi 80′in (ml/dk) üstünde olan hastalarda başlangıç dozu 5 mg/gün , böbrek fonksiyonunda hafif azalmanın söz konusu olduğu kreatinin klerensinin 30(ml/dk)’dan fazla 80’den düşük olduğu serum kreatinin değerinin 3(mg %) ‘den az olduğu vakalarda başlangıç dozu 5 mg/gün , orta şiddetli yetmezlik vakalarında, kreatinin klerensinin 30(ml/dk) veya daha düşük olduğu, serum kreatinin değerinin 3(mg %) ‘den yüksek olduğunda başlangıç dozu 2.5 mg/gün . Hemodializ hastalarında, dializ günlerinde başlangıç dozu 2.5 mg/ gün dozunda verilmelidir. Not: Geriatrik hastaların ortalama erişkin dozuna karşın duyarlıkları azalmış veya artmış olabilir AŞIRI DOZ ve TEDAVİSİ : Aşırı doz kullanımı ile ilgili yeterli veri mevcut değildir. Ancak en sık görülebilecek bulgu geçici veya tedavi gerektirecek ölçüde bir hipotansiyondur. Gerekirse i.v. yoldan sıvı verilmelidir. Enalapril maleat dializle vücuttan uzaklaştırılabilir.

İLAÇ EŞDEĞERLERİ

ABILIFY 30 MG 28 TABLET
ABILIFY 15 MG 28 TABLET

Etken Maddesi
Aripiprazol

ABILIFY 10 MG 28 TABLET
İthal, Beşeri bir ilaçdır.

Dogmatil® 200 mg Tablet

2009-12-28T09:55:00.000-08:00

FORMÜLÜ
1 tablette: Sülpirid…………… 200 mg

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
Farmakodinamik özellikler:
Sülpirid benzamid grubundan bir nöroleptiktir ve etkisini serebral dopamin iletimine müdahale ederek gösterir. Düşük dozlarda dopaminomimetik bir etkiyi taklit eden aktifleştirici bir etkisi vardır. Sülpiridin daha yüksek dozlarda, antiprodüktif bir etkisi de vardır.
Farmakokinetik özellikler:
- 200 mg’lık bir tabletin oral uygulamasını takiben, doruk plazma sülpirid konsantrasyonuna (Kmaks= 0.73 mg/l) 3-6 saat içinde ulaşılır.
- Oral sülpirid formülasyonlarının biyoyararlanımı %25-35 olup, bireylerarası değişkenlik yüksek düzeydedir.
- 50-300 mg arasında değişen dozların uygulanmasını takiben, sülpiridin kinetik profili doğrusaldır.
- Sülpirid, dokulara çabuk dağılır: Kararlı durumda görünen dağılım hacmi 0.94 L/kg’dır.
- Proteine bağlanma oranı yaklaşık %40’tır.
- Düşük miktarda anne sütünde bulunur. Plasenta engelini geçer.
- Sülpirid insanda düşük oranda metabolize olur.
- Sülpirid esas olarak böbrekler yoluyla, glomerüler filtrasyonla atılır. Total klerensi 126 ml/dak’dır. Plazma eliminasyon yarı ömrü 7 saattir.

ENDİKASYONLARI
- Akut psikozlar,
- Kronik psikozlar (şizofreni, şizofrenik olmayan kronik hezeyanlı durumlar; paranoid durumlar, kronik halüsinasyonlu psikozlar).

KONTRENDİKASYONLARI
Dogmatil 200 mg tablet, aşağıdaki durumlarda kontrendikedir:
- Sülpiride ya da bileşimindeki diğer maddelerden birine karşı aşırı duyarlılık,
- Prolaktine bağımlı tümörler (örneğin, hipofiz bezi prolaktinomaları ve meme kanseri),
- Bilinen ya da kuşkulu feokromositoma,
- Aşağıdakilerle kombinasyon halinde:
- Sültoprid
- Parkinson hastalığı olan hastalar dışındakilerde dopamin agonistleri (amantadin, apomorfin, bromokriptin, kabergolin, entakapon, lizürid, pergolid, piribedil, pramipeksol, kuinagolid, ropinirol)
(Bkz. “İlaç etkileşmeleri ve diğer etkileşmeler“)
Dogmatil 200 mg tablet, aşağıdaki durumlarda genellikle tavsiye edilmez:
- Emzirme sırasında (bkz. “Gebelik ve laktasyonda kullanım“),
- Aşağıdakilerle kombinasyon halinde:
- Alkol,
- Levodopa,
- Torsade de pointes’i tetikleyebilecek tıbbi ürünler: Sınıf Ia antiaritmikler (kinidin, hidrokinidin, dizopiramid) ve sınıf III antiaritmikler (amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid), bazı nöroleptikler (tioridazin, klorpromazin, levomepromazin, trifluoperazin, siyamemazin, amisülprid, tiaprid, pimozid, haloperidol, droperidol) ve bepridil, sisaprid, difemanil, intravenöz eritromisin, mizolastin, intravenöz vinkamin, halofantrin, pentamidin, sparfloksasin, moksifloksasin ve benzeri ilaçlar.
- Parkinson hastalığı olan hastalarda dopamin agonistleri (amantadin, apomorfin, bromokriptin, kabergolin, entakapon, lizürid, pergolid, piribedil, pramipeksol, kuinagolid, ropinirol)
(Bkz. “İlaç etkileşmeleri ve diğer etkileşmeler“)

UYARILAR/ÖNLEMLER
Özel Uyarılar
- Nöroleptik malign sendrom: Açıklanamayan hipertermi durumunda tedaviye son verilmesi kesinlikle zorunludur, çünkü bu potansiyel olarak ölümcül bir komplikasyon olan nöroleptik malign sendromun belirtilerinden biri (solukluk, hipertermi, vejetatif bozukluklar, bilinç bozukluğu, kaslarda rijidite) olabilir. Hiperterminin başlangıcından önce, terleme ve stabil olmayan kan basıncı gibi vejetatif fonksiyon bozukluğu belirtileri ortaya çıkabilir ve erken uyarı belirtilerini oluşturabilir.
Her ne kadar bu nöroleptik sendrom idiyosinkratik kökenli olsa da, dehidrasyon ya da serebral organik bozukluk gibi bir dizi yatkınlaştırıcı risk faktörü vardır.
- QT aralığı uzaması: Sülpirid QT aralığının doza bağlı olarak uzamasına neden olur. Torsade de pointes gibi ciddi ventriküler ritim bozukluklarının başlama riskini artırdığı bilinen bu etki, bradikardi, hipokalemi, konjenital ya da edinilmiş (QT aralığını uzatan bir tıbbi ürünle kombinasyona bağlı) uzun bir QT’nin varlığıyla şiddetlenir.
Bu nedenle, hastanın klinik tablosu elveriyorsa, herhangi bir uygulamadan önce, bu ritim bozukluğunun başlamasına yol açacak aşağıdaki faktörlerden hiçbirinin bulunmadığından emin olunmalıdır:
- 55 atım/dak’nın altındaki bradikardi,
- hipokalemi,
- konjenital QT aralığı uzaması,
- belirgin bradikardi (<55 atım/dak), hipokalemi, intrakardiyak iletimin yavaşlaması ya da QT aralığı uzamasını tetikleyebilecek bir tıbbi ürünle sürmekte olan tedavi.
- Acil durumlar dışında, nöroleptikle tedaviye ihtiyaç duyan hastalarda ilk değerlendirmenin bir parçası olarak elektrokardiyografi (EKG) önerilir.
- Bileşimindeki laktoza bağlı olarak, konjenital galaktozemi, glikoz/galaktoz malabsorpsiyon sendromu ya da laktaz eksikliği halinde kontrendikedir.
Özel Kullanım Tedbirleri
İstisnai durumlar dışında, Parkinson hastalığı halinde kullanılmamalıdır.
Böbrek bozukluğunda doz azaltılmalı ve hasta daha yakından izlenmelidir. Ciddi böbrek bozukluğunda, aralıklı tedavi kürlerinin yazılması önerilir.
Aşağıdaki durumlarda sülpirid tedavisi daha yakından izlenmelidir:
􀂃 Düşük bir epileptojenik eşik olasılığına bağlı olarak epileptik hastalarda,
􀂃 Ortostatik hipotansiyon, sedasyon ve ekstrapiramidal etkilere daha duyarlı olan yaşlı kişilerde.
Tedavi süresi boyunca, alkol tüketimi ve alkol içeren tıbbi ürünlerin kullanımı kesinlikle tavsiye edilmez.

GEBELİK VE LAKTASYON
Gebelik:
Gebelik kategorisi: B
İnsanda, gebelik sırasında sülpirid kullanımı bağlamında bildirilmiş fötal ya da neonatal bozuklukların hemen hepsinde alternatif açıklamalar öne sürülebilmesine ve bunların daha yüksek olasılıkla geçerli olmasına rağmen, sınırlı deneyim nedeniyle gebelik sırasında sülpirid kullanımı önerilmez.
Laktasyon:
Sülpirid anne sütüne geçtiğinden, tedavi süresince emzirme önerilmez.
Araç ve makina kullanmaya etkisi:
Sülpirid reaksiyon zamanını etkileyebilir. Bu yüzden, özellikle taşıt ya da makina kullananlar, sülpiridin kullanımıyla bağlantılı uyuşukluk riski konusunda bilgilendirilmelidir.

YAN ETKİLER/ADVERS ETKİLER
Kardiyovasküler bozukluklar:
− Postüral hipotansiyon
− Çok nadir QT uzaması ve torsade de pointes vakaları
Endokrin bozukluklar:
− Hiperprolaktinemi
Genel bozukluklar ve uygulama yeri ile ilgili durumlar:
− Bütün nöroleptiklerle olduğu gibi, potansiyel olarak ölümcül bir komplikasyon olan malign sendrom (bkz. “Uyarılar/Önlemler“)
− Kilo artışı
Hepatobiliyer bozukluklar:
− Çok nadir karaciğer enzimlerinde artış vakaları
Sinir sistemi bozuklukları:
− Sedasyon ya da uyuşukluk
− Ekstrapiramidal semptomlar ve ilgili bozukluklar:
− Parkinsonizm ve ilgili semptomlar: Tremor, hipertoni, hipokinezi, hipersalivasyon
− Akut diskinezi ve distoni (spazmodik tortikolis, okülojir kriz, trismus)
− Akatizya
Bu semptomlar genellikle antiparkinson ilaçların uygulanmasıyla geri dönüşümlüdür.
− Bütün nöroleptiklerle olduğu gibi, 3 aydan daha uzun süreli nöroleptik uygulamasından sonra tardif diskinezi (başlıca dil ve/veya yüzün ritmik, istemsiz hareketleriyle karakterize olan) bildirilmiştir. Antiparkinson tedavi etkisizdir ya da semptomların alevlenmesini tetikleyebilir.
− Çok nadir konvülziyon vakaları bildirilmiştir (bkz. “Uyarılar/Önlemler “)
Üreme sistemi ve meme bozuklukları:
Hiperprolaktinemiyle ilgili bozukluklar:
− Galaktore
− Amenore
− Jinekomasti
− Memede büyüme ve meme ağrısı
− Orgazm fonksiyon bozukluğu ve empotans
Deri ve deri altı doku bozuklukları:
− Çok nadir makülopapüler döküntü vakaları
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞMELER
Kontrendike olan kombinasyonlar
- Parkinson hastalığı olan hastalar dışındakilerde, dopamin agonistleri (amantadin, apomorfin, bromokriptin, kabergolin, entakapon, lizürid, pergolid, piribedil, pramipeksol, kuinagolid, ropinirol)
Dopamin agonistleri ve nöroleptiklerin karşılıklı antagonizması.
Nöroleptiğin tetiklediği ekstrapiramidal sendrom halinde, dopamin agonistleriyle tedaviden kaçınılmalı, ama bir antikolinerjik kullanılmalıdır.
- Sültoprid
Artmış ventriküler ritim bozukluğu riski, özellikle de torsade de pointes.
Tavsiye edilmeyen kombinasyonlar
- Torsade de pointes’i tetikleyebilecek tıbbi ürünler: Sınıf Ia antiaritmikler (kinidin, hidrokinidin, dizopiramid) ve sınıf III antiaritmikler (amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid), bazı nöroleptikler (tioridazin, klorpromazin, levomepromazin, trifluoperazin, siyamemazin, amisülprid, tiaprid, haloperidol, droperidol, pimozid), bepridil, sisaprid, difemanil, intravenöz eritromisin, mizolastin, intravenöz vinkamin ve benzeri.
Artmış ventriküler ritim bozukluğu riski, özellikle de torsade de pointes.
- Alkol
Alkol, nöroleptiklerin sedatif etkilerini artırır.
Dikkat bozukluğuna bağlı olarak, araç ve makina kullanımı tehlikeli olabilir.
Alkollü içkiler ve alkol içeren ilaçlarla beraber kullanımından kaçınılmalıdır.
- Levodopa
Levodopa ve nöroleptiklerin karşılıklı antagonizması.
Parkinson hastalığı olan hastalarda, her iki ilacın etkili en düşük dozu kullanılmalıdır.
- Parkinson hastalığı olan hastalarda dopamin agonistleri (amantadin, apomorfin, bromokriptin, kabergolin, entakapon, lizürid, pergolid, piribedil, pramipeksol, kuinagolid, ropinirol)
Dopamin agonistleri ve nöroleptiklerin karşılıklı antagonizması.
Dopamin agonistleri psikotik bozuklukları tetikleyebilir ya da şiddetlendirebilir. Dopamin agonistleriyle tedavi edilen Parkinson hastalarına nöroleptik tedavisi uygulanması gerekirse, dopamin agonistleri kademeli olarak azaltılmalı ve sonra da kesilmelidir (dopamin agonistleriyle tedavinin birden kesilmesi hastaları “nöroleptik malign sendrom“ riskiyle karşı karşıya bırakır).
- Halofantrin, pentamidin, sparfloksasin, moksifloksasin
Artmış ventriküler ritim bozukluğu riski, özellikle de torsade de pointes.
Eğer mümkünse, torsade de pointes’i tetikleyen antienfektif olmayan tıbbi ürün kesilmelidir. Bu kombinasyondan kaçınmak mümkün değilse, önceden QT aralığının kontrol edilmesi ve EKG’nin izlenmesi gereklidir.
Özel kullanım tedbirleri gerektiren kombinasyonlar
- Bradikardik ilaçlar (bradikardik kalsiyum kanal blokerleri: diltiazem, verapamil; beta-blokerler; klonidin; guanfasin; digital ilaçları; antikolinesteraz ilaçlar: donezepil, rivastigmin, takrin, ambenoniyum, galantamin, piridostigmin, neostigmin)
Artmış ventriküler ritim bozukluğu riski, özellikle de torsade de pointes.
EKG ve klinik izleme.
- Hipokalemik ilaçlar (hipokalemik diüretikler, uyarıcı laksatifler, amfoterisin B (intravenöz), glukokortikoidler, tetrakosaktid)
Artmış ventriküler ritim bozukluğu riski, özellikle de torsade de pointes.
İlaç uygulanmadan önce hipokalemi düzeltilmelidir.
EKG, laboratuvar testleri (elektrolitler) ve klinik izleme yapılmalıdır.
Dikkatli olmayı gerektiren kombinasyonlar
- Antihipertansif ilaçlar (bütün türler)
Ortostatik hipotansiyon riskinde ve antihipertansif etkide artış (aditif etki).
- Diğer merkezi sinir sistemi (MSS) depresanları
Morfin türevleri (analjezikler, antitüsif ilaçlar ve yerine koyma tedavileri); barbitüratlar; benzodiazepinler; benzodiazepinler dışındaki anksiyolitikler; hipnotikler; sedatif antidepresanlar; sedatif H1 antihistaminikleri; merkezi etkili antihipertansif ilaçlar; baklofen; talidomid.
Artmış MSS depresyonu. Dikkat bozukluğuna bağlı olarak, araç ve makine kullanımı tehlikeli olabilir.
- Antasidler ve sükralfat
Eşzamanlı uygulamadan sonra sülpiridin absorpsiyonu azalır. Bu yüzden, sülpirid bu ilaçlardan en az iki saat önce uygulanmalıdır.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU
Oral olarak uygulanır.
Yetişkinlerde kullanılır.
Amaç etkili en düşük doza ulaşmaktır. Hastanın klinik durumu elveriyorsa, tedaviye düşük bir dozla başlanır ve doz kademeli olarak artırılır.
Günlük doz 200 ila 1000 mg’dır.
DOZ AŞIMI
Sülpiridle doz aşımı deneyimi sınırlıdır. Spazmodik tortikolis, dilin sarkması, trismusla birlikte diskinezi görülebilir. Bazı hastalarda yaşamı tehdit edebilen ya da komaya yol açabilen parkinson sendromu gelişebilir.
Sülpirid hemodiyalizle kısmen elimine edilebilir. Sülpiridin özgün bir antidotu yoktur.
Semptomatik tedavi, sıkı bir şekilde sürekli solunum takibi ve kardiyak takiple (QT aralığı uzaması riski) birlikte yoğun bakım, hasta iyileşinceye kadar sürdürülmelidir. Şiddetli ekstrapiramidal sendrom gelişirse, antikolinerjik bir ilaç uygulanmalıdır.
SAKLAMA KOŞULLARI
25°C’nin altındaki oda sıcaklığında saklayınız.
ÇOCUKLARIN ULAŞAMAYACAKLARI YERLERDE VE AMBALAJINDA SAKLAYINIZ.
TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI
24 tabletlik blister ambalajlarda
Ruhsat sahibi : SANOFI – SYNTHELABO Fransa lisansı ile ;
Sanofi-Synthelabo İlaç A.Ş No:209 4.Levent İSTANBUL
Ruhsat tarih ve numarası : 17.09.2003-203/12
Üretim yeri : Biofarma İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş.
İSTANBUL Reçete ile satılır.
KAYNAK: Kaynak: http://www.sanofi-aventis.com.tr

Selectra Kapsül

2009-12-28T09:26:00.000-08:00

Ticari Adı: Selectra 25mg Kapsül
: Selectra 50mg Kapsül
: Selectra 100mg Kapsül

Etkin Madde : Sertralin

Ticari Formu : Selectra 25mg; 28 Kapsüllük blister abalajlarda
: Selectra 50mg; 14 ve 28 Kapsüllük blister ambalajlarda
: Selectra 100mg; 14 Kapsüllük blister ambalajlarda

Endikasyonlar :
Sertralin, majör depresif bozukluk, obsesif kompulsif bozukluk, agorafobi ile birlikte olan veya olmayan panik bozukluk, posttravmatik stres bozukluğu, sosyal anksiyete ve premenstrüel disforik bozukluk tedavilerinde endikedir.

Selectra 25mg Kullanım Şekli ve Dozu :
Doktor tarafından başka şekilde önerilmediği takdirde;

Başlangıç tedavisi
Yetişkinler:
Majör depresif bozukluk ve obsesif kompulsif bozukluk tedavilerinde tavsiye edilen doz, günde bir defa 50 mg.dır.

Panik bozukluk, posttravmatik stres bozukluğu ve sosyal anksiyete tedavilerinde başlangıç dozu, günde bir defa 25 mg.dır. Doz bir hafta sonra günde bir defa 50 mg.a artırılmalıdır.
50 mg.lık doza yanıt alınamayan hastalarda, maksimum 200 mg/gün.e kadar doz artışı yapılabilir.
Sertralin.in yarılanma süresi göz önüne alındığında, doz artışı bir haftadan daha az aralıklarda yapılmamalıdır.

Premenstrüel disforik bozukluk tedavisinde ise başlangıç dozu, 50 mg/gün.dür.
50 mg/gün.lük doza yanıt alınamayan hastalarda, menstrüel siklus boyunca yapılan günlük doz uygulamasında 150 mg/gün.e kadar veya menstrüel siklusun luteal fazı sırasında yapılan doz uygulamasında 100 mg/gün.e kadar doz artışları ı50 mg.lık artışlar/menstrüel siklusş yapılabilir.
Sertralin günde bir defa sabah veya akşam, tercihen yemekle birlikte alınmalıdır.

Çocuklar ve adolesanlar :
Obsesif kompulsif bozukluk tedavisinde başlangıç dozu, 6-13 yaş çocuklarda günde bir defa 25 mg ve 13-17 yaş adolesanlarda günde bir defa 50 mg.dır.ra – Ürün Bilgisi 25 veya 50 mg/gün.lük başlangıç dozuna yanıt alınamayan hastalarda, maksimum 200 mg/gün.e kadar doz artışı yapılabilir.
Aşırı dozajı önlemek amacıyla, obsesif kompulsif bozukluğu olan çocukların yetişkinlere kıyasla genellikle daha düşük vücut ağırlığına sahip olmaları doz artırımı sırasında göz önünde bulundurulmalıdır. Sertralin.in yarılanma süresi dikkate alındığında doz artışı bir haftadan daha az aralıklarda yapılmamalıdır. Sertralin günde bir defa sabah veya akşam, tercihen yemekle birlikte alınmalıdır.

Hepatik yetmezliği olan hastalar :
Sertralin hepatik yetmezliği olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Bu gruptaki hastalara sertralin verilecekse daha düşük veya daha seyrek bir doz uygulanmalıdır.

Renal yetmezliği olan hastalar:
Renal yetmezliği olan hastalarda doz ayarlamasına gerek yoktur.

İdame tedavisi
Majör depresif bozukluk: Sertralin.in sistematik değerlendirmesi sırasında, antidepresan etkinliğinin 50- 200 mg/gün.lük bir dozda ıortalama doz: 70 mg/günş 8 haftalık başlangıç tedavisini takiben 44 haftaya kadar olan periyodlarda devam ettiği gösterilmiştir.

Posttravmatik stres bozukluğu: Sertralin.in sistematik değerlendirmesinde, posttravmatik stres bozukluğundaki etkinliğinin 50-200 mg/gün.lük bir dozda 24 haftalık tedaviyi takiben 28 haftaya kadar olan periyodlarda devam ettiği gösterilmiştir.
Sosyal anksiyete: Sertralin.in sistematik değerlendirmesinde, sosyal anksiyetedeki etkinliğinin 50-200 mg/gün.lük bir dozda 20 haftalık tedaviyi takiben 24 haftaya kadar olan periyodlarda devam ettiği
bildirilmiştir.

Obsesif kompulsif bozukluk ve panik bozukluk: 50-200 mg/gün.lük dozda yapılan 24-52 haftalık bir tedavi sırasında sertralin.e yanıt veren obsesif kompulsif bozukluk ve panik bozukluğu olan hastalarda 28 haftaya kadar olan periyotlarda sertralin sistematik olarak değerlendirilmiş ve idame tedavisinin faydalı olacağı gösterilmiştir.

Premenstrüel disforik bozukluk: Yapılan çalışmalarda, sertralin.in etkinliği uzun süreli kullanımda sistematik olarak değerlendirilmemiştir.
Selectra 50mg Kullanım şekli ve Dozu :
Doktor tarafından başka şekilde önerilmediği takdirde;

Başlangıç tedavisi
Yetişkinler:
Majör depresif bozukluk ve obsesif kompulsif bozukluk tedavilerinde tavsiye edilen doz, günde bir defa 50 mg.dır.

Premenstrüel disforik bozukluk tedavisinde ise başlangıç dozu, 50 mg/gün.dür.
50 mg/gün.lük doza yanıt alınamayan hastalarda, menstrüel siklus boyunca yapılan günlük doz
uygulamasında 150 mg/gün.e kadar veya menstrüel siklusun luteal fazı sırasında yapılan doz
uygulamasında 100 mg/gün.e kadar doz artışları ı50 mg.lık artışlar/menstrüel siklusş yapılabilir.
Sertralin günde bir defa sabah veya akşam, tercihen yemekle birlikte alınmalıdır.

Çocuklar ve adolesanlar :
Obsesif kompulsif bozukluk tedavisinde başlangıç dozu, 6-13 yaş çocuklarda günde bir defa 25 mg ve 13-17 yaş adolesanlarda günde bir defa 50 mg.dır.
25 veya 50 mg/gün.lük başlangıç dozuna yanıt alınamayan hastalarda, maksimum 200 mg/gün.e kadar dozartışı yapılabilir.
6-13 yaş arası çocuklarda 50 mg.lık dozaj formu başlangıç dozu olarak kullanılmamalıdır.
Aşırı dozajı önlemek amacıyla, obsesif kompulsif bozukluğu olan çocukların yetişkinlere kıyasla genellikle daha düşük vücut ağırlığına sahip olmaları doz artırımı sırasında göz önünde bulundurulmalıdır. Sertralin.in yarılanma süresi dikkate alındığında doz artışı bir haftadan daha az aralıklarda yapılmamalıdır. Sertralin günde bir defa sabah veya akşam, tercihen yemekle birlikte alınmalıdır.

Renal yetmezliği olan hastalar:
Renal yetmezliği olan hastalarda doz ayarlamasına gerek yoktur.

Sosyal anksiyete: Sertralin.in sistematik değerlendirmesinde, sosyal anksiyetedeki etkinliğinin 50-200 mg/gün.lük bir dozda 20 haftalık tedaviyi takiben 24 haftaya kadar olan periyodlarda devam ettiği
bildirilmiştir.

Premenstrüel disforik bozukluk: Yapılan çalışmalarda, sertralin.in etkinliği uzun süreli kullanımda sistematik olarak değerlendirilmemiştir.

Selectra 100mg Kullanım şekli ve Dozu :
Başlang ç tedavisi
Yetişkinler:
Majör depresif bozukluk ve obsesif kompulsif bozukluk tedavilerinde tavsiye edilen doz, günde bir defa 50 mg.dır.

Premenstrüel disforik bozukluk tedavisinde ise başlangıç dozu, 50 mg/gün.dür.
50 mg/gün.lük doza yanıt alınamayan hastalarda, menstrüel siklus boyunca yapılan günlük doz
uygulamasında 150 mg/gün.e kadar veya menstrüel siklusun luteal fazı sırasında yapılan doz uygulamasında 100 mg/gün.e kadar doz artışları ı50 mg.lık artışlar/menstrüel siklusş yapılabilir.
Sertralin günde bir defa sabah veya akşam, tercihen yemekle birlikte alınmalıdır.

Çocuklar ve adolesanlar :
Obsesif kompulsif bozukluk tedavisinde başlangıç dozu, 6-13 yaş çocuklarda günde bir defa 25 mg ve 13- 17 yaş adolesanlarda günde bir defa 50 mg.dır.
25 veya 50 mg/gün.lük başlangıç dozuna yanıt alınamayan hastalarda, maksimum 200 mg/gün.e kadar doz artışı yapılabilir.
6-13 yaş arası çocuklarda 100 mg.lık dozaj formu başlangıç dozu olarak kullanılmamalıdır.
Aşırı dozajı önlemek amacıyla, obsesif kompulsif bozukluğu olan çocukların yetişkinlere kıyasla genellikle daha düşük vücut ağırlığına sahip olmaları doz artırımı sırasında göz önünde bulundurulmalıdır. Sertralin.in yarılanma süresi dikkate alındığında doz artışı bir haftadan daha az aralıklarda yapılmamalıdır. Sertralin günde bir defa sabah veya akşam, tercihen yemekle birlikte alınmalıdır.

Renal yetmezliği olan hastalar:
Renal yetmezliği olan hastalarda doz ayarlamasına gerek yoktur.

İdame tedavisi
Majör depresif bozukluk: Sertralin.in sistematik değerlendirmesi sırasında, antidepresan etkinliğinin 50-200 mg/gün.lük bir dozda ıortalama doz: 70 mg/günş 8 haftalık başlangıç tedavisini takiben 44 haftaya kadar olan periyodlarda devam ettiği gösterilmiştir.

Premenstrüel disforik bozukluk: Yapılan çalışmalarda, sertralin.in etkinliği uzun süreli kullanımda sistematik olarak değerlendirilmemiştir.
Ruhsat Sahibi İmal Yeri
Büyükdere Cad. 34398 Maslak . İSTANBUL
Çanta 34580 Silivri . İSTANBUL
Kaynak: www.sanovel.com.tr

Largactil® 100 mg

2009-12-28T08:25:00.000-08:00

Largactil® 100 mg kaplanmış tablet
FORMÜLÜ: Her tablet; Klorpromazin kloro-3-(dimetil-amino-3propil)-10-fenotiazin(klorhidrat şeklinde) 100 mg ayrıca boyar madde olarak Sunset yellow içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ
Farmakodinamik Özellikler
Largactil® , vagolitik, sempatikolitik, sedatif ve anti-emetik özellikleri olan nöroleptik bir preparattır.

ENDİKASYONU
Nöro-Psikiyatride
 Akut psikozlar : Ajitasyon durumları, hipomani ve maniler, delirium nöbetleri, konfüzyonlu sendromlar.
 Kronik psikozlar : Şizofrenik durumlar, özellikle paranoid şizofreniler, kronik delirium durumları.
 Büyüklerde ve çocuklarda saldırganlık durumları
Senil demans sırasındaki eksitasyon durumları
Genel Tıpta
 Çeşitli hastalıklar sırasında görülebilen anksiete ve ajitasyon durumları
Bulantı ve kusmalar, kaşıntılı dermatozlar, infantil nörotoksikozlar.
Cerrahide
 Hastanın anesteziye hazırlanması; potansiyalize anestezi
Şok durumlarının önlenme ve tedavisi
Doğumda
 Doğum aneljezisi
 Eklampsi

KONTRENDİKASYONLARI
Barbitürat ve alkol komaları, dar açı glokomu, prostat hipertrofisine bağlı olabilecek idrar tutulmaları.

UYARILAR / ÖNLEMLER
Hastada hipertermi görüldüğünde Largactil tedavisine son verilmelidir. Hipertermi, nöroleptik ilaçlarla tedavi sırasında bildirilen malgnn sendromunun (solukluk, hipertermi, vejetatif sistem bozuklukları) bir belirtisi olabilir.

Özellikle tedavinin başlangıcında görülen somnolans hali dolayısıyla makine veya otomobil kullanan şahısların dikkatli olması gerekir.
Tedavi sırasında alkollü içki kullanılmamalıdır.
Epileptik hastalarda epilepsi eşiğinin azalabilmesi nedeniyle, bu hastalar yakın hekim denetiminde bulunmalıdır.
Nöroleptik ilaç almaları gereken parkinsonlu hastalarda Largactil ihtiyatla kullanılabilir.

Ayrıca aşağıdaki durumlarda tedavinin ihtiyatla uygulanması gerekir :
 Yaşlı hastalarda : Bu tür hastalar tedaviye aşırı duyarlı olabilirler. (sedasyon ve hipotansiyon ihtimali)
 Ağır kardiyo-vasküler bozukluklarda : Hemodinamik değişimler, özellikle hipotansiyon olması ihtimali göz önünde bulundurulmalıdır.
 Böbrek ve karaciğer yetmezliklerinde hastanın yetmezlik durumu kanda ilaç birikimine yol açabilir.
 Uzun süreli tedavilerde belirli aralıklarla göz ve kan muayeneleri yapılmalıdır.
Gebelik ve Laktasyon
Gebelik ve emzirme dönemlerinde, preparatın yarar / risk orantısı göz önünde tutulmadan kullanılmamalıdır.

YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER

Nörolojik Yan Etkiler
 Sedasyon ya da uyuklama
 Diskinezi halleri
 Erken diskinezi durumları (spazmodik torticolis, okülojirik krizler, trismus) antikonilerjik etkili parkinson ilaçlarıyla yatışır.
 Ekstrapramidal sendromlar, antikolinerjik etkili parkinson ilaçlarıyla yatışır.
 Bütün nöroleptik uzun süreli ilaç tedavilerinde görülebilen tardif diskineziler antikolinerjik etkili parkinson ilaçlarından etkilenmezler.
Vejetatif Yan Etkiler
 Ortostatik hipotansiyon
 Ağız kuruluğu, kabızlık, göz uyumu bozuklukları ve idrar tutulması gibi atropinik yan etkiler

Endokrin ve Metabolik Yan Etkiler
 İmpotans, frijidite
 Amenore, galaktore, jinekomasti, hiperprolaktinemi

Diğer Yan Etkiler
Deri pigmentasyonalrı
Gözün ön segmentinde pigment çöküntüleri
Çok seyrek olarak lökopeni ve agranülositoz. Uzun tedavilerde 3-4 ayda bir kan formülü kontrol edilmelidir.
Nadir durumlarda ikter olduğu bildirilmiştir.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞİMLERİ
Klorpromazin diğer antikolinerjik ilaçlarla birlikte kullanıldığında, yan etki artışına (ağız kuruluğu v.b.) yol açabilir. Oral antikoagülanların etkisini azaltabilir. Alfa-adrenerjik blokaj yapabilir. Epilepsi eşiğini azaltabilir. Anti-konvülsan ilaçlar kullanan hastalarda her iki ilacın plazma düzeyi artabilir.

Largactil ile birlikte kullanıldıklarında anti-hipertansif ilaçların ve santral sinir sistemi depresyonu yapıcı ilaçların (hipnotikler, trankilizanlar, anestetikler, analjezikler) etkisi artabilir.
Alkollü içecekler, levodopa ve lityum tuzlarıyla birlikte kullanılmamalıdır.
Fenotiazin kullanımı sırasında etkilenebilen laboratuvar testleri şunlardır:
EKG sonuçları (Q ve T dalgalarında değişim yapabilir)
Gonadorelin testi (fenotiazinler kandaki prolaktin yoğunluğunu artırarak gonadoreline alınan cevabı azaltabilirler.)
İdrarda immünolojik gebelik testleri (yalancı pozitif ya da negatif sonuçlar verebilir).
Metirapon testi (ACTH salgısını azaltabilir).
İdrarda bilirubin testi (yalancı pozitif sonuç verebilir.)

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZAJ

 Ağız yolu
Büyükler : Günlük doz 25-150 mg’dir. günlük 2-3 defada alınır
Etkili doz bulununcaya kadar doz artırımı tedricen yapılır.
Ortalam doz günde 50-75 mg arasındadır. Bu pozoloji özellikle nöro-psikiyatik durumlarda aşılabilir.

 Çocuklar
5 yaştan aşağı : Günde kilo başına 1 mg. Günlük doz 2-3 defada verilir.
5 yaştan yukarı : Büyükler için öğütlenen dozun üçte biri ya da yarısı verilir.

DOZ AŞIMI

Belirtiler : Uyuklama hali ve komaya doğru gelişen santral sinir sistemi belirtileri, hipotansiyon ve belirtileri.

Tedavi : Uzmanlaşmış yoğun bakım ünitelerinde semptomatik destekleyici tedavi uygulanır. Erken dönemde mide yıkanması yararlıdır. Hastanın kusturulmasına çalışılmamalıdır. Ekstrapiraminal belirtiler antiparkinson ilaçlar ve barbiratüratlarla tedavi edilebilir, stimulan ilaç verilmesi gerekiyorsa, amfetamin ya da kafein tercih edilir. Hipotansiyon oluşuyorsa, standart dolaşım şoku tedavisi uygulanır.Vazokonstriktör ilaç verilmesi isteniyorsa nor-adrenalin veya fenilefrin hidroklorür kullanılabilir:

İKAZLAR
25C’ın altında kuru bir yerde ve ambalajında muhafaza ediniz.
Çocukların ulaşamayacağı bir yerde ve ambalajında muhafaza ediniz.
Doktora danışmadan kullanmayınız.

TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI
100 mg klorpromazin ihtiva eden 30 tabletlik ambalajlarda.

PİYASADA MEVCUT DİĞER FARMASÖTİK DOZAJ ŞEKİLLERİ
Preparatın ayrıca;
LARGACTİL 25 mg AMPUL
isimli formuda mevcuttur.

Reçete ile satılır.
Ruhsat tarihi:25.7.1990
Ruhsat no:153/24

Ruhsat Sahibi
Eczacıbaşı Rhone Poulenc ilaç Pazarlama A.Ş:
Büyükdere caddesi, Ecza Sokak No.6, Safter Han Kat 3
80650, Levent-İstanbul

Üretim Yeri
Eczacıbaşı İlaç Sanayi ve Ticaret Aş.
Küçükkarıştıran – Lüleburgaz

KAYNAK: http://www.eip.com.tr

Norodol 10mg

2009-12-28T07:45:00.000-08:00

30 Tablet Antipsikotik.
Akut ve kronik şizofreni, mani, organik psikozlar, ajitasyon, çocuklarda hiperaktivite, motor tikler, anksiete nevrozu ve karışık nevrozlarda kullanılır. Düşük dozlarda antiemetik etki gösterir. Doz: Hekim tarafından belirlenerek uygulanır.

FORMÜL:
Her tablet; 10 mg Haloperidol (boya; FDC red no.3 lake) içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİĞİ:
Haloperidol, fenotiazin grubu içermez. Özellikle şizofreni ve manisi olan hastalarda uyku vermeden teskin eden bir etkisi vardır. Haloperidol, santral dopamin 2 reseptörlerini, daha az olmak üzere dopamin 1 reseptörlerini bağlayarak, antipsikotik etki gösterir. Oral alındıktan 2-6 saat sonra terapötik plazma seviyelerine ulaşır. Alınan dozun %60-70’i absorbsiyona uğrar. %90 oranında proteinlere bağlanır. Eliminasyon yarılanma ömrü 13-35 saat arasında değişir. Karaciğerde metabolizasyona uğrar. Beş gün içinde %40’ı idrar, %15’i feçes yolu ile atılır.

ENDİKASYONLARI:
- Akut ve kronik şizofreni
- Mania ve hipomania
- Organik psikozlar
- Psikolojik ajitasyon
- Çocuklarda şiddetli hipereksitabilite ve aşırı hiperaktivite
- Motor tikler ve vokal utterances of Gilles de la Tourette sendromu
- Anksiete nevrozu ve gerilim durumları
- Depresyon durumlarının anksiete ile birlikte görülen karışık nevrozları

KONTRENDİKASYONLARI:
Ciddi kardiyovasküler hastalığı olanlarda, alkoliklerde, parkinson hastalığında, glokom, hipertiroidi, karaciğer ve böbrek yetmezliği, idrar zorluğu, solunum yetersizliği, ciddi toksik santral sinir sistemi depresyonları veya koma durumlarında ve Haloperidol’e karşı hassasiyeti olan hastalarda kullanılmamalıdır.

UYARILAR / ÖNLEMLER:
Norodol’un uyku verici özelliği az olmasına rağmen alkol dahil santral sinir sistemi depresanlarının etkisini artırır. Bazal gangliada gizli lezyonları olması ihtimali olan arteriosklerozlu hastalara Norodol dikkatle verilmelidir. Norodol’un makina veya motorlu araç kullanmak gibi dikkat isteyen tehlikeli işlerde gerekli olan mental ve/veya fiziksel kabiliyeti azaltacağı konusunda hastalar uyarılmalıdır.

Bütün trankilizanlarda olduğu gibi Norodol de, psikolojik depresyonun ön planda olduğu hallerde bir antidepresanla kombine olarak kullanılmalıdır. Hamilelikte kullanımı gerektiği takdirde tedavinin getireceği faydalar, anne ve bebeğin karşılaşması muhtemel olan tehlikelere karşı tartılmalıdır. Özellikle gebeliğin ilk üç ayında kullanılması tavsiye edilmez.

Süt veren annelerin Norodol kullanması gerektiği takdirde, bebeğin beslenmesi için başka bir yol seçilmesi önerilmelidir.

Haloperidol’un çocuklar üzerindeki extrapiramidal yan etkileri gözönüne alınarak 3 yaşından küçük çocuklara verilmesi tavsiye edilmez.

Epilepsi vakalarında Norodol kullanıldığında, Norodol’un antikonvülsif etkisi olmadığından, antikonvülsif tedaviye devam edilmelidir. Çocuklar, zayıf ve yaşlı hastalar haloperidol’e karşı daha hassas olabilirler ve başlangıç dozunun ayarlanması gerekebilir. Böyle hastalar için maksimum doz ve idame dozu genellikle düşüktür.

YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER:
Nörolojik etkiler, özellikle extrapiramidal sendromlar en çok görülenlerdir. Endokrinolojik, dermatolojik, gastrointestinal, solunumla ilgili, kardiovasküler ve fotosensitif deri reaksiyonları da rapor edilmiştir. Fotosensitif deri reaksiyonlarının az görülmesi halinde tedaviye devam edilebilir. Yüksek dozajlı tedavilerin başlangıcında; extrapiramidal yan etkiler, distonik reaksiyonlar ve huzursuzluk (akathisia) görülür. Larengal spazm meydana getiren distoni; amilobarbitone veya enjeksiyon şeklinde verilen anti-Parkinson ilaçlarla kontrol altına alınabilir. Akathisia ise en iyi şekilde dozajın azaltılması ve oral olarak anti-Parkinson ilaçların uygulanması ile tedavi edilir. Tedavinin daha geç safhalarında bir pseudo-parkinson rijidite sendromu meydana gelebilir. Bu da anti-Parkinson ilaçlarla tedavi edilir. Yüksek dozlu tedavinin başlangıcında anti-Parkinson ilaçlar kullanılırsa, distoni ve pseudo-parkinsonizm tehlikeleri azalır.

Diğer bütün antipsikotiklerde olduğu gibi Norodol ile de tardive dyskinesia görülebilir. Bu, bazı hastalarda, özellikle yaşlılarda uzun süren tedavi sırasında veya ilacı bıraktıktan sonra görülür.

Diğer bütün antipsikotikler gibi Norodol de serum prolaktin seviyesini artırabileceğinden galaktore, amenore, jinekomastia ve impotans görülebilir.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜ TAKDİRDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞMELERİ:
Norodol; amfetamin, antikoagülan, kumarin veya indandione türevleri, antikonvülsanlar, barbitüratlar, antidiskinetikler, antihistaminikler, beta-adrenerjik blokerler, santral sinir sistemi depresanları, dopamin, efedrin, epinefrin, levadopa ile birlikte kullanılmamalıdır. Lityum tuzlarının Norodol ile birlikte yüksek dozda kullanılması halinde hasta dikkatle gözlenmelidir, ensefalopati sendromu ortaya çıkabilir. Bu sendromun ilk belirtileri görülen hastalarda Norodol tedavisi derhal durdurulmalıdır. Haloperidol ve lityumun sürekli beraber kullanımı sonucu, birkaç hastada irreversibl beyin harabiyeti gözlenmiştir. Yüksek dozda Norodol, metildopa’nın etkisini artırır.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZAJ:
Dozaj seviyesi şartlara ve kişinin tedaviye gösterdiği cevaba göre günde 1mg ile 200mg arasında olabilir. Dozaj, klinikteki yararlılığa göre ölçülmeli, daha sonra etkili olan en düşük doza indirgenmelidir. Kontrollü klinik deneylerde, yüksek dozların uzun süre emniyetle kullanıldığı gösterilmiştir.

Yetişkinler : Genellikle tedaviye günde 10-15mg’lık dozla başlanır ve memnun edici bir kontrol sağlanıncaya kadar doz artırılır. Maksimum düzelme sağlandığında doz, tedrici olarak azaltılarak etkili olan en düşük doz idame doza ulaşır ki, bu da bir çok hasta için günde 1-10mg arasın-dadır.

Çocuklar için Norodol Damla kullanılması önerilir. İdame doz; vücut ağırlığının her kg’ı başına günde 0.05mg’dır. Bu da vücut ağırlığının her 4 kg’ı için sabah 1 akşam 1 damla likite eşdeğerdir. Kontrol, acil olmadığı takdirde tedaviye yarı dozla başlayıp idame doza doğru yükseltilebilir. Norodol, 3 yaşından küçük çocuklar için tavsiye edilmez.

DOZAŞIMI VE TEDAVİSİ:
Doz aşımı, farmakolojik etkilerin ve yan etkilerin abartılı bir şekilde ortaya çıkması ile kendini gösterir. Hastada solunum yetersizliği ve hipotansiyonla birlikte şok hali görülür. Semptomatik tedavi uygulanır. Gastrik lavaj yapılmalı ve hemen arkasından aktif kömür verilmelidir. Hasta, açık havaya çıkarılmalı, gerekirse suni solunum uygulanmalıdır. Hipotansiyona karşı intravenöz solüsyonlar ve norepinefrin gibi bir vazopresör verilmelidir. Epinefrin, hipotansiyona yol açabileceği için, dozaşımında kullanılmaz. Ciddi extrapiramidal reaksiyonları önlemek için benzotropin veya difenhidramin verilmelidir.

SAKLAMA KOŞULLARI:
30° C’nın altındaki oda ısısında saklayınız.

Çocukların ulaşamayacağı yerlerde ve ambalajında saklayınız.

TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ ve AMBALAJ MUHTEVASI:
Norodol 10mg tablet; 30 tabletlik blister ambalajlarda

PİYASADA MEVCUT DİĞER FARMASÖTİK DOZAJ ŞEKİLLERİ:
Norodol 5mg oral tablet : 50 tabletlik blister ambalajlarda
Norodol 20mg oral tablet : 20 tabletlik blister ambalajlarda
Norodol 5mg ampul : 1cc x 5 Ampullük ambalajlarda
Norodol 2mg oral damla : 10ml ve 20ml’lik ambalajlarda

Doktora danışmadan kullanılmamalıdır.

Reçete ile satılır.

Ruhsat tarihi: 1.12.1988
Ruhsat no. : 146/29

RUHSAT SAHİBİ VE İMAL YERİ:
ALİ RAİF İLAÇ SANAYİ A.Ş.
İkitelli Organize san.Böl.
Haseyad II.Kısım No: 228
34670 İkitelli – İst
Tel: 0212 549 25 42 (pbx)
Fax: 0212 549 25 50

Kaynak: http://www.aliraif.com.tr

Diazem

2009-12-28T06:16:00.000-08:00

Prepektüs Bilgileri:
Her kapsül 10 mg Diazepam ihtiva eder.

Endikasyonları:
Nörotik anksiyetenin kısa süreli semptomatik tedavisinde, Akut alkol yoksunluğunda ortaya çıkan ajitasyon, tremor, delirium tremens ve halüsinasyonlarda, İskelet kaslarının lokal patolojiye bağlı refleks spazmlarında, Yukarı motor nöronlara bağlı spastisitelerde (serebral felç ve paraplejiler), Athetosisde, Stiff-man sendromunda, Familial, senil ve esansiyel tremorlarda

Kontrendikasyonları:
Alkol intoksikasyonu, mental depresyon, myastenia gravis, dar açılı glokom ve psikozlarda kontrendikedir.

Uyarılar / Önlemler:
Bağımlılık yapabilir. Antasit, karbamazepin, simetidin, santral sinir sistemi depresanları, izoniazid ve rifampinle birlikte kullanılmaz. Hastalar motorlu taşıt vb. araç kullanmamaları hususunda uyarılmalıdır. Gebelik ve laktasyonda kullanmaz. Renal ve hepatik bozukluğu olanlarda dikkatle kullanılmalıdır.

Yan Etkiler:
Baş ağrısı, görme bulanıklığı, dizanteri ataksi, hipotansiyon ve kemik iliği depresyonu gibi yan etkiler görülebilir.

Etkileşimler:
Karaciğer enzim sistemi tarafından metabolize edilen simetidin, karbamazepin, rifampin,isoniazid arazı ortaya çıkabilir. Alkol, barbitüratlar, opiseler, fenotiazinler, ve trisiklik antidepresanlar diazepanın merkezi sinir sistemi üzerindeki depresan etkisini arttırır.

Dozu Kullanma:
Draje: Anksiyolitik olarak 2-4×2-10mg/gün dozda kullanılır.Sedatif hipnotik olarak ve ve alkol yoksunluğunda 2-4×10mg/gün dozda başlanır ve idame doz olarak 2-4×5mg uygulanır. 6 aydan büyük çocuklarda 40-200mg/kg hesabıyla kullanılır.Ampul: Orta dereceli psikonörotik reaksiyonlarda 2-5mg i.m. veya i.v. yolla verilir ve gerekirse doz 3-4 saatte bir tekrarlanır.Şiddetli reaksiyonlarda ise 3-4 saatte bir olmak üzere 5-10mg, alkol abstinansı sendromunda 3-4 saatte bir olmak üzere 10mg, adale spazmında 5-10mg,endoskopik işlem öncesi 10mg i.m. veya i.v. yolla uygulanır.

Etken Maddesi: Diazepam
DIAZEM 10 MG 25 KAPSÜL Yerli, Beşeri bir ilaçdır.

ROACCUTANE Yumuşak Jelatin Kapsül

2009-12-28T04:53:00.000-08:00

Etken Madde(ler):
İzotretionin

Piyasa Şekilleri:
10 mg: 30 yumuşak jelatin kapsül, 20 mg: 30 yumuşak jelatin kapsül içeren blister ambalajlarda.

Kullanım Şekli:
Günlük doz başlangıç için 0.5 mg/kg'dır. Yaklaşık 4 hafta sonra 0.1-1 mg/kg/günlük idame doza geçilir. Maksimum günlük doz 1 mg/kg'dır ve sınırlı bir süre kullanılmalıdır. Tedavi süresi toplam 16 haftadır. Yemeklerle birlikte alınır.

Endikasyonları:
Diğer tedavi şekillerine dirençli şiddetli nodülo-kistik akne olguları, özellikle kistik akne ve akne konglobatanın (özellikle vücudu tutmuş olgularda) oral tedavisi için spesifik antiseboreik etkili retinoiddir.

Kontrendikasyonları:
Gebelik, böbrek ya da karaciğer yetmezliği, A hipervitaminozu, yüksek hiperlipidemide kontrendikedir. İzotretinoin, başka retinoidlere aşırı duyarlılığı olduğu bilinen hastalarda kontrendikedir.

Uyarılar:
Tedavi başlangıcından bir ay önce, sonra ve daha sonra üç aylık aralarla karaciğer fonksiyonu kontrolleri yapılmalıdır. Serum lipidleri de (açlık değerleri) tedavinin başlamasından 1 ay önce, 1 ay sonra ve 3-4 aylık tedavi süresinin sonunda kontrol edilmelidir. Daha yüksek risk taşıyan hastalarda (diyabet hastalarında, obez hastalarda, alkoliklerde, lipid metabolizasyon bozuklukları görülen hastalarda) daha sık kontrol yapılmalıdır. Diyabetik olduğu bilinen ya da şüphelenilen hastalarda kan glikoz düzeylerinin sık sık tayin edilmesi önerilir. İzotretinoin ile tedavi sırasında kan şekeri açlık değerlerinin yükseldiği bildirilmiş ve yeni diyabet olguları teşhis edilmişse de izotretinoinle nedensel bağ saptanmamıştır. Çok ender durumlarda tetrasiklin alımından sonra görüldüğü gibi, izotretinoin alımından sonra da intrakraniyal basınçta zararsız bir artış kaydedilir. Bu nedenle tetrasiklinlerle destekleyici tedavi kontrendikedir. Duyarlı kişilerde aşırı duyarlılık reaksiyonları gelişebilir. İzotretinoin ile tedavi edilmiş kadın ve erkek hastalar, tedavi sırasında ve tedavinin bitiminden sonraki 1 ay içinde kan bağışı yapamazlar. İzotretinoin çok teratojeniktir. Ne kadar süreyle veya hangi dozda alındığı önem taşımaksızın, gebelikten önce veya gebelik sırasında alındığında, sakat bir çocuk doğurma riski yüksektir. Fetusun izotretionine maruz bırakılması, her zaman konjenital malformasyon riskini de beraberinde getirmektedir. Sadece gebe kadınlarda değil, gebe kalma potansiyeli olan tüm kadınlarda kontrendikedir. Emziren kadınlarda kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:
Görülen sekonder etkilerin çoğu doza bağlıdır. Klinik tablonun ciddiyeti göz önüne alınırsa, uygun doz uygulandığında sekonder etkilerin yoğunluğu hasta için genellikle kabul edilebilir düzeydedir. Çoğu kez A hipervitaminozunkilere benzer semptomlar, yani mukozalarda kuruluk gözlenir. Dudaklarda bu kuruluk yağlı pomat uygulanmasıyla giderilebilir. Burun mukozasındaki kuruluk nedeniyle burun kanaması görülebilir ve farenksteki kuruluk ses kısılmasına neden olabilir. Gözdeki kuruluk konjunktivite ya da korneada reversibl opasiteye neden olabilir. Konjunktivit hafif bir göz pomadıyla iyileşebilir. İntolerans görülmesi halinde, kontakt lens kullananlar tedavi süresince gözlük takmak zorunda kalabilirler. Nadir olgularda fotofobi, karanlığa adaptasyon bozuklukları (gece görüşünün azalması) ve lentiküler katarakt kaydedilmiştir. Çok ender olarak bazı hastalarda, vaskülit (örn. Wegener granülomatozu), eritrosit ve lökosit sayılarında düşmeler (örn. anemi ve nötropeni), trombosit sayısında artış veya azalma, sedimantasyonda artış, çeşitli frekanslarda işitme bozuklukları ve lokal ya da sistemik gram-pozitif mikroorganizma (Staphylococcus aureus) enfeksiyonları görülür. Ekzantem, pruritus, yüzde dermatit, aşırı terleme, piyojenik granülom, paronikya, onikodistrofi ve lezyon bölgeleri düzeyinde granülasyonlu doku oluşumları da görülebilir. Ender olarak kalıcı saç teli incelmeleri kaydedilmiştir. Buna bağlı olarak geçici saç dökülmesi, ayrıca kas ve eklem ağrıları, daha ender olarak enflamatuvar barsak hastalıkları (örn. kolit, ileit, kanamalar), hiperürisemi, psişik ve merkezi sinir sistemi bozuklukları (örn. davranış bozuklukları, depresyonlar ve konvülsiyonlar) gözlenmiştir. Kistik akne dışındaki endikasyonlar için uzun süreyle yüksek dozlarda izotretionin ile tedavi edilen çocuklarda (örn. erken epifiz kapanması) ve erişkinlerde kemik değişiklikleri ve hiperostoz görülmüştür. Kistik akne için tek bir devre izotretionin tedavisi uygulanan hastalarda bile minimal hiperostoz gözlenmiştir. Bu tür kemik bozukluğu olasılıklarını da göz önünde bulundurarak her hastada risklere karşı ilaçtan beklenen yararın iyi analiz edilmesi gerekir. İzotretionin kullanımı ciddi klinik olgularla sınırlandırılmalıdır. Nadir bazı olgularda zararsız intrakraniyal basınç artışları yanında görme bozuklukları, kusma ve baş ağrısı gözlenmiştir. İzotretionin alımına bağlı hepatit ve transaminazlarda geçici ve reversibl artışlar gözlenmiştir. Çoğu olguda değişiklikler normal aralık içinde kalmış ve değerler tedavi sırasında taban çizgisi düzeylerine geri dönmüştür. Bazı olgularda ise dozun azaltılması ya da izotretionin tedavisinin tamamen kesilmesi gerekmiştir. Özellikle yüksek dozlarda ve ailelerinde lipid metabolizma bozuklukları, diyabet, obezite, diyabet ve alkolizm geçmişi olan hastalarda, serum trigliserid ve kolesterol düzeylerinde artışlar ve HDL'de azalmalar gözlenmiştir. Bu bozukluklar da doza bağlıdır ve dozun azaltılmasından ya da ilacın kesilmesinden sonra hızla normal değere ulaşılır. Her hasta muhtemel yan etkilere karşı uyarılmalıdır. Nadiren hastalarda fotosensitivite reaksiyonları görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:
İzotretionin ile A vitamininin bir arada kullanılmasından kesinlikle kaçınılmalıdır, zira A hipervitaminozu semptomları şiddetlenebilir. Tetrasiklinler intrakraniyal basıncı artırdığından, bunların izotretionin ile birlikte kullanılması kontrendikedir. Diğer ilaçlarla (örn. oral kontraseptifler) etkileşme gözlenmemiştir.

ZALVOR Saç Kremi

2009-12-28T04:16:00.000-08:00

Etken Madde(ler):
Permetrin 1 %

Piyasa Şekilleri:
59 ml'lik plastik şişelerde.

Kullanım Şekli:
Erişkin ve 6 ayın üzerindeki çocuklarda normal şampuanla yıkanan ve sonra havlu ile kurulanmış saçlara saç ve kafa derisi tamamen kaplanıncaya kadar sürülür. 10 dakika beklendikten sonra bol suyla yıkanır, havlu ile kurutulur. Aynı işlem 1-2 hafta sonra tekrarlanır.

Endikasyonları:
Uyuz tedavisi ve pubis ve baş biti enfestasyonlarının tedavisinde ve risk altındaki insanların bit enfestasyonlarından korunmasında kullanılır.

Kontrendikasyonları:
Piretroidler, piretrinler ve permetrine karşı allerjisi olanlarda kontrendikedir.

EMEDUR Ampul

2009-12-28T02:05:00.000-08:00

Etken Madde(ler):
Trimetobenzamid HCl 200 mg/2 ml

Piyasa Şekilleri:
2 ml'lik 6 ampul, 2 ml'lik 100 ampul içeren ambalajlarda.

Kullanım Şekli:
Ortalama yetişkin dozu günde 3-4 kez 1 ampul, gluteus bölgesinin dış üst bölümüne derin olarak yapılmalıdır. Damar içine uygulanmamalıdır.

Endikasyonları:
Bulantı ve kusmanın kontrolünde kullanılır.

Kontrendikasyonları:
Trimetobenzamide ve müstahzarların supozituvar formlarının içerdiği benzokaine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.

Uyarılar:
Akut ateşli hastalıklar, ensefalitiler, gastroenterit, dehidratasyon ve elektrolit dengesizliği halinde trimetobenzamid ve diğer antiemetiklerle veya antiemetik kullanmaksızın özellikle çocuklar, yaşlılar ve zayıf kişilerde SSS reaksiyonları (örn. opistotonus, konvülziyonlar, koma ve ekstrapiramidal semptomlar) bildirilmiştir. Bu gibi durumlarda özellikle yakın geçmişte fenotiyazin türevleri, barbitürat ve belladon türevi gibi SSS'ni deprese eden ajanları kullananlarda trimetobenzamid ihtiyatla kullanılmalıdır. Şiddetli kusmalarda yalnızca antiemetik verilmemeli, kusmanın nedeni belirlenmelidir. Herşeyden önce kaybolan vücut sıvısınının yeniden sağlanması, elektrolit dengesinin düzeltilmesi, ateşin düşürülmesi ve kusma nedeninin ortadan kaldırılması üzerinde durulmalıdır. Aşırı hidratasyondan kaçınılmalıdır, çünkü serebral ödem oluşabilir. Trimetobenzamidin antiemetik etkisi apandisit gibi olguların teşhisini veya diğer ilaçların doz aşımına bağlı toksik belirtilerinin anlaşılmasını güçleştirebilir. Çocukların kusmalarında trimetobenzamid kullanırken tedbirli olunmalıdır, çocukların basit kusmalarında antiemetikler verilmemelidir, yalnızca nedeni bilinen kusmalarda kullanılmalıdır, çünkü santral sinir sistemine etki eden antiemetiklerin virüs enfeksiyonlarıyla birleştiğinde REYE sendromunun gelişmesine neden olabileceği düşünülmektedir. REYE sendromu çocuklarda, ölümle sonuçlanabilen akut ensefalopatidir. Bu kuşkuyu doğrulayan herhangi bir bulgu olmadığı halde tedbirli olunması önerilir. Trimetobenzamide bağlı olarak ortaya çıkabilecek ekstrapiramidal semptomlar, kusmaya neden olan teşhis edilmiş hastalığın, örneğin REYE sendromu veya diğer ensefalopatilerin SSS belirtileriyle karışabilir. Trimetobenzamid uyku hali oluşturabilir. Bu nedenle hastanın ilaca kişisel tepkisi anlaşılıncaya kadar motorlu araç ve tehlikeli makineleri kullanmamaları önerilir. Trimetobenzamid alkolle birlikte kullanılmamalıdır. Trimetobenzamidle yapılan çalışmalarda, sıçan ve tavşanlarda teratojenik etki görülmemiştir. Gebelerde ve emziren annelerde yeterli çalışmalar yapılmadığı için güvenilirliği yeterince kanıtlanmamıştır. Bu nedenle gebelerde, emziren annelerde kullanılması sakıncalı olabilir.

Yan Etkileri:
Aşırı duyarlılık reaksiyonları ve parkinson benzeri semptomlar bildirilmiştir. Kan diskrazileri, görme bulanıklığı, konvülziyon, diyare, depresyon, baş dönmesi, baş ağrısı, uyuşukluk, sarılık, kas krampları ve opistotonus bildirilmiştir. Bunlardan herhangi biri görüldüğünde ilacın kullanımına son verilmelidir. Alerjik tipte deri reaksiyonları görülmüştür. İlk duyarlılık belirtisinde ilacın kullanımı hemen durdurulmalıdır. Belirtiler zamanla kaybolabildiği gibi bazı olgularda semptomatik tedavi gerekebilir.

İlaç Etkileşimleri:
Trimetobenzamid trisiklik antidepresanlar, SSS'ne etkili antihipertansifler, SSS depresanları, parenteral magnezyum sülfatla etkileşebilir, trimetobenzamidin veya bu ilaçların etkileri artabilir. Trimetobenzamid sisplatin, paromomisin, salisilatlar ve vankomisin gibi ototoksik ilaçların kulak çınlaması ve baş dönmesi gibi belirtilerini maskeleyebilir.

DEPRENİL 50 mg

2009-12-28T00:12:00.000-08:00

Depresyon, depresyona bağlı yeme ve uyku bozuklukları, bipolar hastalığın depresyon fazı, migren
FORMÜLÜ
Her bir Deprenil tablet 50 mg opipramol dihidroklorür içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ

Farmakodinamik Özellikleri
Opipramol, trisiklik antidepresan bir ilaçtır. Merkezi sinir sisteminde noradrenalin ve serotonin`in sinaptik konsantrasyonlarını yükseltir. Trankilizan ve sedatif özelliklere sahiptir. Sakinleştirici ve mizacı canlandırıcı etkidedir. Antihistaminik aktivitesi belirgin, antikolinerjik etkisi zayıftır. Uzun süreli kullanıldığında, kortikal beta-adrenerjik reseptörler üzerinde down-regulation yapabilir. Bağımlılığa yol açmadan psikosomatik fonksiyonları düzenler.

Farmakokinetik Özellikleri
Opipramol, ağız yoluyla alındıktan sonra tamamen absorbe olur. Tekrarlayan dozlarla 14-64 µg/ml plazma konsantrasyonuna ulaşır. Alınan dozun yaklaşık % 91`i plazma proteinlerine bağlanır. Plazma yarı ömrü 6-23 saat arasıdır. % 70 kadarı idrarla, bir bölümü de feçesle vücuttan atılır. Alınan dozun yaklaşık % 5-9`u değişmeden atılır. Böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda atılımı daha yavaştır.

ENDİKASYONLARI

Deprenil ,

Anksiyete, huzursuzluk, uykusuzluk, menopoz döneminden kaynaklanan sıkıntılar, endojen depresyon, depresyona bağlı huy değişiklikleri, depresyonla birlikte seyreden yeme bozuklukları (iştahsızlık veya aşırı iştah), psikosomatik rahatsızlıklarda endikedir.

KONTRENDİKASYONLARI

Opipramol ve diğer trisiklik antidepresanlara karşı aşırı duyarlı olduğu bilinen hastalarda, kalp hastalığı olanlarda, glokomda,idrar retansiyonunda, karaciğer yetmezliği, epilepsi ve alkolizm durumlarında kontrendikedir.

UYARILAR / ÖNLEMLER

· Opipramol dihidroklorür, kardiyovasküler hastalığı olanlarda, epilepsi, prostat hipertrofisi ve karaciğer yetmezliği olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır.

· Deprenil tablet tedavisi süresince alkol alınmamalıdır.

· Deprenil tablet, tedavisi ile Monoaminoksidaz (MAO) inhibitörlerinin kullanılması arasında en az 14 günlük bir ara verilmelidir.

· Alerjik deri döküntülerine rastlandığı takdirde tedavi durdurulmalıdır.

· Tedavi süresince düzenli olarak kan sayımı yapılmalıdır.

· Dar açılı glokomu olan hastalarda, glokomun şiddetlenmesi riski nedeniyle kullanılmaması önerilir.

· Prostat ya da üretraya bağlı sorunlar nedeniyle miksiyon güçlüğü çeken hastalarda idrar retansiyonu riski nedeniyle kullanılmaması önerilir.

· Yakın tarihte miyokard enfarktüsü geçirenlerde, sultoprid tedavisi uygulanan hastalarda kullanılmamalıdır.

· Antidepresan ilaç tedavisine başlanan depresyonlu hastalarda, intihar girişimi riski yüksektir. Bu nedenle tedavi başlangıcında dikkatli olunmalı ve hasta yakından izlenmelidir.

· Şiddetli ve inatçı baş ağrısı, halsizlik, bulantı, anksiyete, uyuma sorunları ile karakterize bir sendrom tablosu görülen ender vakalarda doz azaltılmalı ve bu dönemde hasta yakından izlenmelidir.

· Tedaviye başlangıç döneminde uykusuzluk ya da sinirlilik görülen hastalarda doz azaltılabilir ya da geçici semptomatik tedavi uygulanabilir.

· Ağır manik belirtiler görülen hastalarda opipramol tedavisi kesilmeli ve gerekirse sedatif nöroleptik tedavisine başlanmalıdır.

· Epilepsili hastalarda ya da epilepsi anemnezi bulunanlarda konvülsiyon görülürse opipramol tedavisi kesilmelidir.

· Yaşlı hastalarda ortostatik hipotansiyon ve sedatif etkiler, kronik konstipasyon ve prostat hipertrofisine bağlı miksiyon güçlüğü nedeniyle dikkatli olunmalıdır.

· Kinidin türevi ilaçlar, taşikardik ve hipotansif etkili ilaç kullanan hastalarda, opipramol bu ilaçların etkisini güçlendirebileceğinden dikkatli olunmalıdır.

Gebelikte Kullanımı: Gebelik Kategori B

Gebelikte kullanımıyla ilgili yeterli ve kontrollü çalışmalar yoktur. Sadece doktor gerekli gördüğü takdirde, beklenen terapötik fayda fetüs üzerindeki riskten fazla ise kullanılabilir.

Emziren Annelerde Kullanımı

Terapötik dozu takiben etken maddenin az miktarda da olsa süte geçtiği saptanmıştır.

Araç ve Makine Kullanmaya Etkisi

Opipramol, mental ve fiziksel fonksiyonları etkileyebilir. Bu nedenle, Deprenil tablet tedavisi sırasında araç ve tehlikeli olabilecek makineler kullanılmamalıdır.

YAN ETKİLER/ADVERS ETKİLER

• Tedavinin başlangıcında ortaya çıkan ağız kuruluğu, konstipasyon, akomodasyon güçlüğü, taşikardi, baş dönmesi, palpitasyon, terleme, bulanık görme, miksiyon güçlüğü ilacın periferik ve antikolinerjik etkilerine bağlı olarak ortaya çıkan ve tedaviye devam edilirken ya da tedavinin kesilmesiyle kaybolan etkilerdir.

• Periferik adrenolitik etkisine bağlı olarak ortostatik hipotansiyon, güçsüzlük görülebilir. Bu tür istenmeyen etkilerde genellikle tedavi sürdürülürken ya da tedavinin kesilmesiyle kaybolur.

• Merkezi sinir sistemi üzerindeki etkilerine bağlı olarak somnolans ya da sedasyon sık, titreme, eğilimli hastalarda konvülsiyonlar, geçici mental konfüzyon seyrek olarak görülebilir. Ender olarak, psikomotor fonksiyonların inhibisyonuna bağlı olarak intihar girişimi riskinde artış, mani tarzında kişilik değişiklikleri, deliryum, sinirlilik görülebilir.

• Opipramol tedavisi gören hastalarda kilo artışı meydana gelebilir.

• İlacın yüksek dozları aritmiler, kalp ileti bozuklukları, galaktore, memelerde büyümeye neden olabilir.

• Alerjik deri reaksiyonları, disartri, hepatit, eozinofili, lökopeni, agranülositoz, trombositopeni, impotens ve senkop çok ender olarak görülebilir.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞMELER

• Opipramol, torsades de pointes türü ventrikül ritim bozukluğu riski nedeniyle sultoprid ile birlikte kullanılmamalıdır.

• Alkol ile birlikte kullanıldığında sedatif etkisinde artış görülür.

• Opipramol, adrenerjik reseptörler üzerinde antagonist etkisiyle klonidin`in hipotansif etkisini inhibe eder.

• Parenteral yoldan uygulanan adrenalin veya noradrenalin ile birlikte kullanılması durumunda hipertansiyon ve ritim bozuklukları görülebilir.

• Antikonvülsan ilaç kullanan hastalarda, opipramol tedavisine başlandığında antikonvülsan dozunun yükseltilmesi gerekebilir.

• Karbamazepin, opipramol`ün karaciğerdeki metabolizmasını arttırır ve konvülsan etkisi nedeniyle generalize konvülsiyon riski artabilir.

• Fluoksetin ve fluvoksamin ile birlikte kullanılması durumunda, plazmadaki antidepresan konsantrasyonları yükselir ve buna bağlı olarak istenmeyen etkilerde artış görülür.

• Baklofen ile birlikte kullanıldığında musküler hipotonik etkide güçlenme görülür.

• Selektif olmayan monoaminoksidaz (MAO) inhibitörleri ile birlikte kullanılması durumunda hipotansiyon ya da hipertansiyon görülebileceğinden, bu tür kombinasyonlardan kaçınılmalıdır.

• Sedatif antihistaminikler, barbitüratlar, hipnotikler, morfin türevleri (analjezik ve antitussif), metadon, nöroleptikler, anksiyolitiklerle birlikte kullanıldıklarında merkezi sinir sistemi üzerindeki depresif etkide güçlenme görülebilir.

• Atropin ve atropin benzeri ilaçlar, Parkinson tedavisinde kullanılan antikolinerjikler, disopramid, fenotiyazinlerle birlikte kullanıldığında, idrar retansiyonu, konstipasyon, ağız kuruluğu gibi istenmeyen etkilerde artış görülebilir.

KULLANMA ŞEKLİ VE DOZU

Deprenil tablet doktor başka şekilde tavsiye etmediği takdirde belirtilen şekilde doz ayarlaması yapılarak oral yolla kullanılır.

Yetişkinlerde yemek ile beraber veya yemekten sonra olmak üzere:

• Hafif vakalarda tercihen akşamları 1-2 tane Deprenil tablet ,

• Orta şiddetli vakalarda, sabah 1 ve akşam 2 tane veya günde 3 defa 1 tane Deprenil tablet

• Şiddetli vakalarda günde 3 defa 2 tane Deprenil tablet kullanılır.

• 6 yaşındaki veya daha büyük çocuklarda opipramol ile ilgili fazla sayıda çalışma yapılmamış olmakla beraber, günlük doz 3-4 mg/kg olarak verilir.

• İlacın etkinliğinin ortaya çıkması için en az 2 hafta süreyle düzenli olarak tedaviye devam edilmiş olmalıdır. Tedaviye 6-8 hafta devam edilmesi önerilir.

• Hekim tavsiyesi ile bu süre daha uzayabilir.

• Yaşlı hastalarda tedaviye mümkün olan en düşük dozlarda başlanmalıdır. Dozun yükseltilmesi gerekiyorsa, bu işlem hastanın gösterdiği toleransa göre yavaş yavaş yapılmalıdır.

• Depresyon tedavisi semptomatiktir. Tedaviye aylarca (6 ay kadar) devam edilmesi, tedavinin kesilmesiyle depresyonun nüksetme riskini engeller.

DOZ AŞIMI VE TEDAVİSİ

Bilinçli ya da bilinçsiz olarak aşırı doz alınması durumunda, ağır kardiyovasküler belirtiler (ileti bozuklukları intoksikasyon belirtisi olarak kabul edilmelidir ), antikolinerjik semptomlar, konfüzyon ve koma görülebilir.

Aşırı doz alan hasta derhal en yakın hastaneye götürülmeli ve tedaviye başlanmalıdır. Doz aşımı durumunda semptomatik tedavi uygulanır ve gereken durumlarda reanimasyon servislerinde solunum ve dolaşım desteği sağlanır.

SAKLAMA KOŞULLARI

Işıktan ve nemden koruyarak, 25ºC`nin altında oda sıcaklığında saklanır.

TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ İÇERİĞİ

Deprenil her bir tablette 50 mg opipramol dihidroklorür içeren, 30 tabletlik blister ambalajda piyasaya sunulmuştur.

REÇETE İLE SATILIR
Kaynak: http://www.terrailac.com.tr

Diabetes mellitus tip 1 & 2 kök hücre tedavisi

2009-12-27T23:25:00.000-08:00

Diyabet tip1

Vücudun, Langerhans adacıklarındaki pankreatik beta hücrelerine otoimmün reaksiyonu ve sonuç olarak bu beta hücrelerin yıkımı derhal insülin eksikliğine yol açarak tip 1 diyabete neden olur.

Diabetes mellitus Tip 1 dejeneratif bir hastalık olup geleneksel olarak insülin enjeksiyonlarının kullanımı ile tedavi edilmektedir. Bu enjeksiyonlar kayıp hormonun yerini alır lakin çeşitli komplikasyonlara sahiptir. Hiperglisemi şu komplikasyonlara katkıda bulunan ortak bir faktördür:

* Kal ve damar hastalıkları
* Göz ve böbrek şikâyetleri
* Dolaşımın kötü olması
* Sinir hücre hasarı (nöropati)
* Diyabetik ayak
* Enfeksiyona hassasiyetin artışı
* Erektil Penis Fonksiyon Bozukluğu

Diyabet tip2

Tip 2 diyabet, erişkin yaşta başlayan veya insülinden bağımsız diyabet olarak bilinmektedir. Tip 2 diyabet genellikle 40 yaş üzerindekileri etkilese de günümüzde, bilhassa ailesinde diyabet hikâyesi olan daha genç yaştakileri de etkilemektedir.

Diabetes mellitus tip 2 en yaygın form olup diyabeti olan hastaların %85-90'ını etkiler. Uzmanlara göre tip 2 diyabeti olan hastaların yaklaşık üçte biri hastalıklarının farkında bile değildir. Eğer hastalık kontrol altına alınmazsa sonuçları (tıpkı tip 1 diyabette olduğu gibi) hayatı tehdit edebilir.

RIXPER Film Tablet

2009-12-27T23:24:00.000-08:00

Etken Madde(ler): Risperidon
Piyasa Şekilleri: 1 mg: 30 film tablet; 2 mg: 30 film tablet; 3 mg: 30 film tablet; 4 mg: 30 film tablet

Kullanım Şekli: Şizofreni: Başlangıç dozu: Günde 2-3 doz şeklinde uygulanabilir. Başlangıçta günde 2 kez 1 mg şeklinde uygulanır. 2. ve 3. günler tolere edilebildiği takdirde 3. gün günde 2 kez 3 mg’a ulaşacak şekilde günde 2 kez her dozda 1 mg’lık artışlar uygulanır. Günlük 8 mg’a kadar günde 3 kez uygulanan doz rejimleri tolere edilebilir. Eğer gerekiyorsa bundan sonraki doz ayarlamaları en az 1 hafta sonra gerçekleştirilmelidir. Yaşlı ve düşkün hastalarda , ciddi böbrek ve karaciğer yetmezliği olanlarda ve hipotansiyona eğilimli olanlarda ve hipotansiyonun risk yaratacağı kişilerde önerilen başlangıç dozu günde iki kez 0.5 mg’dır. Bu hastalarda doz artırımları da 0.5 mg’dan fazla olmamalıdır. İdame tedavisi: Yapılan bir çalışmada 2-8 mg/gün dozuyla hastalar 1-2 yıl boyunca klinik olarak stabil kalmış ve relaps ertelenmiştir. Yaşlı hastalarda demansa bağlı davranış bozuklukları: Başlangıç dozu olarak günde iki kez 0.25 mg önerilir. Bu hastalarda doz en sık 2 günde bir olmak üzere günde iki kez 0.25 mg artırılabilir. Çoğu hasta için optimal doz günde iki kez 0.5 mg’dır. Ancak bazı hastalar günde iki kez 1 mg’dan faydalanabilir. Bipolar mani: Günde bir kez uygulanır ve başlangıç dozu olarak 2 mg önerilir. Günde 1 mg’lık doz artışları yapılabilir. Önerilen doz aralığı 2-6 mg’dır. Davranım ve diğer yıkıcı davranış bozuklukları: 50 kg veya daha üzeri hastalar: Başlangıç dozu olarak günde bir defa 0.5 mg önerilir. Doz en fazla gün aşırı 0.5 mg artırılabilir. Birçok hasta için optimum doz günde bir defa 1 mg’dır. 50 kg’ın altında hastalar: Başlangıç dozu olarak günde bir defa 0.25 mg önerilir. Doz en fazla gün aşırı 0.25 mg artırılabilir. Birçok hasta için optimum doz günde bir defa 0.5 mg’dır.

Endikasyonları: Pozitif (halüsinasyon, delüsyon, düşünce bozuklukları, saldırganlık, şüphecilik) ve/veya negatif (künt afekt, emosyonel ve sosyal çekingenlik ve konuşma yetersizliği) semptomların görüldüğü akut ve kronik şizofrenik psikozlarda ve diğer psikotik durumlarda kullanılır. Şizofreni ile ilgili afektif semptomları (depresyon, suçluluk duygusu, endişe) da azaltır. İlk tedaviye cevap verdiği gözlenen hastalarda, idame tedavisi sırasında klinik iyileşmenin devamı açısından da etkilidir. Ayrıca, saldırganlık (sözlü saldırganlık, fiziksel şiddet), aktivite bozuklukları (ajitasyon) veya psikotik semptomların belirgin olduğu yaşlı hastalarda demansa bağlı davranış bozukluklarının tedavisinde kullanılır. Bipolar hastalığın manik epizodunun tedavisinde endikedir. Bu epizodlar; duygu durumunda kabarma, taşkınlık, irritabilite , kendini aşırı beğenme, uykuya duyulan ihtiyacın azalması, basınçlı konuşma, düşüncelerin yarışması, aykırı ve saldırgan davranışlar da dahil olmak üzere muhakeme ve içgörü eksikliği gibi semptomlarla karakterizedir. Zarar verici (örn. saldırganlık, kendine zarar verici veya fevri) davranışların ön planda olduğu, entellektüel işlevleri ortalamanın altında veya mental retardasyonlu çocuk, ergen ve erişkinlerde davranım ve diğer yıkıcı davranış bozukluklarında endikedir. Çocuklarda ve ergenlerde otistik bozukluğa bağlı huzursuzluk (agresif belirtiler, kendine zarar verme, öfke nöbetleri, ani duygu durum değişiklikleri) tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları: Bu ilaca aşırı duyarlılığı olanlarda kullanılmamalıdır.

Uyarılar: Alfa adrenerjik reseptörleri bloke etmesine bağlı olarak özellikle tedavinin başlangıç döneminde (ortostatik) hipotansiyon görülebilir. Kardiyovasküler hastalığı bilinen hastalarda dikkatle kullanılmalı ve doz yavaş yavaş artırılmalıdır. Hipotansiyon görüldüğünde doz azaltılmalıdır. Dopamin reseptörlerini bloke eden ilaçlar, özellikle dil ve/veya yüzde istemsiz ritmik hareketler ile karakterize tardif diskinezi gelişimi ile ilgili bulunmuştur. Ekstrapiramidal belirtilerin görülmesinin tardif diskinezi gelişiminde bir risk faktörü olduğu bildirilmiştir. Tardif diskinezi belirtileri görüldüğünde tüm nöroleptikler kesilmelidir. Yüksek ateş, kas rijiditesi, kan basıncı ve nabız düzensizlikleri, bilinç bulanıklığı ve yüksek kreatinin fosfokinaz enzim düzeyleri ile kendini gösteren Nöroleptik Malign Sendrom, antipsikotiklerin kullanımı sırasında bildirilmiştir. Ek belirtiler arasında miyoglobinüri (rabdomyoliz) ve akut böbrek yetmezliği olabilir. Bu durumda tüm nöroleptik ve antipsikotikler kesilmelidir. Lewy cisimcikli demans veya parkinson hastalığı olan hastalarda, nöroleptik malign sendrom ve antipsikotik ilaçlara karşı aşırı duyarlılık riski artabileceğinden bu hastalara antipsikotikler reçete edilirken risk ve yarar değerlendirilmelidir. Artmış duyarlılığın belirtisi olarak, konfüzyon, sıklıkla düşmeye yol açabilecek postüral instabilite ve ekstrapiramidal semptomlar ortaya çıkabilir. Çok ender vakalarda, hiperglisemi veya daha önceden diyabet hastalığının var olması durumunda alevlenme bildirilmiştir. Klasik nöroleptikler, kriz eşiğini düşürdüğünden epilepsi hastalarında dikkatle kullanılmalıdır. Kilo alımına karşı hastalar aşırı gıda tüketmemeleri konusunda uyarılmalıdır. Demanslı yaşlı hastalarda yapılan plasebo kontrollü çalışmalarda, (ortalama 85 yaş; 73-97), plasebo kullanan hastalara oranla serebrovasküler bozukluklar ve geçici iskemik atakları içeren serebrovasküler advers olayların insidansının yüksek olduğu tesbit edilmiştir. Furosemid ve risperidon kombinasyonu kullanan gruptaki mortalite, plasebo ile furosemid kombinasyonu kullananlara göre daha yüksek bulunmuştur. Diğer diüretiklerle kombine kullanımında bu bulguya rastlanmamıştır. Fenilketonürili hastalarda kullanılmamalıdır. Gebelik kategorisi C’dir. Gebelerde kullanımına ait yeterli çalışma yoktur. Hayvan deneylerinde, risperidonun doğrudan fertiliteyi bozan etkileri görülmemişse de, prolaktin ve MSS bağlı bazı indirekt etkileri görülmüştür. Hiçbir çalışmada risperidonun teratojenik etkisine rastlanmamıştır. Bu yüzden gebelerde sadece muhtemel yarar risklerden fazla olduğunda kullanılır. Hayvan deneylerinde risperidon ve 9-hidroksi-risperidonun süte geçtiği görülmüştür. Risperidon ve 9-hidroksi-risperidonun anne sütüne geçtiği de belirlenmiştir. Anneler emzirmemelidirler. Zihinsel uyanıklık gerektiren fonksiyonları etkileyebilir. Bu yüzden hastaların, bireysel duyarlılıkları anlaşılıncaya kadar, araç ve makine kullanmaları önerilmez.

Yan Etkileri: Gözlenen yan etkiler: Sık: Uykusuzluk, ajitasyon, anksiyete, baş ağrısı. Sedasyon yetişkinlerden çok çocuklar ve ergenlerde gözlenmiştir. Genel olarak, sedasyon hafif ve geçicidir. Daha seyrek: Uyuklama, yorgunluk, baş dönmesi, konsantrasyon güçlüğü, karın ağrısı, konstipasyon, dispepsi, bulantı/kusma, görme bozukluğu, priapizm, ereksiyon bozuklukları, ejakülasyon kusurları, orgazm ile ilgili disfonksiyonlar, üriner inkontinans, rinit, döküntü ve diğer alerjik reaksiyonlar. Ekstrapiramidal semptomlar (tremor, rijidite, hipersalivasyon, bradikinezi, akatizi, akut distoni) görülebilir. Bu belirtiler genellikle hafif ve gerektiğinde doz azaltılıp ve/veya antiparkinson ilaçlar verildiğinde geçicidir. Akut manili hastalarda yapılan klinik çalışmalarda risperidon tedavisi ile EPS görülme sıklığı %10′dan daha düşüktür. Bazı hastalarda, özellikle başlangıç dozunu takiben, (ortostatik) hipotansiyon ve (refleks) taşikardi veya hipertansiyon görülmüştür. Nötrofil ve/veya trombosit sayısında azalma görülebilir. Doza bağlı prolaktin seviyelerinde yükselmeye neden olabilir. Muhtemel belirtileri galaktore, jinekomasti, menstrüel siklüs düzensizlikleri ve amenore olabilir. Kilo artışı, ödem ve karaciğer enzimlerinde yükselme gözlenmiştir. Serebrovasküler bozukluklar ve geçici iskemik atakların dahil olduğu serebrovasküler advers etkiler gözlenmiştir. Çok ender durumlarda hiperglisemi ve daha önceden varolan diyabetin şiddetlendiği bildirilmiştir. Psikotik hastalarda polidipsiye ya da antidiüretik hormonun uygunsuz salınımına bağlı su intoksikasyonu, tardif diskinezi, Nöroleptik Malign Sendrom, vücut ısısında düzensizlikler ve epilepsi nöbetleri gözlenmiştir.

İlaç Etkileşimleri: Diğer ilaçlarla birlikte kullanımı sistemik olarak değerlendirilmemiştir. Merkezi etkisi nedeniyle diğer SSS etkili ilaçlarla kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Levodopa ve diğer dopamin agonistlerinin etkilerini antagonize edebilir. Karbamazepinin risperidonun plazmadaki aktif antipsikotik fraksiyonunu azalttığı gösterilmiştir. Karaciğer enzimlerini indükleyen diğer ilaçlarla da benzer etkiler görülebilir. Fenotiyazinler, trisiklik antidepresanlar ve bazı beta blokerler risperidonun plazma düzeyini artırır ama aktif antipsikotik fraksiyonu etkilemez. Simetidin ve ranitidin sadece aktif antipsikotik fraksiyonu ile sınırlı olmak üzere risperidonun biyoyararlanımını arttırırlar. Fluoksetin ve paroksetin, CYP2D6 inhibitörleri risperidonun plazma konsantrasyonlarını arttırır, ancak ilacın aktif antipsikotik fraksiyonunu daha az arttırır. Birlikte fluoksetin veya paraoksetin tedavisi başlandığında veya kesildiğinde doz tekrar değerlendirilmelidir. Demanslı yaşlı hastalarda furosemid ve risperidon kombinasyonu kullanan gruptaki mortalite, plasebo ile furosemid kombinasyonu kullananlara göre daha yüksek bulunmuştur.

Kaynak: http://www.1ilac.com

Triptilin (Generic name – Amitriptyline)

2009-12-27T22:12:00.000-08:00

TRIPTILIN 25 MG 40 TABLET

Psikoleptikler ve antidepressanlar

Prospektüs Bilgileri:
25mg Amitriptilin hcl Film tablet 1
10mg Amitriptilin hcl Film tablet 1

Endikasyonları:
Triptilin gerek endojen gerekse eksojen tabiatta psikoz yada nevrozların belirtisi olan depresyonda başarı ile kullanılır.

Kontrendikasyonları:
Glokomda ve idrar tutukluğunda kontrendikedir.

Uyarılar / Önlemler:
Hayvan deneylerinde fetal malformasyona yol açmadığı gösterilmiş isede klinik denemeler sınırlı olsuğundan gebelerde tavsiye edilmez. Diğer ilaçların etkisini potansiyalize eden MAO inhibitörleriyle birlikte kullanılmamalıdır. Ancak bu ilaçlar kesildikten bir hafta sonra tedaviye ihtiyatla başlanmalı doz tedricen arttırılmalıdır. Ağı depresyonlar da, hastalığın icadı olarak intihar ihtimali olduğu hatırdan çıkarılmamalı ve bu gibi hastalar tam bir iyileşme olana kadar yakından izlenmelidir.

Yan Etkiler:
Genellikle hafif olduğundan Triptiline iyi tahamül edilir. Bazı hastalarda uyuklama görülsede aşikar anksietesi olan hastalarda nadirdir. Uyuklama tedaviye ndevam edildiğinde birkaç gün içinde kaybolabilir. Ayrıca baş dönmesi, bulantı, taharrüşiyet, hipotansiyon, ince tremor, haisizlik, asabiyet, baş ağrısı, mide yanması, terleme, etrafta uyşukluk, antikolinerjik agtivitesine bağlı olarak taşikardi, ağız kuruluğu, görme bulanıklığı, idrar tutuklığu, kabızlık bildirilmiştir. Diğer antidepresifler gibi latent bir şizofreninin alevlenmesine yol açabilir.

Etkileşimler:
Canlı vürüs aşılarının immunglobulin uygulamasından ve kan transfüzyonundan sonra inaktive olmaları nedeni ile, böyle uygulamalardan sonra en az 6 hafta süreyle aşı uygulanmamalıdır. Benzer şekilde kızamık, kızamıkçık ve kabakulak aşı uygulamasından sonra iki hafta süreyle immunglobulin uygulanmamalıdır.

Dozu Kullanma:
Başlangıç tedavisi tedaviye günde üç defa 25mg ile başlanır. Gerekirse doz arttırır. Günlük total dozun 150mg geçmesi enderdir. Yaşlı kimselerde ve gençlerde daha küçük dozlarda tedavi sağlanır. Hastanede yatan hastaların küçük bir yüzdesinde memnuniyet verici cevap almak için 300mg kadar çıkmak gerekebilir. Triptili’nin trankilinas etkisi derhal görülür. Antidepresif etkisi ise 3-4 gün içinde başlar elverişli bir cevap 30 gün gecikebilir.

Etken Maddesi: Amitriptilin HCL
TRIPTILIN 25 MG 40 TABLET Yerli, Beşeri bir ilaçdır.

EMEDUR Draje

2009-12-27T22:01:00.000-08:00

Etken Madde(ler):
Trimetobenzamid HCl 200 mg

Piyasa Şekilleri:
20 drajelik ambalajlarda.

Kullanım Şekli:
Ortalama yetişkin dozu günde 3-5 kez 1 drajedir. 15-45 kg arası çocuklarda günde 1-4 kez 1 draje verilir.

Endikasyonları:
Bulantı ve kusmanın kontrolünde kullanılır.

Kontrendikasyonları:
Trimetobenzamide ve müstahzarların supozituvar formlarının içerdiği benzokaine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.

Uyarılar:
Akut ateşli hastalıklar, ensefalitiler, gastroenterit, dehidratasyon ve elektrolit dengesizliği halinde trimetobenzamid ve diğer antiemetiklerle veya antiemetik kullanmaksızın özellikle çocuklar, yaşlılar ve zayıf kişilerde SSS reaksiyonları (örn. opistotonus, konvülziyonlar, koma ve ekstrapiramidal semptomlar) bildirilmiştir. Bu gibi durumlarda özellikle yakın geçmişte fenotiyazin türevleri, barbitürat ve belladon türevi gibi SSS'ni deprese eden ajanları kullananlarda trimetobenzamid ihtiyatla kullanılmalıdır. Şiddetli kusmalarda yalnızca antiemetik verilmemeli, kusmanın nedeni belirlenmelidir. Herşeyden önce kaybolan vücut sıvısınının yeniden sağlanması, elektrolit dengesinin düzeltilmesi, ateşin düşürülmesi ve kusma nedeninin ortadan kaldırılması üzerinde durulmalıdır. Aşırı hidratasyondan kaçınılmalıdır, çünkü serebral ödem oluşabilir. Trimetobenzamidin antiemetik etkisi apandisit gibi olguların teşhisini veya diğer ilaçların doz aşımına bağlı toksik belirtilerinin anlaşılmasını güçleştirebilir. Çocukların kusmalarında trimetobenzamid kullanırken tedbirli olunmalıdır, çocukların basit kusmalarında antiemetikler verilmemelidir, yalnızca nedeni bilinen kusmalarda kullanılmalıdır, çünkü santral sinir sistemine etki eden antiemetiklerin virüs enfeksiyonlarıyla birleştiğinde REYE sendromunun gelişmesine neden olabileceği düşünülmektedir. REYE sendromu çocuklarda, ölümle sonuçlanabilen akut ensefalopatidir. Bu kuşkuyu doğrulayan herhangi bir bulgu olmadığı halde tedbirli olunması önerilir. Trimetobenzamide bağlı olarak ortaya çıkabilecek ekstrapiramidal semptomlar, kusmaya neden olan teşhis edilmiş hastalığın, örneğin REYE sendromu veya diğer ensefalopatilerin SSS belirtileriyle karışabilir. Trimetobenzamid uyku hali oluşturabilir. Bu nedenle hastanın ilaca kişisel tepkisi anlaşılıncaya kadar motorlu araç ve tehlikeli makineleri kullanmamaları önerilir. Trimetobenzamid alkolle birlikte kullanılmamalıdır. Trimetobenzamidle yapılan çalışmalarda, sıçan ve tavşanlarda teratojenik etki görülmemiştir. Gebelerde ve emziren annelerde yeterli çalışmalar yapılmadığı için güvenilirliği yeterince kanıtlanmamıştır. Bu nedenle gebelerde, emziren annelerde kullanılması sakıncalı olabilir.

Yan Etkileri:
Aşırı duyarlılık reaksiyonları ve parkinson benzeri semptomlar bildirilmiştir. Kan diskrazileri, görme bulanıklığı, konvülziyon, diyare, depresyon, baş dönmesi, baş ağrısı, uyuşukluk, sarılık, kas krampları ve opistotonus bildirilmiştir. Bunlardan herhangi biri görüldüğünde ilacın kullanımına son verilmelidir. Alerjik tipte deri reaksiyonları görülmüştür. İlk duyarlılık belirtisinde ilacın kullanımı hemen durdurulmalıdır. Belirtiler zamanla kaybolabildiği gibi bazı olgularda semptomatik tedavi gerekebilir.

İlaç Etkileşimleri:
Trimetobenzamid trisiklik antidepresanlar, SSS'ne etkili antihipertansifler, SSS depresanları, parenteral magnezyum sülfatla etkileşebilir, trimetobenzamidin veya bu ilaçların etkileri artabilir. Trimetobenzamid sisplatin, paromomisin, salisilatlar ve vankomisin gibi ototoksik ilaçların kulak çınlaması ve baş dönmesi gibi belirtilerini maskeleyebilir.

OPRİDON® Film Tablet

2009-12-27T21:50:00.000-08:00

Formülü:
Her film tablet 50 mg Opipramol dihydrochloride 2 HCl ihtiva eder.

Farmakolojik Özellikleri:

Opipramol dihydrochloride;
Trankilizan ve antidepresan özelliklere sahip dibenzazepin sınıfından bir maddedir.
Dopamin reseptörleri üzerinde hafif sayılabilecek düzeyde bir antagonistik tesire sahiptir ancak başka antidepresanların tersine nöronlarda serotonin ve noradrenalinin geri alınmasını inhibe etmez.
Opipramol dihydrochloride´un antidepressif etkisi benzeri antidepresanlara kıyasla daha zayıftır ancak madde diğer trisiklik antidepresanlar gibi antiserotonerjik etki taşır ve kronik kulllanımda korteksteki beta adrenerjik reseptörlerin duyarlılığını azaltır.
Opipramol dihydrochloride´un trankilizan ve sedatif tesirleri, antidepresan etkisinden daha güçlüdür. Anksiete ve gerilimi iyileştirici, sakinleştirici ve mizacı canlandırıcı etkilere sahiptir. Sedatif tesiri mizaç üzerindeki tesirinden daha önce başlar.
Antidepresanların çoğundan farklı olarak antikolinerjik alfa-adrenolitik etkisi zayıf olup belirgin bir antihistaminik tesire sahiptir. İlaç bağımlılığına yol açmaz.
Eliminasyon yarı ömrü 6-9 saattir.
Karaciğerde metabolizasyona uğrayarak büyük oranda dihidroksietilOpipramol dihydrochloride´e dönüşür.

Endikasyonları:
Depresyon tedavisinde endikedir.

Kullanım Şekli ve Dozu:

Erişkinlere;
Günde 3 defa 1 tablet (1 tablet sabah, 2 tablet akşam) olarak verilir.
Bu doz hekim tavsiyesine göre değiştirilebilir ve hafif vakalarla yalnız gece 1-2 tablet olarak tatbik edilebilir.
Ağır vakalarda günde 3 defa 2 tablet alınabilir.

6 yaşından büyük çocuklarda;
Günlük doz 3-4 mg/kg olarak hesaplanır.
Ancak Opipramol dihydrochloride pediatride üzerinde az araştırma yapılmış bir ilaçtır.

OPRİDON Film Tablet´in etkisi hemen görülmediğinden, kullanımı hiç aksatılmadan en az 2 hafta sürdürülmelidir. Tedavinin 4-8 hafta sürdürülmesi tavsiye edilir.

Ticari Takdim Şekli ve Ambalaj Muhtevası: 30 film tabletlik blister ambalajlarda.

UYARI:
Bu bilgiler sağlık profesyonelleri için hazırlanmış prospektüs özetidir. İlaç kullanılmadan önce prospektüs mutlaka okunmalıdır.

Kaynak: http://www.deva.com.tr

Lidanil

2009-12-27T19:54:00.000-08:00

Lidanil Prospektüs Bilgileri:
Bir tablet 5 mg mesoridazin içerir. Yardımcı maddeler: İndigotin, titan dioksid

Endikasyonları:
Anksiyete halleri, psikosomatik bozukluklar, psikonöroz, kronik beyin sendromu, mental yetmezlik ve alkol tedavisinde görülen anksiyete, fobi,depresif anksiyete, gerilim, ruhi huzursuzluk, psikomotor ajitasyon veya hiperaktivite, eksitabilite, agresivite ve ruhi bozuklukların tedavilerinde. Diğer ilaçlara direnç gösteren hastalarda Lidanil iyi sonuç vermiştir.

Kontrendikasyonları:
Koma durumları veya ciddi santral sinir sistemi depresyonu, diğer fenotiazinlere aşırı duyarlılık veya kan diskrazisi durumlarıdır.

Uyarılar / Önlemler:
Lidanil araba veya makina kullanırken hastanın reflekslerini zayıflatabilir. İdrar tutukluğu ve glokomda dikkatle kullanılmalıdır. Lidanil hamilelik ve emzirme devrelerinde zorunluluk olmadıkça kullanılmamalıdır.

Yan Etkiler:
Uyku hali, uyuşukluk, ağız kuruması, bulanık görme, taşikardi, hipotansiyon,baş dönmesi, idrar tutukluğu, ejakülasyon inhibisyonu, bulantı, kusma, allerjik deri reaksiyonları, ışığa duyarlılık bildirilmiştir. Reversibl EKG değişiklikleri (en çok T çizgisinde) ve ekstrapiramidal semptomlar ancak çok yüksek Lidanil dozlarında görülmüştür.

Etkileşimler:
Lidanil, analjezik, hipnotik, antihistaminik, narkotik analjeziklerin, diğer psikotrop bileşiklerin ve alkolün merkezi etkilerini artırır. Lidanil, anti-adrenerjik etkiye sahiptir, bu nedenle adrenerjik vazokonstriktörlerin etkileriyle çatışabilir. Hipotansif durumların tedavisi için, anjiyotensin önerilir, adrenalin ve benzerlerinden dikkatle sakınılmalıdır.

Dozu Kullanma:
Doktor tarafından başka şekilde tavsiye edilmediği takdirde; günde 5-15 mg (1-3 draje) yemeklerden sonra alınmalıdır. Doz günde 6 drajeye (30 mg) kadar yükseltilebilir. 4-12 yaşlarındaki çocuklara günde maksimum 3 drajeye kadar emniyetle verilebilir.

Etken Maddesi: Mezoridazin
LIDANIL 5 MG 20 DRAJE Yerli, Beşeri bir ilaçdır.

Faverin

2009-12-27T19:50:00.000-08:00

FAVERIN 100 MG 30 TABLET
Nöropsikiyatrik » Serotonin re-uptake inhibitörü, Antidepresan

Prospektüs Bilgileri:
Fluvoksamin maleat, 100 mg

Endikasyonları:
Depresyon ve depresif belirtilerin tedavisinde. • Obsesif-kompulsif bozukluk belirtilerinin tedavisinde.

Kontrendikasyonları:
Etken maddeye aşırı duyarlılık durumunda.

Uyarılar / Önlemler:
MAO inhibitörleri ile birlikte kullanılmamalıdır. Hepatik yetmezliği olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Kesin gerekli görülmedikçe epileptik hastalarda ve gebelerde kullanılmamalıdır. Hastaların alkol kullanmaktan kaçınmaları önerilmelidir.

Yan Etkiler:
Bulanık görme, ağız kuruluğu, bulantı, kusma, uyuklama, konstipasyon, iştahsızlık ve tremor gibi yan etkiler görülebilir.

Etkileşimler:
Karaciğerde oksidayon yolu ile metabolize olan ilaçların eliminasyon sürelerini uzatabilir. Terapötik indeksi dar olan ilaçlarla warfarin, fenitoin, teofilin, klozapin ve karbamazepin gibi ilaçlarla klinikte önem taşıyan etkileşmeler görülebilir.Trisiklik antidepresanlarla birlikte kullanımı önerilmez.Propranololun plazma düzeylerinde yükselmeye yol açabilir. Lityum, fluvoksaminin seratonerjik etkilerini arttırabileceğinden birlikte kullanılacaksa dikkat gerekir.

Dozu Kullanma:
Depresyon Başlangıç olarak akşamları bir defada alınan 50 mg ya da 100 mg’lık dozlar önerilir. Etkili doza ulaşana kadar dozun giderek artırılması önerilir. Etkili günlük doz, genellikle 100 mg’dır ve hastadan alınan yanıta göre ayarlanmalıdır. Doz günde 300 mg’a kadar yükseltilebilir. 150 mg’dan yüksek dozlar, bölünerek verilmelidir. Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) önerilerine göre, depresif bir dönemin iyileşmesinden sonra en az 6 ay süreyle antidepresan ilaç tedavisine devam edilmelidir. Obsesif-kompulsif bozukluk Başlangıç olarak 3-4 gün süreyle akşamları bir defada alınan 50 mg’lık bir doz önerilir. Etkili günlük doz, genellikle 100-300 mg’dir. Etkili doza ulaşana kadar ve maksimum 300 mg olacak şekilde dozun giderek artırılması önerilir.150 mg’a kadar olan günlük dozlar tercihen akşamları olmak üzere bir defada verilebilir. 150 mg’dan yüksek dozlarin iki ya da üçe bölünerek verilmesi önerilir. Yanıt iyi ise, tedaviye hastaya göre ayarlanmış dozlarda devam edilebilir. On haftalık tedaviden sonra düzelme görülmezse, fluvoksamin tedavisine devam edip etmeme konusu yeniden değerlendirilmelidir. Obsesif kompulsif bozukluk durumunda fluvoksamin tedavisine ne kadar süreyle devam edileceği konusu sistematik olarak araştırılmamasına rağmen, hastalığın kronik niteliği nedeniyle yanıt alınan hastalarda tedaviye on haftadan daha sonra da devam edilmesi mantıklı bir yaklaşım olacaktır. Hastanın etkili en düşük dozu almasını sağlayacak şekilde bireysel doz ayarlamaları yapılmalıdır. Düzenli aralarla tedaviye devam edip etmeme konusu değerlendirilmelidir. Bazı hekimler ilaç tedavisine yanıtı iyi olan hastalarda, ilaç tedavisi ile birlikte davranış psikoterapisi yapılmasını gerekli bulmaktadır. Karaciğer ve böbrek yetmezliği olan hastalarda düşük dozlarda başlanmalı ve tedavi sırasında hastalar dikkatle izlenmelidir. Tabletler çiğnenmeden bir miktar suyla yutulmalıdır.

Etken Maddesi: Fluvoxamine Maleate
FAVERIN 100 MG 30 TABLET Yerli, Beşeri bir ilaçdır.

Edronax 4 mg Tablet

2009-12-27T19:18:00.000-08:00

FORMÜLÜ:
Herbir Edronax 4 mg Tablet, 4 mg Reboksetin’e eşdeğer 5.224 mg
Reboksetin metansülfonat içerir.
FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ:
Farmakodinamik özellikleri:
Reboksetin, noradrenalinin son derece selektif ve güçlü bir geri alım
inhibitörüdür.
Noradrenalin geri alımının inhibisyonu sonucunda sinaptik aralıkta
noradrenalin düzeyinin artması ve noradrenerjik iletinin modifikasyonu, bilinen antidepresan ilaçların en önemli etki mekanizmaları arasında yer almaktadır.
In vitro çalışmalar, Reboksetin’in adrenerjik (α1, α2, β) ve muskarinik
reseptörlere anlamlı derecede afinitesinin olmadığını göstermiştir. Diğer
antidepresan ilaçların, bu tür reseptörlere bağlanmaları nedeniyle
kardiyovasküler, antikolinerjik ve sedatif yan etkilerinin ortaya çıktığı
açıklanmıştır.
Reboksetin, terapötik dozlarda, histamin ve dopamin reseptörlerine önemli
derecede bağlanmamaktadır.
Sağlıklı gönüllülerde, Reboksetin’in 1 ve 3 mg’lık tek dozlarının verilmesini
takiben, doza bağlı EEG modifikasyonları (fronto-santral derivasyonlarda teta
ve hızlı beta dalgalarında azalma) ve performansta iyileşme ile karakterize
(peg-board testi) Santral Sinir Sistemi (SSS) belirtileri görülmüştür.

Farmakokinetik özellikleri:
Sağlıklı genç ve yaşlı gönüllülerde, depresyonlu hastalarda, böbrek ya da
karaciğer yetmezliği olan kişilerde tek veya birden fazla dozun oral verilmesinden sonra Reboksetin’in farmakokinetiği incelenmiştir.
Sağlıklı gönüllülere oral olarak 4 mg’lık tek doz Reboksetin’in verilmesinin
ardından 2 saat içerisinde yaklaşık 130 ng/ml’lik pik düzeylere ulaşılmıştır.
Eldeki veriler mutlak biyoyararlanımın en az % 90 olduğunu göstermektedir.
Reboksetin’in plazma düzeyleri yaklaşık 13 saatlik bir yarılanma ömrü ile
monoeksponensiyel olarak azalmaktadır. Beş gün içinde sabit durum koşulları gözlenmiştir. Klinik olarak tavsiye edilen doz aralıklarında farmakokinetiğin doğrusal olduğu kanıtlanmıştır.
Reboksetin’in tüm vücut sıvılarına dağıldığı düşünülmektedir. Reboksetin, ilaçkonsantrasyonuyla önemli derecede ilişkili olmaksızın insan plazma
proteinlerine (albumine kıyasla α1-asit glikoproteinine belirgin derecede daha yüksek afiniteyle) % 97 oranında bağlanmaktadır.
Doğrudan idrarla atılan miktar, dozun %78’idir. Dozun %10’u değişmeden
idrarla atılmaktadır.

Reboksetin oral yoldan alındıktan sonra büyük oranda metabolize olur. İlaç,
başlıca etoksifenoksi halkasının hidroksilasyonu ve morfolin halkasının odealkilasyonu ve oksidasyonu ile metabolize olur. İn vitro çalışmalar,
Reboksetin’in metabolizasyonundan, sitokrom P-450’nin izozimi olan
CYP3A4’ün başlıca sorumlu olduğunu göstermiştir. İn vitro çalışmalar,
Reboksetin’in sitokrom P-450’nin izozimleri olan CYP1A2, CYP2C9,
CYP2C19 ve CYP2E1’in üzerinde hiçbir etkisi olmadığını göstermiştir. Yüksek konsantrasyonlarda Reboksetin CYP2D6’yı inhibe etmektedir ancak bu durumun klinik yönden önemi bilinmemektedir. İn vitro çalışmalar,
Reboksetin’in çok zayıf bir CYP3A4 inhibitörü olduğunu göstermektedir.
İlaç rasemik karışım olarak mevcuttur (deneysel modellerde aktif olan her iki enantiyomer bulunmakta; enantiyomerler arasında ne kiral inversiyon ne de farmakokinetik etkileşim görülmüştür). Daha güçlü olan SS enantiyomerin, eşdeğer enantiyomerine kıyasla plazma düzeyleri yaklaşık iki kat daha düşük ve idrarla atılımı iki kat daha yüksektir. Bu iki enantiyomerin terminal yarılanma ömürleri arasında anlamlı hiçbir fark gözlenmemiştir.
Yaşlılarda ve böbrek yetersizliği ya da orta ile ağır şiddette karaciğer
yetmezliği olan hastalarda sistemik etkilenim ve yarılanma ömründe artış
belirlenmiştir.
ENDİKASYONLARI:
Reboksetin, depresyonun akut tedavisinde ve başlangıç tedavisine yanıt
vermiş hastalarda klinik iyileşmenin devamını sağlamada endikedir.
KONTRENDİKASYONLARI:
Formülde bulunan Reboksetin veya diğer maddelere karşı aşırı duyarlılık.
UYARILAR/ÖNLEMLER:
— Klinik çalışmalarda nadiren de olsa epileptik nöbet vakaları
görüldüğünden, daha önceden konvülsif hastalığı olduğu bilinen kişilere
Reboksetin, sıkı gözetim altında verilmeli ve hastada nöbet geliştiğinde
kullanımı kesilmelidir.
— MAO inhibitörlerinin Reboksetin ile birlikte kullanımından kaçınılmalıdır.
— Tüm antidepresanlarla olduğu gibi mani/hipomaniye geçişler olmuştur.
Bipolar hastaların yakın takip altına alınması önerilir.
— İntihar girişimi riskine depresyonda doğal olarak rastlanabilir ve bu risk
belirgin bir iyileşme meydana gelene kadar sürer; tedavinin başlangıç
döneminde hastanın yakın takibe alınması önerilir.
— İdrar retansiyonu ve glokom hikayesi olan hastalarda dikkatli olunması
tavsiye edilir.
— Önerilen maksimum dozun üzerindeki dozlarda, ortostatik hipotansiyon
daha sık görülmüştür. Reboksetin, kan basıncını düşürücü etkisi olduğu
bilinen ilaçlarla birlikte uygulandığında yakın takip önerilir.

Gebelerde kullanımı:
Gebelerde yeterli ve kontrollü çalışma bulunmadığından yarar/risk oranı
değerlendirilerek kullanılmalıdır.
Emzirme dönemi:
Reboksetin’in insan sütüne geçip geçmediği bilinmediğinden emziren
annelere verilmesi tavsiye edilmemektedir.
Araç ve makine kullanmaya etkisi:
Reboksetin bir sedatif değildir. Klinik çalışmalar sırasında, Reboksetin ile
kognitif ya da psikomotor zayıflama gözlenmemiştir.
YAN ETKİLER/ADVERS ETKİLER:
Sekiz hafta veya daha kısa süreli, plasebo kontrollü çalışmalarda, Reboksetin
ile tedavi edilen hastaların yaklaşık % 70’inde ve plasebo ile tedavi edilen
hastaların yaklaşık % 60’ında advers etkiler bildirilmiştir. Advers etkilere bağlı olarak ilacı bırakma oranı Reboksetin ve plasebo ile tedavi edilen hastalar arasında benzer olup, bu oran % 10’dan daha düşük olmuştur.
Plasebo ile tedavi edilen hastalara oranla Reboksetin ile tedavi edilen
hastalarda istatistiksel olarak daha sık görülen advers etkiler şunlardır: ağız
kuruluğu, kabızlık, uykusuzluk, terlemede artış, taşikardi, vertigo, idrar
tutukluğu / retansiyonu ve impotans. İmpotans, esas olarak, günde 8 mg’dan
daha yüksek dozlar ile tedavi edilen hastalarda görülmüştür.
Hayati belirtilerdeki tek modifikasyon, ayakta kalmaya bağlı olarak görülen
taşikardi olmuştur. Erişkin hastalarda, Reboksetin ile tedavi süresince, EKG
kayıtlarında taşikardiden başka hiçbir kalıcı değişiklik görülmemiştir.
8 haftadan daha uzun süren çalışmalarda, Reboksetin ile tedavi gören
hastaların yaklaşık %30’unda ve plasebo ile tedavi edilen hastaların yaklaşık
%25’inde yeni advers etkilere rastlanmıştır.Sekiz haftadan daha uzun süreli
çalışmaların advers etki profili ile, sekiz hafta veya daha kısa süreli
çalışmaların profilleri arasında bir farklılık söz konusu değildir. İlaç kesildiğinde görülen advers etkiler nadirdir; bu durum Reboksetin grubundaki hastaların %4’ünde, plasebo grubundakilerin %1’inde görülmüştür. Reboksetin ile tedavi edilen grupta daha sık olarak gözlenen tek yan etki kabızlık olmuştur.
Tedavinin kesilmesi sırasında görülen advers etkiler nadir olup, Reboksetin ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %4’ünde ve plasebo ile tedavi edilenlerin
%6’sında görülmüştür.

İLAÇ ETKİLEŞMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞMELER:
— İn vitro çalışmalar, Reboksetin’in CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19 ve
CYP2E1 gibi sitokrom P-450 izozimlerinin aktivitelerini inhibe etmediğini
göstermiştir. Yüksek konsantrasyonlarda Reboksetin CYP2D6’yı inhibe
eder, ancak bu gözlemin klinik önemi bilinmemektedir. İn vitro çalışmalar,
Reboksetin’in CYP3A4’ü çok az inhibe ettiğini göstermiştir.
— İn vitro metabolizma çalışmaları, Reboksetin’in esas olarak sitokrom
P450’nin izozimi olan CYP3A4 tarafından metabolize olduğunu
göstermektedir; Reboksetin CYP2D6 tarafından metabolize olmamaktadır.
Bu nedenle, CYP3A4 ‘ün aktivitesini azaltan ilaçların, Reboksetin’in
plazma konsantrasyonlarını artıracağı beklenmektedir. Sağlıklı
gönüllülerde yapılan bir çalışmada, güçlü CYP3A4 inhibitörü olan
Ketokonazol’ün, Reboksetin enantiomerlerinin plazma konsantrasyonlarını
yaklaşık % 50 oranında artırdığı görülmüştür.
— Reboksetin ile Lorazepam arasında anlamlı hiç bir farmakokinetik etkileşim saptanmamıştır.
— Sağlıklı gönüllülerde yapılan bir in vivo çoklu doz çalışmasında,Fluoksetin
ve Reboksetin arasında klinik önem taşıyan bir etkileşim gözlenmemiştir.
— Reboksetin’in sağlıklı kişilerde alkolün kognitif fonksiyonlar üzerindeki
etkisini potansiyelize etmediği düşünülmektedir.
— Reboksetin’in diğer antidepresanlarla (trisiklikler, MAO inhibitörleri,
SSRI’ler ve lityum) birlikte kullanımı klinik çalışmalarla
değerlendirilmemiştir.
— Birlikte alınan gıdalar Reboksetin’in absorbsiyon derecesini anlamlı
derecede etkilemez.
KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU:
Edronax 4 mg Tablet oral yoldan kullanılır.
Klinik etkinlik, tedaviye başladıktan 14 gün sonra görülür.
Yetişkinlerde kullanımı
Önerilen terapötik doz, günde iki kez 4 mg (8 mg/gün)’dır.
3 hafta sonra, yeterli klinik yanıt alınamaması durumunda bu doz günde 10
mg’a kadar artırılabilir.
Yaşlılarda kullanımı (65 yaşın üzerinde)
Önerilen terapötik doz, günde 2 defa 2 mg (4 mg/gün)’dır. Reboksetin’e
başladıktan 3 hafta sonra yeterli klinik yanıt alınamaması durumunda, bu doz günde 6 mg’a kadar artırılabilir.
Çocuklarda kullanımı
Çocuklarda Reboksetin kullanımına dair herhangi bir veri mevcut değildir.

Böbrek veya karaciğer yetmezliği olan hastalarda kullanımı
Böbrek ya da orta ile ağır şiddette karaciğer yetmezliği olan hastalarda
başlangıç dozu günde iki defa 2 mg olmalıdır; bu doz hasta toleransına bağlı
olarak artırılabilir.
DOZ AŞIMI VE TEDAVİSİ:
Bazı vakalar için, klinik çalışmalar boyunca, birkaç gün ile birkaç haftaya
varan zaman dilimi içinde, hastalara, tavsiye edilen dozlardan daha yüksek
dozlar (12-20 mg/gün) verilmiştir. Tedavideki acil advers etkiler; postural
hipotansiyon, anksiyete ve hipertansiyon olmuştur.
Kendiliğinden 52 mg’a kadar varan dozlarda Reboksetin kullanmış olan 2
hastada ciddi advers etkiler saptanmamıştır.
Doz aşımı durumunda, kardiyak fonksiyon ve tüm hayati bulgular izlenmelidir.
SAKLAMA KOŞULLARI:
250C’nin altındaki oda sıcaklığında saklayınız.
TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI:
4 mg Reboksetin’e eşdeğer 5.224 mg Reboksetin metansülfonat içeren 60
tabletlik blister ambalajlarda.
RUHSAT SAHİBİ VE İTHAL EDEN:
Pfizer İlaçları Ltd. Şti. 34347 Ortaköy / İSTANBUL
ÜRETİM YERİ:
Pharmacia S.p.A., İtalya
RUHSAT TARİHİ: 18.02.2005 RUHSAT NO: 117/31
(Prospektüs Onay Tarihi: 23.02.2005)
Çocukların ulaşamayacağı yerlerde ve ambalajında saklayınız.
Reçete ile satılır.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA
BAŞVURUNUZ.

Kaynak: http://www.pfizer.com.tr

Oferta film Tablet

2009-12-27T18:23:00.000-08:00

Ticari Adı : Oferta 5mg film Tablet
: Oferta 7,5mg Film Tablet
: Oferta 10mg Film Tablet
Etkin Madde Adı : Olanzapin
Ticari Formu : 28 ve 56 film tablet içeren blister ambalajlarda
Endikasyonlar :
Oferta (Olanzapin), şizofreni tedavisinde endikedir.
Kullanım şekli ve Dozu :
Doktor tarafından başka şekilde önerilmediği takdirde;
Genel doz: Oferta (Olanzapin) için önerilen başlangıç dozu, aç veya tok karnına günde bir defa 5-10 mg.dır. Birkaç gün içerisinde 10 mg/gün.lük hedef doza ulaşılır. Sonraki doz ayarlamaları, eğer endike ise, genellikle minimum 1 haftalık aralıklarla yapılmalıdır. Doz ayarlamaları gerektiğinde, 5 mg.lık doz artış ve azaltmalarının yapılması önerilir.

Klinik çalışmalarda, olanzapinin 10-15 mg/gün.lük doz aralığında, şizofrenide etkili olduğu gösterilmiştir. Ancak, günde 10 mg.ın üzerindeki dozların, 10 mg/gün.lük dozdan daha etkili olduğu bildirilmemiştir. 10 mg/gün.lük hedef dozdan daha yüksek bir doza yapılan artış (15 mg/gün veya daha fazla) sadece klinik değerlendirme yapıldıktan sonra önerilmektedir. Günde 20 mg.ın üzerindeki dozların güvenilirliği klinik çalışmalarda değerlendirilmemiştir.

Özel popülasyonlarda doz: Zayıf, hipotansif reaksiyonlara eğilimi olan, olanzapin metabolizmasını yavaşlatabilen birden fazla faktörün söz konusu olduğu (örn. 65 yaşın üzerindeki, sigara içmeyen kadın hastalar) ya da olanzapine farmakodinamik olarak daha duyarlı olan hastalar için önerilen başlangıç dozu 5 mg.dır. Endike olduğunda, bu hastalar için doz artışı dikkatle yapılmalıdır.

Çocuklar: 18 yaşın altındaki çocuklarda çalışılmamıştır.
Yaşlılar: 5 mg/gün.lük doz rutin kullanımda endike değildir ancak 65 yaş ve üzerindeki hastalarda tedavinin başlangıcında kullanılır.
Renal ve hepatik yetersizlik: Bu tip hastalarda tedaviye 5 mg/gün.lük dozla başlanmalıdır. Hepatik yetersizlikte (siroz, Child-Pugh derecesi A ve B) 5 mg/gün olan başlangıç dozu dikkatle arttırılmalıdır.

Sigara ve cinsiyet: Cinsiyete ve sigara kullanımına bağlı doz ayarlaması yapılması gerekmemektedir.
Olanzapin metabolizmasını yavaşlatabilen birden fazla faktör söz konusu olduğunda (kadınlar, yaşlılar, sigara içmeyenler) başlangıç dozunun düşük tutulması düşünülmelidir. Bu tür hastalarda doz konservatif olarak yükseltilmelidir.

Ruhsat Sahibi İmal Yeri
Büyükdere Cad. 34398 Maslak . İSTANBUL
Çanta 34580 Silivri . İSTANBUL

Kaynak: www.sanovel.com.tr

REMERON ( Mirtazapin )

2009-12-27T16:56:00.000-08:00

REMERON ORAL 15 MG 66 ML SOLÜSYON
Nöropsikiyatrik —>>> Antidepresan
Etken Maddesi Mirtazapin
İthal, Beşeri bir ilaçdır.
Mitazapine, 15 mg/ml (Solüsyon ) , 30 mg (film tablet)

Prospektüs Bilgileri:

Remeron

Endikasyonları:
Major depresyon epizodları.

Kontrendikasyonları:
Mirtazapine aşırı duyarlık.

Uyarılar / Önlemler:
Hekime danışmadan kullanılmamalıdır. Antidepresanların çoğu ile yapılan tedavi esnasında genelde granülositopeni ya da agranülositoz şeklinde kendini gösteren kemik iliği depresyonu bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar çoğunlukla tedavinin 4-6′ıncı haftasında ortaya çıkar ve tedavinin kesilmesi ile geriye döner. İlaç ile yapılan klinik çalışmalar sırasında nadir de olsa reversbl agranülositoz bildirilmiştir. Hekimler, ateş, boğaz ağrısı, stomatit veya diğer enfeksiyon belirtilerine benzer semptomlara karşı dikkatli olmalı, benzer septomlar görüldüğünde tedavi kesilmeli ve kan testleri yapılmalıdır.

Aşağıdaki hastalıklarda doz dikkatle uygulanmalı ve hasta düzenli olarak izlenmelidir;
- epilepsi ve organik beyin sendromu; klinik deneyler sonucunda ilaç ile tedavi gören hastalarda ataklar nadiren görülmektedir.
- hepatik veya renal yetmezlik
-ilati bozukluğu, anjina pektoris ve yakın zamanda geçirilmiş miyokard enfarktüsü gibi kalp hastalıkları; normal önlemler alınmalı ve birlikte kullanılan ilaçlar dikkatle uygulanmalıdır.
-düşük kan basıncı,
Diğer antidepresanlarda olduğu gibi aşağıdaki hastalıklarda dikkatli olunması gerekir:
-prostat hipertrofisine olduğu gibi miktürasyon bozuklukları ,
- akut dar açılı glokom ve intra-oküler basınç artışı,
- diabets mellitus.
Eğer sarılık meydana gelirse tedaviye son verilmelidir. Ayrıca tüm anti-depresanlarda olduğu gibi aşağıdaki hususlar dikkate alınmalıdır:
-şizofren veya diğer psişik bozukluğu olan hastalarda anti-depresan uygulaması ile psişik semptomlarda kötüleşme görülebilir, paranoid düşünceler şiddetlenebilir.
-manik-depresif psikozun depresif fazının tedavisi sırasında manik faza geçiş olabilir.
-intihar girişimi ihtimali göz önünde bulundurularak özellikle tedavinin başlangıcında hastaya sınırlı sayıda ilaç tableti verilmelidir.
-antidepresanlar bağımlılık yapmakla birlikte uzun süreli kullanımdan sonra tedavinin aniden kesilmesi sonucunda bulantı, baş ağrısı ve halsizlik görülebilir.
-Yaşlı hastalar, özellikle yan etkileri açısından antidepresanlara karşı daha hassasdırlar. İlaç kinik çalışmaları sırasında yaşlı hastalarda bildirilen yan etkiler diğer yaş gruplarına oranla daha sık olmamakla birlikte bu ana kadarki tecrübede sınırlıdır.
Gebelikte emzirme döneminde kullanımı: Gebelerde sadece kesin endikasyonunda ve risk/yarar dengesi göz önünde bulundurularak verilebilir. Mirtazapinin anne sütüne geçip geçmediği ile ilgili bilgiler, çocuğun karşılaşacağı riski ölçmek için yetersizdir.
Araba ve makina kullanma üzerine etkisi: İlaç konsantrasyon ve uyanıklık durumunu bozabilir. Antidepresan tedavisi gören hastalar araba sürme ve makine kullanma gibi tahlike potansiyeli olan ve uyanıklık ve konsantrasyon gerektiren işleri yapmaktan kaçınmalıdırlar.

Yan Etkiler:
Depresyonlu hastalarda doğrudan hastalıkla ilgili birtakım semptomlar görülür. Bu yüzden bazen hangi semptomların hastalığa hangilerinin ilaç tedavisine bağlı olduğundan emin olmak güç olabilir. İlaç tedavisi sırasında en çok bildirilen yan etkiler şunlardır:- iştah ve kilo artışı,-uyuklama/sedasyon, genelde tedavinin ilk haftaları içinde görülür. Nadiren aşağıdaki yan etkiler görülebilir:ortostatik hipotansiyon, mani, -konvulsiyon atakları, tremor, miyoklonüs,- ödem ve ödeme bağlı kilo artışı,- akut kemik iliği depresyonu, -enzim düzeylerinde artış, – serum transaminaz aktivitelerinde artış, -deri döküntüsü. Beklenmeyen bir etki görüldüğünde doktorunuza başvurunuz.

Etkileşimler:
Mirtazipin alkolün santral sinir sistemini baskılayıcı etkisini artırabilir. İlaç tedavisi sırasında hastalara alkol alımından kaçınmaları önerilmelidir. – İlaç inhibitörleri ile birlikte veya bu ajanlarla tedavinin kesilmesinden sonraki iki hafta içinde kullanılmalıdır.- Mirtazipin benzodiazepinlerin sedatif etkilerini artırabilir. Bu gruba giren ilaçlar Remeron ile birlikte verildiğinde bu hususa dikkat edilmesi gerekir.

Dozu Kullanma:
Tabletler bir miktar sıvı ile yutularak alınmalı, çiğnenmemelidir. Yetişkinler: Tedavini başlangıç dozu günde 15 mg’dır. Optimal kilinik cevabın alınabilmesi için genelde dozun arttırılması gerekir. Efektif günlük doz genelde 15-45 mg arasındadır. Yaşlılar: Önerilen dozlar yetişkinler ile aynıdır. Yaşlılarda doz artımını tatminkar ve emniyetli bir cevap alınıncaya kadar hasta yakından izlenmelidir. Çocuklar: Çocuklarda ilac’ın güvenlik ve etkinliği belirlenmediğinden çocukların ilaç ile tedavisi önerilmez. Renal ve hepatik yetmezliği olan hastalarda: Mirtazapin klirensi azalabilir. Bu tür hastalara ialç verildiği zaman bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Mirtazipin 20-40 saattlik bir yarılanma ömrüne sahiptir ve dolayısıyla günde tek doz uygulaması uygundur. tercihen, yatmadan önce tek doz alınmalıdır. İlaç gün içinde eşit olarak bölünmüş dozlarda bir sabah bir akşam verilebilir. tedavi 4-6 ay boyunca ve semptomlar tamamen ortadan kalkıncaya kadar sürdürülmelidir. daha sonra tedavi doz giderek azaltılarak kesilebilir. Uygun doz verildiği taktirde tedaviye 2-4 hafta içinde olumlu cevap alınabilir. Yetersiz cevap halinde doz maksimuma kadar çıkarılabilir. İkinci bir 2-4 haftalık dönemden sonra cevap alınmıyorsa tedavi kesilmelidir.

İLAÇ EŞDEĞERLERİ

 MİRTARON 30 MG 14 FİLM TABLET
 REMERON 30 MG 14 TABLET
 MİRTARON 30 MG 28 FİLM TABLET
 REMERON 30 MG 28 TABLET

FULSAC

2009-12-27T16:51:00.000-08:00

FULSAC 20 MG 16 KAPSUL
Sinir Sistemi, Nöroloji >>> Antidepresan
İlacın Etken Maddesi : Fluoksetin HCL

Prospektüs Bilgileri:
Bir kapsülde ; Fluoksetin 20 mg. (Fluoksetin HCl halinde) Kapsül boyası olarak titandioksit, indigotin ve tartrazin ihtiva eder.

Endikasyonları:
FULSAC Kapsül major depresyonda endikedir.

Kontrendikasyonları:
Fluoksetine ve bileşiminde bulunan diğer maddelere karşı duyarlı (allerjik) hastalarda kullanılmamalıdır.

Uyarılar / Önlemler:
Nöbet hikayesi olan hastalar ve intihar girişimi olasılığı bulunan ağır depresif hastalar tedavi sırasında dikkatle izlenmelidir. Metabolizma değişikliklerinde yol açabilen veya kardiyak, renal ve hepatik rahatsızlıklar gibi hemodinamik cevapları değiştirebilen hastalarda özenle kullanılmalı, merkezi sinir sistem rahatsızlığı olanlar ile bu rahatsızlığa karşı diğer ilaçların kullanılkdığı durumlarda fluoksetin kullanan hastalar yakından izlenmelidir.Fulsac MAO inhibitörleri ile beraber kullanılamaz, hatta MAO inhibitörü terkedilip aradan 2 hafta geçmedikçe (MAO temizleme dönemi) Fulsac verilmez. Eğer Fluoksetin terkedilip MAO inhibitörlerine geçilecek ise en az 5 hafta beklenmelidir.(Fluoksetin temizleme dönemi). Aksi halde (Fulsasc’tan 1 hafta sonra) çok ciddi yan etkiler kaçınılmazdır.Seyrek bile olsa döküntü ve ürtiker görülen hastalarda ilaç terkedilmelidir. Düşük kilolu deprasif hastalarda zayıflamaya neden olabilir.Fulsac alkolle birlikte kullanılmamalıdır. Motorlu araç ve mekanik cihazları kullananlar dikkatli olmalıdır. Fulssac kan şekeri seviyesini etkileyebilir,antidiabetik ilaç dozu ihtiyaca göre düzenlenmelidir. Bileşiminde bulunan tartrazin nedeniyle aşırı duyarlılık reaksiyonları gelişebilir.Gebelerde:Güvenirliği kesinleşmediğinden hekim önerisi yoksa kullanılmamalıdır.Emzirme dönemlerinde:Kesin olarak gerekmedikçe kullanılmamalıdır.Çocuklarda ve yaşlılarda:Faydası ve güvenirliği henüz araştırılmamıştır. Hekime danışmadan kullanılmamalıdır.

Yan Etkiler:
En sık karşılaşılan yan etkiler: Sinirlilik ,uykusuzluk ,yorgunluk, ya da asteni, terleme, anoreksi, bulantı, diyare ,baş dönmesi ,tad değişikliği ,görme bozukluğu ,az oranda ateş ,bacak ağrısı , nazalkonjesyon ,farenjit ,sık idrara çıkma ,seksüel diskfonsiyon bildirilmiştir.

Etkileşimler:
Fulsac MAO inhibitörleri ile beraber kesinlikle verilemez.(uyarılar kısmına bakınız). Bazı kişilerde diazepamin yarılanma süresini uzatabilir. Birlikte kullanılması durumunda lityum düzeyini değiştirebilir. Diğer antidepresanlarla aynı zamanda kullanımı bu ajanların stabl kan düzeyini iki katına çıkarabilir.Antikoagülanlar ve digital gibi proteinlere afinitesi yüksek olan ilaçlarla kullanımı dikkat gerektirir.

Dozu Kullanma:
Hekim başka bir öneride bulunmaz ise Fulsac Kapsül’ün günde 1 defa ve sabah alınması yeterlidir.Gıda ,emilimini geciktirebilir fakat emilen miktar aynı kalır. Aç veya tok iken alınabilir. Beklenen antideprasif etki diğer türevlerde olduğu gibi 4 ila 5 haftalık uzun bir tedavi döneminden sonra sağlanır. Bu durum hasta ve çevrasine hatırlatılmamalıdır. Akut durum düzeltildikten sonra genellikle tedavi ileriye doğru sürdürülmemelidir. Doz bazı kişilerde günde 80 mg.’a kadar arttırılabilirsede günde 20 mg.’lık tek dozun yeterli olduğu uygulamalardan anlaşılmıştır. Günde 20 mg.’ı aşan dozlar bölünerek verilmelidir. Karaciğer ve böbrek problemi olan hastalarda ve diğer ilaçları kullanan yaşlı kimselerde dozun azaltılması önerilmektedir.

Desyrel

2009-12-27T16:29:00.000-08:00

DESYREL 100 MG 30 TABLET
Sinir Sistemi, Nöroloji >>> Antidepresan

Prospektüs Bilgileri:
Desyrel® 100 mg tablet; Bir tablet, 100 mg trazodon HCl içerir. Desyrel® 50 mg tablet; Bir tablet, 50 mg trazodon HCl ayrıca gün batışı sarısı lak içerir.

Endikasyonları:
Anksiyete ile birlikte olan veya olmayan muhtelif tipte depresyonlar (Endojen, envolusyonel, organik, nörotik, psikoreaktif, atipik sekonder vs.); psikosomatik bozukluklar. – Yaşlıların emosyonel affektif bozuklukları ve organik beyin sendromları.

Kontrendikasyonları:
Trazodona aşırı hassasiyeti olanlarda ve miyokard infarktüsünün başlangıç iyileşme safhalarında kullanılmamalıdır.

Uyarılar / Önlemler:
İntihar fikirlerinin depresyon iyice düzelinceye kadar devam edeceği göz önünde tutulmalı, hastaya fazla ilaç yazılmamalı ve kontrol altında bulundurulmalıdır. Hastalar, makine ve vasıta kullanma gibi tehlikeli işleri yapmak için gerekli zihni ve fiziki yeteneklerinin ilacın etkisiyle azalabileceğinden haberdar olmalıdır. Hastalar, sebepsiz veya olağandan uzun süreli penis ereksiyonu (Priapizm) olduğu takdirde, ilacı kesip hemen doktora başvurmaları konusunda uyarılmalıdır. 24 saatten uzun süren vakalarda ürolog ile konsültasyon zorunludur (bkz. Yan etkiler; Aşırı doz ve tedavisi). Önceden kalp hastalığı olanlarda Desyrel® aritmiye sebep olabileceğinden bu gibi hastalar yakından izlenmelidir. Ateş, boğaz ağrısı ve diğer enfeksiyon belirtisi görülenlerde akyuvar ve mutlak nötrofil sayısı kontrol edilmeli ve düşükse ilaç kesilmelidir. ÇOCUKLARDA: 18 yaşından küçüklerde etki ve emniyeti konusunda yeterli çalışma yoktur. GEBELERDE: Ancak beklenen fayda fetusa muhtemel tehlikeden önemli bulunursa kullanılmalıdır. EMZİRENLERDE: Hayvanlarda süte geçtiği bilindiğinden dikkatli olunmalıdır.

Yan Etkiler:
Desyrel®’in ağız kuruluğu, görme bulanıklığı, bağırsak hareketlerinde bozulma, idrar akımında gecikme, göz içi basıncı artması gibi antikolinerjik yan etkileri, mevcut trisiklik antidepressan ilaçlarınkine oranla çok daha hafif ve seyrektir; plasebo tedavisi görenlerden anlamlı farklılık göstermez. Kardiyovasküler etkiler dahil olmak üzere diğer yan etkiler de trisiklik antidepressanlardan daha seyrektir. İstenmeyen etkiler, genellikle günde 300 mg’dan yüksek dozlarda ve tedavinin ilk birkaç haftasında görülmekte, zamanla dozun azaltılması veya tarifenin değiştirilmesiyle önlenebilmekte ve oldukça nadiren tedavinin kesilmesini gerektirmektedir. Sinir sistemiyle ilişkili yan etkiler, sık olarak tedavinin ilk haftasında görülür ve özellikle uyku hali şeklinde olur. Diğerleri arasında baş ağrısı, baş dönmesi, sersemlik, yorgunluk, asteni, konsantrasyon güçlüğü, sinirlilik, öfke, uykusuzluk, konfüzyon, oryantasyon bozukluğu, hafıza zaafiyeti sayılabilir. Eksitasyon, ajitasyon, hipomani, tonik-klonik nöbetler, kabus, tremor, parestezi, akatizi nadiren bildirilmiştir. Sindirim sistemiyle ilişkili yan etkiler; ishal, bulantı, kusma, ağızda kötü tat, mide ve karında sıkıntı hissidir. Kardiyovasküler yan etkiler arasında hipotansiyon, hipertansiyon, ortostatik hipotansiyon, taşikardi, çarpıntı, nefes darlığı, senkop ve uzun süreli tedavilerde bradikardi sayılabilir. Seksüel sistemle ilişkili olarak libido azalması ve retrograd ejakülasyon bildirilmiştir. Ayrıca cilt döküntüsü, kaşıntı, kilo alma veya verme, kulak çınlaması, ödem, nazal konjesyon, konuşma güçlüğü, aritmi ve lökopeni nadiren görülebilir. Trazodon HCl (Desyrel®) ile tedavi sırasında yaklaşık 9000′de 1 erkek hastada priapizm bildirilmiş ve advers etki trazodonun alfa adrenolitik etkisine bağlanmıştır (bkz. Uyarılar; Aşırı doz ve tedavisi). İlaç kesilince priapizmin % 48.3 hastada kendiliğinden, % 15.6 hastada tıbbi tedavi ile, % 26.4 hastada cerrahi tedavi ile düzeldiği açıklanmış, % 11.2 hastada sonuç bildirilmemiştir. Ayrıca hastaların yarısından fazlasının Desyrel® ile birlikte alkol, uyuşturucu, psikotrop veya diğer ilaçları kullandıkları saptanmıştır. Priapizmin diğer sebeplerle genel insidansı, 20-40 binde bir olarak bildirilmiştir.

Etkileşimler:
Alkol, diğer psikotrop ve merkezi sinir sistemi depressanları ile hipotansif ajanların etkisini artırabileceği hesaba katılmalıdır. MAO inhibitörleri ile etkileşmesi bilinmediğinden katekolamin uptake’ine ve tyramine cevaba etkisi olmamasına rağmen birlikte kullanılmaması ve MAO inhibitörü tedavisi kısa süre önce kesilenlerde Desyrel® tedavisine az dozla başlanıp yavaş bir şekilde artırılması uygundur. ECT tedavisi ile birlikte kullanılmamalıdır. Serum digoksin ve fenitoin konsantrasyonunu artırıcı etkisi hesaba katılmalıdır. Genel anesteziklerle etkileşimi konusu az bilindiğinden, cerrahi müdahalelerden önce Desyrel® tedavisinin kesilmesi uygundur. Yemekle birlikte alınması zirve plazma konsantrasyonunu düşürdüğünden (bkz. Farmakoloji) buna bağlı baş dönmesi, sersemlik gibi yan etkileri azaltır.

Dozu Kullanma:
Desyrel® günde 2-3 defaya bölünmüş dozlar halinde, tercihen yemeklerden sonra alınmalıdır. Sedatif etki yönünden günlük dozun önemli bölümü veya tamamı yatarken verilebilir. Başlangıç dozu, genellikle 50-150 mg arasındadır. Doz; hastalığın ciddiyetine, hastanın genel durumuna, yaş ve kilosuna göre yavaş bir şekilde artırılır. Endojen depresyonlarda ve ciddi depresyonlarda; günde 300-600 mg, Psikojen ve orta derecede ciddi depresyonlarda; günde 150-300 mg, Hafif anksiyeteli depresyon, psikosomatik bozukluk ve geriatride; günde 100-150 mg’dır. Semptomatik iyileşme ilk haftada; optimal antidepressan etki ise ikinci haftada görülür. Ortalama idame dozu, 200 mg’dır. Hastalığın tabiatına göre tedaviye bir süre (Endojen depresyonlarda aylarca) devam edilir. Tedavi, dozun yavaşça azaltılmasıyla kesilmelidir. DOZ AŞIMI ve TEDAVİSİ Aşırı doz, bildirilen yan ve istenmeyen etkilerin sıklık ve şiddetini artırır. 7.5 ve 9.2 g alan iki hastada yalnız uyku hali ve letarji olmuş ve sekelsiz iyileşmişlerdir. Ancak alkol ve diğer merkezi sinir sistemi depressanları ile aşırı dozda alındığında ölüm bildirilmiştir. Böyle durumlarda hastaların yatırılması, midelerinin boşaltılması, semptomatik ve destekleyici tedavilerin uygulanması gerekir. Priapizm görülenlerde ilk 24 saatte tıbbi tedaviler denenebilir. Örneğin, uzman ve tekniği iyi bilen bir hekim tarafından, adrenerjik uyarının hayati fonksiyonlara muhtemel yan etkilerini devamlı izleme imkanı olan bir merkezde her iki korpus kavernozumdan sırayla yaklaşık 20 ml kan alınarak, yerine aynı miktar alfa adrenerjik ilaç içeren solüsyon (1 mcg/ml noradrenalin) verilmesinin iyileşmeyi sağladığı bildirilmiştir. 24 saatten uzun süren priapizm vakalarında tıbbi tedaviler denenmeden ürolog ile konsültasyon zorunludur.

Etken Maddesi: Trazodol HCl
DESYREL 100 MG 30 TABLET Yerli, Beşeri bir ilaçdır

VALİDOL Damla

2009-12-27T16:05:00.000-08:00

Etken Madde(ler):
Hidroksizin HCl 50 mg/ml

Piyasa Şekilleri:
10 ml'lik renkli damlalıklı şişelerde.

Kullanım Şekli:
Psikonöroz ile bağlantılı anksiyete semptomlarda: Yetişkinlerde; 15-60 damla günde 3-4 defa, 6 yaştan küçüklerde; 7 damla 6 saatte bir, 6 yaştan büyüklere; 7-15 damla 6 saatte bir. Ameliyat öncesi: Yetişkinlerde; 30-60 damla, çocuklarda; kilo başına 0.6 mg. Alerjik nedenlere bağlı pruritlerde: Yetişkinlerde; 15 damla günde 3-4 defa, 6 yaştan büyükler; 7-15 damla günde 3-4 defa, 6 yaştan küçükler; 7 damla günde 3-4 defa.

Endikasyonları:
Anksiyete bozukluklarının semptomatik tedavisi ve yaygın anksiyete bozukluğu; kronik ürtiker, atopik veya kontakt dermatozlarda; genel anesteziden önce ve sonra sedatif olarak endikedir.

Kontrendikasyonları:
Hidroksizine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda ve intermittant akut porfiride kontrendikedir.

Uyarılar:
Hidroksizin konvülsiyon potansiyeli yüksek hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Potansiyel antikolinerjik etkileri nedeniyle dar açılı glokom, üriner retansiyon riski olan prostat hipertrofileri, paralitik ileus ve myastenia gravisi olan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Allerji test sonuçlarını etkilemesini önlemek için tedavi 5 gün önceden sonlandırılmış olmalıdır. Motorlu taşıt ve dikkat isteyen araç kullananlar almamalıdır. Renal fonksiyon bozukluklarında dikkatli olunmalıdır. Fetus için yarar/zarar oranı dikkate alınarak kullanılması önerilmedikçe, hidroksizin gebelik sırasında kullanılmamalıdır. Doğum sırasında kullanılması önerilmez. Süte geçip geçmediği belli olmadığından, süt veren annelerde kullanılması önerilmez.

Yan Etkileri:
Yan etkiler genellikle nadir görülüp, en sık olanları uyuşukluk ve ağız kuruluğudur. Bulantı, kusma, terleme, hipotansiyon, sersemlik hissi, hipersensitivite ve baş ağrısı nadiren bildirilmiştir. Antikolinerjik etkilerine bağlı olarak yaşlılarda üriner retansiyon, konstipasyon, akomodasyon bozuklukları ve mental konfüzyon görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:
Narkotik ve narkotik olmayan analjezikler, barbitüratlar, trankilizan ve hipnotikler gibi MSS depresanları veya alkol ile birlikte kullanıldığında hidroksizinin potansiyelize edici etkisi göz önünde bulundurulmalı ve bireysel doz ayarlaması yapılmalıdır. MAO inhibitörleri veya antikolinerjik etkinliği bilinen ilaçlarla birlikte kullanımından kaçınılmalıdır. Hidroksizin fenitoinin antikonvülsan etkinliğini ve adrenalinin presör etkisini azaltır. Hidroksizinin atropin, belladon alkaloidleri, dijitaller, hipotansif ilaçlar veya H2 reseptör antagonistleri ile etkileşimi yoktur.

MİRTARON® 30 mg FİLM TABLET

2009-12-27T16:03:00.000-08:00

FORMÜLÜ
Her çentikli film tablette 30 mg mirtazapin bulunur.
Boyar maddeler: Titanyum dioksit (E171), demir oksit sarı (E172) ve FD&C Yellow No: 6 (E 110)

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER
Mirtazapin, major depresyon tedavisinde kullanılan bir antidepresandır. Anhedoni, psikomotor inhibisyon, uyku düzeninde bozulma (erken uyanma) ve kilo kaybı gibi semptomların varlığı pozitif yanıt alma şansını artırabilir. İlgi kaybı, intihar düşüncesi, (akşamları sabaha oranla daha iyi) duygudurum değişikliği diğer semptomlardır. Mirtazapin etkisini, genellikle, tedavinin başlamasından sonra 1-2 hafta içinde göstermeye başlar.

Farmakodinamik etkiler

Mirtazapin merkezi etkili bir presinaptik α2-antagonistidir, merkezi noradrenerjik ve serotonerjik nörotransmisyonu artırır. Mirtazapin 5-HT2 ve 5-HT3 reseptörlerini bloke ederek 5-HT1 reseptörü üzerinden gerçekleşen serotonerjik nörotransmisyonu güçlendirir.
Mirtazapinin S(+) enantiyomerinin, α2 ve 5-HT2 reseptörlerini; R(-) enantiyomerinin ise 5-HT3 reseptörünü bloke ederek antidepresan etkiye katkıda bulunduğu kabul edilmektedir. Mirtazapinin sedatif özelliklerinden histamin H1 antagonistik aktivitesi sorumludur. Mirtazapin genelde iyi tolere edilen bir ilaçtır. Pratik olarak antikolinerjik etkinliği yoktur ve terapötik dozlarda kardiyovasküler sistem üzerinde herhangi bir etki görülmez.

Farmakokinetik özellikler
Emilim
Tabletlerin oral yoldan kullanılmasından sonra etkin madde mirtazapin hızla ve iyi emilir (biyoyararlanım = % 50 ) ve iki saatte doruk plazma düzeyleri elde edilir. Önerilen dozlarda mirtazapin, doğrusal bir farmakokinetik gösterir. Sabit plazma düzeylerine 3-4 gün sonra ulaşılır ve sonrasında birikim gözlenmez. Gıdalar mirtazapinin farmakokinetik özelliklerini değiştirmez.

Dağılım
Mirtazapin yaklaşık % 85 oranında plazma proteinlerine bağlanır.
Metabolizma Başlıca biyotransformasyon yolakları demetilasyon ve oksidasyondur; konjugasyonla da metabolize olmaktadır. 8-hidroksi metabolitinin oluşumunda sitokrom P450 (CYP) 2D6 ve 1A2; N-demetil ve n-oksit metabolitlerinin oluşumunda ise CYP3A4’ün rolü bulunmaktadır.
Demetil metaboliti farmakolojik olarak etkindir ve ana madde ile benzer bir farmakokinetik profile sahip olduğu düşünülmektedir.
Atılım
Ortalama eliminasyon yarılanma ömrü 20-40 saattir. Yarılanma ömrünün, bazen, 65 saate kadar uzayabildiği ve genç erkeklerde daha kısalabildiği gözlenmiştir. Eliminasyon yarılanma ömrü günde tek doz uygulanmasını mümkün kılar. Mirtazapinin büyük bir kısmı metabolize olarak birkaç gün içinde idrar (%75) ve feçes (%15) ile atılır.

Özel hasta gruplarında özellikleri
Böbrek veya karaciğer yetmezliği mirtazapin klerensini azaltabilir.

ENDİKASYONLARI
Major depresyon epizodlarında endikedir.

KONTRENDİKASYONLARI
Mirtazapine veya bileşimindeki maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kullanımı kontrendikedir.

UYARILAR/ÖNLEMLER
Hekime danışmadan kullanılmamalıdır.
Antidepresan ilaçların özellikle çocuk ve gençlerdeki kullanımlarının, intihar, düşünce ya da davranışlarını artırma olasılığı bulunmaktadır. Bu nedenle özellikle tedavinin başlangıcı ve ilk aylarında, ilaç dozunun artırılma, azaltılma ya da kesilme dönemlerinde hastanın gösterebileceği huzursuzluk, aşırı hareketlilik gibi beklenmedik davranış değişiklikleri ya da intihar olasılığı gibi nedenlerle hastanın gerek ailesi gerekse tedavi edicilerle yakınen izlenmesi gereklidir.

Çocuklarda olduğu gibi yetişkinlerde de antidepresan ilaçların kullanımı gerektiğinde özellikle ilk 5 ay ve doz değiştirme durumlarında daha fazla olmak üzere, hastaların intihar, düşünce ve davranışlarında artış olasılığı yönünden uyarılması ve yakın takibi gereklidir.

Nadiren, mirtazapinle tedavi esnasında lökopeni, granülositopeni ya da agranülositoz’u da içeren geri dönüşümlü lökosit bozuklukları bildirilmiştir. Bu bozuklular, çoğunlukla, tedavinin 4-6′ıncı haftasından sonra ortaya çıkar ve genellikle tedavinin sonlandırılması ile düzelir. Hekimler, ateş, boğaz ağrısı, stomatit veya diğer enfeksiyon belirtileri gibi agranülositoz semptomlarına karşı dikkatli olmalı, bu tür semptomlar görüldüğünde tedavi
sonlandırılmalı ve kan sayımı yapılmalıdır. Hastalar bu tür semptomlar konusunda bilgilendirilmelidir.

Aşağıdaki hastalarda doz dikkatle uygulanmalı ve hasta düzenli olarak yakından izlenmelidir.
􀂃 Epilepsi ve organik beyin sendromu: Diğer antidepresanlarda olduğu gibi, epileptik nöbet öyküsü olan hastalarda mirtazapin dikkatle kullanılmalıdır. Nöbet görülen ya da nöbet görülme sıklığı artan hastalarda tedavi sonlandırılmalıdır. Stabil olmayan nöbet/epilepsi hastalarında antidepresanlarla tedaviden kaçınılmalıdır. Kontrol altındaki epilepsi
hastalarında ise antidepresanlarla tedavi sırasında hastaların yakın takibi önerilmektedir. Klinik deneyler sonucunda, mirtazapin ile tedavi gören hastalarda atakların nadiren görüldüğü saptanmıştır.
􀂃 Karaciğer ya da Böbrek yetmezliği
􀂃 İleti bozukluğu, anjina pektoris ve yakın zamanda geçirilmiş miyokard enfarktüsü gibi kalp hastalıkları: Normal önlemler alınmalı ve birlikte kullanılan ilaçlar dikkatle uygulanmalıdır.
􀂃 Kan basıncı düşüklüğü
􀂃 Diabetes mellitus: Antidepresanlarla tedavi, diyabetik hastalarda, kan şekeri düzeylerini değiştirebilir. İnsülin ve/veya oral hipoglisemik ilaçların dozunun ayarlanması ve hastaların yakından izlenmesi önerilmektedir.
Diğer antidepresanlarda olduğu gibi, aşağıdaki hastalıklarda dikkatli olunması gerekir:
􀂃 Prostat hipertrofisi gibi işeme bozuklukları (mirtazapinin antikolinerjik etkisi çok zayıf olduğundan herhangi bir problem çıkması beklenmez).
􀂃 Akut dar-açılı glokom ve göz içi basınç artışı (zayıf antikolinerjik etkiden dolayı problem çıkma olasılığı çok düşüktür).
Eğer sarılık meydana gelirse tedaviye son verilmelidir.
Ayrıca tüm antidepresanlarda olduğu gibi aşağıdaki hususlar dikkate alınmalıdır.
􀂃 Şizofreni veya başka bir psikotik bozukluğu olan hastalarda psikotik semptomlarda kötüleşme görülebilir; paranoid düşünceler şiddetlenebilir.
􀂃 Manik-depresif psikozun depresif fazının tedavisi sırasında manik faza geçiş olabilir.
􀂃 Tüm antidepresanlarda olduğu gibi, özellikle tedavinin ilk bir kaç haftasında iyileşme gözlenmeyebileceğinden, hastalar bu dönemde yakından izlenmelidir. Depresyona bağlı intihar girişimi olasılığı, bariz remisyon gözlenene kadar söz konusu olabilir. Genellikle tüm depresyon tedavilerinde, iyileşmenin ilk safhalarında, intihar girişimi olasılığında artış
olduğu göz ardı edilmemelidir.
􀂃 Antidepresanlar bağımlılık yapmamakla birlikte, uzun süreli kullanımdan sonra tedavinin aniden kesilmesi bulantı, baş ağrısı ve halsizliğe neden olabilir.
􀂃 Yaşlı hastalar özellikle yan etkileri açısından antidepresanlara karşı daha duyarlıdırlar. Klinik çalışmalar sırasında yaşlı hastalarda bildirilen yan etkiler diğer yaş gruplarına oranla daha sık olmamakla birlikte, henüz bu konuda deneyim sınırlıdır.

Gebelik ve emzirme döneminde kullanımı
Gebelik kategorisi: C
Gebe kadınların tedavisiyle ilgili yeterli veri olmadığından mirtazapin gebelik sırasında kullanımı önerilmez. Mirtazapin kullanan ve gebe kalma potansiyeli olan kadınlara uygun bir kontrasepsiyon önerilmelidir.
Mirtazapinin insanlarda anne sütüne geçip geçmediği ile ilgili bilgiler yetersiz olduğundan emziren annelerde kullanımı önerilmemektedir.
Araç ve makine kullanma üzerine etkisi
Mirtazapin, özellikle yaşlılarda, geçici sedatif etkilere neden olabilir, başlangıçta konsantrasyonu ve uyanıklık durumunu bozabilir. Mirtazapin kullanan hastalar, araba sürme ve makine kullanma gibi tehlike potansiyeli olan, uyanıklık ve konsantrasyon gerektiren işler
konusunda bilgilendirilmelidirler.

YAN ETKİLER/ADVERS ETKİLER
Depresyonlu hastalarda, doğrudan hastalıkla ilgili bir takım semptomlar görülür. Bu yüzden hangi semptomların hastalığa, hangilerinin mirtazapin tedavisine bağlı olduğundan emin olmak güç olabilir. Mirtazapin tedavisi sırasında sık (> %1) gözlendiği bildirilen yan etkiler şunlardır:
􀂃 İştah ve kilo artışı
􀂃 Uyuklama/sedasyon/halsizlik, genelde tedavinin ilk haftaları içinde görülür. (Not: Dozun azaltılması sedasyonun azalmasına yol açmaz fakat antidepresan etkinliği azaltabilir).
􀂃 Genel ya da lokal ödem Nadiren (> ‰ 1) aşağıdaki yan etkiler görülebilir:
􀂃 Baş ağrısı, sersemleme
􀂃 Karaciğer enzim düzeylerinde artış Çok nadiren, geri dönüşümlü agranülositoz, kabuslar, mani, konvülsiyon, tremor, miyoklonus,
parestezi, ortostatik hipotansiyon, döküntü, huzursuz bacaklar, artralji/miyalji gözlenebildiği bildirilmiştir. Ajitasyon ve halusinasyonlar gibi nadiren gözlenen semptomlar altta yatan hastalığa bağlı olarak da ortaya çıkabilir.
Mirtazapin bağımlılığa yol açmadığı halde, uzun süre kullanımdan sonra tedavinin aniden kesilmesi bazı semptomlara neden olabilmektedir. Bu semptomların büyük bir çoğunluğu hafif ve sınırlıdır. Bulantı, anksiyete ve ajitasyon sıklıkla bildirilen semptomlardır. Bu semptomların altta yatan hastalığa bağlı olabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.
Mirtazapin tedavisinin doz azaltılarak sonlandırılması önerilmektedir.
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞİMLERİ VE DİĞER ETKİLEŞİMLER
Mirtazapin, alkolün merkezi sinir sistemini baskılayıcı etkisini artırabilir. Mirtazapin tedavisi sırasında hastalara alkol kullanımından kaçınmaları önerilmelidir.
Mirtazapin, mono-amin oksidaz inhibitörleri (MAOİ) ile birlikte veya bu ilaçlarla tedavinin sonlandırılmasından sonraki iki hafta içinde kullanılmamalıdır.
Mirtazapin, benzodiyazepinlerin sedatif etkilerini artırabildiğinden, birlikte kullanılmaları gerektiğinde dikkatli olunması gerekir.
In vitro çalışmalar, mirtazapinin CYP 450 1A2, 2D6 ve 3A enzimlerinin zayıf kompetitif inhibitörü olduğunu düşündürmektedir. Bu nedenle, mirtazapinin HIV proteaz inhibitörleri, azol antifungaller, eritromisin ve nefazodon gibi CYP3A4’ün güçlü inhibitörleriyle birlikte kullanımında dikkatli olunmalıdır.
CYP 3A4’ün potent inhibitörü olan ketokonazol ile mirtazapinin birlikte kullanımı, mirtazapinin doruk plazma seviyesini % 30, eğrinin altında kalan alanı da % 45 artırmaktadır.
CYP 3A4’ü indükleyen karbamazepin, birlikte kullanıldığında mirtazapinin klerensini 2 kat artırarak plazma seviyesini % 45-60 oranda azaltmaktadır. Fenitoin de mirtazapinin klerensini benzer şekilde artırmaktadır. Karbamazepin ya da diğer ilaç metabolizmasını hızlandıran
ürünler ile mirtazapin birlikte kullanıldığında, mirtazapinin dozunun artırılması gerekebilir.
Birlikte kullanılan bu ürünler kesildiğinde ise mirtazapinin dozunun azaltılması gerekebilir.
Simetidinle birlikte kullanıldığında mirtazapinin biyoyararlanımı % 50 oranda artmaktadır.
Bu nedenle birlikte kullanıldıklarında mirtazapinin dozunun ayarlanması gerekebilir.
In vivo çalışmalarda mirtazapin, CYP 2D6 ile metabolize olan risperidon ya da paroksetin, CYP 3A4 ile metabolize olan karbamazepin, amitriptilin ve simetidinin farmakokinetik özelliklerini etkilememiştir.
Mirtazapin ve lityumun birlikte kullanımında, klinik etki ya da farmakokinetik özelliklerde herhangi bir değişiklik saptanmamıştır.
Mirtazapin ve seçici serotonin geri-alım inhibitörleri birlikte kullanıldığında, klinik açıdan anlamlı herhangi bir ilaç etkileşimi saptanmamıştır.
St John’s wort, mirtazapin düzeylerini düşürebildiğinden birlikte kullanımlarından kaçınılmalıdır.
Valerian, St John’s wort, SAMe ve kava kava merkezi sinir sistemi depresyonunu artırabilir.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU
Tabletler bir miktar sıvı ile yutularak alınmalı ve çiğnenmemelidir.
Mirtazapin yarılanma ömrü 20-40 saat olduğundan günde tek doz uygulamasına uygundur.
Tercihen, yatmadan önce tek doz olarak kullanılmalıdır.
Mirtazapin gün içinde sabah ve akşam 2 eşit dozda verilebilir.
Erişkinler:
Tedavinin başlangıç dozu günde 15 mg’dır.
Optimal klinik yanıtın alınabilmesi için genelde dozun artırılması gerekebilir. Efektif günlük doz genellikle 15 ile 45 mg arasındadır.
Yaşlılar:
Önerilen dozlar erişkinlerle aynıdır. Yaşlılarda doz artımında tatminkar ve emniyetli bir yanıt alınıncaya kadar hasta yakından izlenmelidir.
Çocuklar:
Çocuklarda güvenlik ve etkinliği belirlenmediğinden çocukların mirtazapin ile tedavisi önerilmez.
Renal ve hepatik yetmezliği olan hastalarda mirtazapin klerensi azalabilir. Bu tür hastalara mirtazapin verildiği zaman bu konu göz önünde bulundurulmalıdır.
Tedavi, 4-6 ay boyunca ve semptomlar tamamen ortadan kalkıncaya kadar sürdürülmelidir.
Daha sonra tedavi, doz azaltılarak kesilebilir. Uygun doz verildiği takdirde tedaviye 2-4 hafta içinde olumlu yanıt alınabilir. Yetersiz yanıt halinde ilacın dozu maksimum doza kadar çıkarılabilir. İkinci bir 2-4 haftalık dönemden sonra yanıt alınamıyorsa tedavi sonlandırılmalıdır.

DOZ AŞIMI VE TEDAVİSİ
Mirtazapinle doz aşımına ilişkin deneyimler, semptomların genellikle orta düzeyde olduğunu göstermektedir.
Aşırı dozda mirtazapin alımı durumunda, taşikardi ve hafif hiper/hipotansiyonla ile birlikte oryantasyon bozukluğu ve uzun süreli sedasyon gibi merkezi sinir sisteminin baskılanması bulguları söz konusu olabilir.
Aşırı doz alımı halinde gastrik lavaj ve yaşamsal işlevlerin devamı için gerekli semptomatik ve destekleyici tedavi uygulanmalıdır.
SAKLAMA KOŞULLARI
25°C altındaki oda sıcaklığında saklanmalıdır.
Çocukların göremeyeceği ve erişemeyeceği yerlerde ve ambalajında saklayınız.
TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI
Mirtaron® 30 mg film tablet: 14 ve 28 film tabletlik ambalajlarda.
RUHSAT SAHİBİ
Eczacıbaşı Sağlık Ürünleri San.ve Tic. A.Ş.
Büyükdere Cad. Ali Kaya Sok. No:7
Levent 34394 İstanbul
ÜRETİM YERİ
Eczacıbaşı Sağlık Ürünleri San.ve Tic. A.Ş.
Küçükkarıştıran 39780 Lüleburgaz
Ruhsat tarihi: 11.12.2007
Ruhsat no: 213/70
Prospektüs onay tarihi: 13.12.2007
Reçete ile satılır.
® Tescil edilmiş marka

Kaynak: http://www.eczacibasi-zentiva.com.tr

VİMİN C Şurup

2009-11-20T05:23:00.004-08:00

VİMİN C
Şurup

Berko

Etken Madde(ler):
Vitamin C (Askorbik asit) 15 mg/5 ml, Demir 13 mg/5 ml, Çinko 5 mg/5 ml, Vitamin B9 (Folik asit) 150 mcg/5 ml, Vitamin B12 (Siyanokobalamin) 1 mcg/5 ml

Piyasa Şekilleri:
150 ml’lik şişelerde.

Kullanım Şekli:
Günde 1-2 defa 5 ml kullanılır.

Endikasyonları:
Kırmızı kan hücrelerinin oluşmasına yardımcı olur. Demir eksikliği anemisinde profilaktik veya tedavi amacıyla kullanılabilir. Demir, çinko, folik asit, B12 vitamini, C vitamini, anemide yararlı olduğu kadar çocukların gelişim, iştah, bağışıklık sistemlerinde olumlu etkiler gösterir. C vitamini demirin ve folik asidin emiliminde önemli rol oynar. Formüldeki yüksek enerji bal ve üzüm pekmezi ile sağlanmıştır.

Vİ-MİNERAL Tablet

2009-11-20T05:23:00.003-08:00

Vİ-MİNERAL
Tablet

Deva

Etken Madde(ler):
Vitamin A 5000 IU, Vitamin D2 (Ergokalsiferol) 1000 IU, Vitamin B1 (Tiamin) 1 mg, Vitamin B2 (Riboflavin) 2 mg, Vitamin B6 (Piridoksin) 1 mg, Vitamin B12 (Siyanokobalamin) 2 mcg, Vitamin C (Askorbik asit) 50 mg, Nikotinamid (Niasinamid) 12 mg, Kalsiyum pantotenat 2 mg, Demir 1 mg, Bakır 0.07 mg, Kobalt 0.014 mg, İyot 0.05 mg, Potasyum 0.016 mg, Molibden 10 mcg, Mangan 0.028 mg, Magnezyum 108 mcg, Çinko 0.071 mg

Piyasa Şekilleri:
30 tablet içeren cam şişelerde.

Kullanım Şekli:
Yetişkinlere günde 2 tablet, çocuklara günde 1 tablet olarak verilir.

Endikasyonları:
Yetersiz miktarda vitamin ve mineral içeren besinlerle beslenilmesi, intestinal absorbsiyon bozukluğuna veya başka nedenlere bağlı gıdalardan yeterli derecede faydalanamama hallerinde, gebelik ve süt verme gibi vitamin ve mineral ihtiyacının fazlalaştığı dönemlerde prevantif olarak ve tedavi amacıyla kullanılır. Bütün zafiyet, kansızlık ve nekahat hallerinde iştahı ve vücudun direncini artırır.

Uyarılar:
A vitamini gebelere günde 5000 ünitenin üstünde verildiğinde teratojenik etki gösterebilir.

VİTADYN Draje

2009-11-20T05:23:00.001-08:00

VİTADYN
Draje

Bilim

Etken Madde(ler):
Vitamin A 10000 IU, Vitamin B1 (Tiamin) 20 mg, Vitamin B2 (Riboflavin) 5 mg, Vitamin B6 (Piridoksin) 10 mg, Vitamin B12 (Siyanokobalamin) 5 mcg, Vitamin D3 (Kolekalsiferol) 500 IU, Kalsiyum pantotenat 11.6 mg, Vitamin E 10 IU, Vitamin C (Askorbik asit) 150 mg, Vitamin H (Biotin) 250 mcg, Nikotinamid (Niasinamid) 50 mg, Demir 10 mg, Fosfor 25 mg, Kalsiyum 50 mg, Magnezyum 36.2 mg, Mangan 0.5 mg, Bakır 1 mg, Çinko 0.5 mg, Molibden 0.1 mg

Piyasa Şekilleri:
30 draje içeren blister ambalajlarda.

Kullanım Şekli:
Günde 1 draje çiğnenmeden bir miktar sıvı ile alınmalıdır.

Endikasyonları:
Gastrointestinal bozukluklara bağlı absorpsiyon sorunları, önemli bir cerrahi müdahale öncesi ve sonrası · Uzun süreli hastalıklar ve nekahat dönemleri, kronik alkolizm gibi vücut direncinin azaldığı ve vitamin ihtiyacının arttığı durumlarda kullanılır.

Kontrendikasyonları:
İçerdiği maddelerden herhangi birine hassasiyeti olan kişilerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:
Uzun süre ve yüksek dozda A ve D vitamini alınması bu vitaminlerin hipervitaminozuna yolaçabilir. Başka vitamin ihtiva eden preparatlarla birlikte kullanılmamalıdır. Hayvan araştırmalarında, A vitaminin yüksek dozlarda alınmasının teratojenik etki gösterebileceği bildirilmiştir. Gebelikte günlük A vitaminin dozu 5000 üniteyi aşmamalıdır. Emzirme döneminde yüksek miktarda D vitamini alınması bebeklerde hiperkalsemiye yol açabilir.

Yan Etkileri:
Alerjik deri döküntüleri, mukoza ülserasyonları gibi yan etkiler ortaya çıkabilir.

İlaç Etkileşimleri:
Tek başına levodopa tedavisi gören parkinson hastalarına önerilmez.

ZİNFO-C Tablet

2009-11-20T05:22:00.001-08:00

ZİNFO-C
Tablet

Berko

Etken Madde(ler):
Vitamin C (Askorbik asit) 60 mg, Çinko 15 mg, Vitamin B9 (Folik asit) 0.2 mg

Piyasa Şekilleri:
50 tablet içeren ambalajlarda.

Kullanım Şekli:
Günde 1-2 tablet kullanılır.

Endikasyonları:
İçeriğindeki çinko enerji metabolizmasında ve doku oluşumunda, folik asit ise kırmızı hücrelerin oluşumuna yardımcı olarak kullanılabilir.

REDOXON Efervesan Tablet

2009-11-20T05:21:00.002-08:00

REDOXON
Efervesan Tablet

Roche

Etken Madde(ler):
Vitamin C (Askorbik asit) 1000 mg

Piyasa Şekilleri:
10 efervesan tablet (limon aromalı) içeren plastik tüplerde

CİFLOSİN Flakon

2009-11-20T05:21:00.001-08:00

CİFLOSİN
Flakon

Deva

Etken Madde(ler):
Siprofloksasin laktat

Piyasa Şekilleri:
200 mg/100 ml: 200 ml’lik 1 flakon, 400 mg/200 ml: 400 ml’lik 1 flakon içeren ambalajlarda.

Kullanım Şekli:
Komplikasyonsuz alt ve üst üriner sistem enfeksiyonları ve böbrek enfeksiyonlarında günde 2×100 mg; kadınların sistitleri ve akut gonorede 100 mg ve diğer enfeksiyonlarda günde 2×200 mg 30 dakikada kısa enfüzyon şeklinde uygulanır.

Endikasyonları:
E.coli (sekonder bakteriemi dahil), Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Proteus, Providencia, Morganella, Citrobacter, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus epidemidis, S.saprophyticus ve Enterococcus türlerinin neden olduğu idrar yolları enfeksiyonlarında; E.coli, Klebsiella pneumoniae, Enterobacter cloaceae, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Haemophilus influenzae, H.parainfluenzae, Streptococcus pneumoniaenın neden olduğu alt solunum yolları enfeksiyonlarında (her ne kadar klinik denemelerde etkili bulunmuşsa da siprofloksasin Streptococcus pneumoniae pnömonisinde ilk seçim değildir); Haemophilus influenzae veya Klebsiella pneumoniaenın neden olduğu nazokomiyal pnömonide; E.coli, Klebsiella, Enterobacter, Proteus, Providencia, Morganella, Citrobacter, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus (Metisilline duyarlı), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pyogenesin neden olduğu deri ve deri ekleri enfeksiyonlarında; Enterobacter cloaceae, Serratia marcescens, Pseudomonas aeruginosanın neden olduğu kemik ve eklem enfeksiyonlarında; E.coli, Pseudomonas aeruginosa, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae veya Bacteroides fragilisin neden olduğu komplikasyonlu intra-abdominal enfeksiyonlarda (metronidazol ile birlikte kullanılır); Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae veya Moraxella catarrhalisin neden oldğu akut sinüzitte ve E.coli veya Proteus mirabilisin neden olduğu kronik bakteriyel prostatitte kullanılır. Febril nötropenik hastaların ampirik tedavisi için piperasilin sodyum ile birlikte kullanılır. Enfeksiyonun oluşunda anaerobik mikroorganizmaların katkısı düşünüldüğünde bunlara yönelik uygun tedavi başlatılmalıdır. Tedaviye başlamadan kültür ve duyarlılık testleri yapılmalıdır. Ancak test sonuçları beklenmeden tedaviye başlanabilir. Pseudomonas aeruginosa’nın bazı suşları ilaca karşı çabuk rezistans kazanabilir. Tedavi sırasında periyodik olarak bakteriyolojik testler yapılmalıdır.

ESTREVA Transdermal Jel

2009-11-20T05:20:00.000-08:00

ESTREVA
Transdermal Jel
Merck
Etken Madde(ler):
Estradiol (Hemihidrat) 0.1 %

Piyasa Şekilleri:
100 doz’luk doz pompalı tüp şişelerde.

Kullanım Şekli:
Herbir doz 0.5 mg estradiole karşılık gelen 0.5 g jel bırakır. Günlük doz 3 basıma karşılık gelen 1.5 gramın uygulanması şeklindedir. Tedaviye 24-28 gün devam edilir.

Endikasyonları:
Doğal veya ameliyat sonrası menopoza bağlı, estrojen yetersizliği semptom ve belirtilerinin (sıcak basması, uyku bozuklukları, ürogenital atrofi, atrofik vajinit ve bunun yanında eşlik eden ruh hali değişiklikleri) tedavisinde, postmenopozal olarak hızlanan kemik kaybının önlenmesinde kullanılır. Histerektomi geçirmemiş hastalarda estrojen mutlaka ardışık olarak verilmiş bir progestinle takviye edilmelidir.

Kontrendikasyonları:
Aktif bir estrojene bağımlı kanser, göğüs veya endometriyum kanseri, endometriyozis, nedeni bilinmeyen vajinal kanama, ciddi karaciğer hasarı, geçirilmiş veya aktif tromboflebit, trombozis veya tromboembolik hastalıklar, etkin maddeye karşı bilinen aşırı duyarlılık, porfiria, gebelik ve emzirme durumlarında kontrendikedir.

Uyarılar:
Estrojenlerle uzun süreli tedavi, endometriyumu korumak üzere ardışık olarak progestin verilmezse, postmenopozal kadınlarda endometriyal hiperplazi ve karsinoma riskini artırır. Progestin ve dozajın seçimi oluşabilecek yan etki ve riskleri en aza indirmede önemlidir. Bütün diğer cinsiyet hormonlarıyla yapılan tedavilerde olduğu gibi, estradiol de ancak genel tıbbi ve tam bir jinekolojik muayene yapıldıktan sonra kullanılmalıdır. Uzun süreli tedavi altındaki hastalar, endometriyal tetkikler de dahil olmak üzere, düzenli aralıklarla genel tıbbi ve jinekolojik muayeneden geçirilmelidir. Bu tedavinin uygulandığı, özellikle memede fibrokistik hastalığı olan veya birinci derecede akrabalarında meme kanseri öyküsü bulunan hastalara düzenli meme muayenesi yapılmalı ve kendi kendilerine meme muayenesi yapmaları öğretilmelidir. Herhangi bir estrojen tedavisine başlamadan önce hastanın fizik muayenesinin yanı sıra medikal ve ailesel öyküsünün detaylı biçimde alınması gerekir. Özellikle kan basıncı ölçülmeli, meme, karın ve jinekolojik muayene ayrıntıyla yapılmalıdır ve düzenli aralıklarla tekrarı önerilir. Sağlam bir uterusu olan ancak nedeni belli olmayan genital kanamadan şikayet eden kadınlarda ve yine sağlam bir uterusu olan ve daha önce korumasız olarak östrojenle tedavi görmüş kadınlarda; endometriyumda olası bir hiperstimülasyon veya maligniteye karşı ilaç tedavisine başlamadan önce özel dikkat gösterilmelidir ve tedaviye başlamadan önce varsa vajinal enfeksiyonlar tedavi edilmelidir. Uterusta leyomiyomu bulunan hastalar, estrojen tedavisi altındayken leyomiyom büyüyebileceğinden dikkatle izlenmelidir. Yüksek dozda estrojen sıvı retansiyonuna neden olabileceğinden kalp yetmezliği, hipertansiyonu, renal veya hepatik fonksiyon bozukluğu, epilepsisi veya migreni olan hastalar özel gözetim altında tutulmalıdır. Şu ana kadar yapılan gözlemlerde estradiol gibi estrojenlerin düşük dozlarda progestinle birlikte kullanılmasının karbonhidrat metabolizmasını yavaşlatmadığını düşündürse de, kombine tedavi uygulaması gereken diyabetik hastaların, özel gözetim altında tutulması önerilmektedir. Tedavi Sırasında: Genel kural olarak yapılan jinekolojik muayenenin dışında herhangi bir fiziksel muayene yapılmadan estrojenlerin kullanımı bir yıldan daha uzun süreli olmamalıdır. Tedavi sırasında veya tedaviden hemen sonra anormal ve düzensiz kanamalar gelişirse; olası bir uterus malignitesini ekarte etmek için diyagnostik aspirasyon biyopsisi veya küretaj yapılmalıdır.

Yan Etkileri:
Sık sık ara kanama (genellikle estrojen dozunun fazla olduğunu gösterir), memede duyarlılık ve büyüme, libidoda değişiklik; bazen bulantı, kusma, karın krampları ve şişkinlik, kolestatik sarılık, baş ağrısı, migren; ender olarak baş dönmesi, ödem ve/veya kilo değişiklikleri; çok ender olarak tromboflebit, varikoz venlerin genişlemesi, kan basıncında aırtış, anafilaktoid reaksiyonlar görülebilir. Korneal kurvaturun artması, kontakt lenslere karşı intolerans da görülebilir
İlaç Etkileşimleri:
Bu grup ilaçların içerdiği estrojenin çok düşük olması ve plazma 17 Beta-estradiol düzeylerinde ancak çok hafif bir artışa yol açması nedeniyle ilaçlarla etkileşimi beklenmez. Bununla beraber ve genel olarak karaciğer enzimlerini uyaran ilaçlar estrojenlerin metabolizmasını artırır. Bu, estrojenin etkisinin azalmasına yol açabilir. Barbitüratlar, fenitoin, rifampisin ve karbamazepin gibi karaciğer enzimlerini uyaran ilaçlarla etkileştiği gösterilmiştir.

BEVİTOL Tablet

2009-11-13T07:29:00.001-08:00

Etken Madde(ler):
Vitamin B1 (Tiamin) 250 mg, Vitamin B6 (Piridoksin) 250 mg

Kullanım Şekli:
Günlük tedavi dozu 2-4, profilaktik dozu 1-2 tablettir.

Endikasyonları:
Nevrit, polinevrit, diyabetik nöropati, gebelik nevriti, artrit, periartrit, siyatik, lombalji, artralji, miyalji, kramp, romatizma ağrıları, idiyopatik ve ihtiyarlığa bağlı tremor, Wemicke hastalığı, Korsakoff psikozu, delirium tremens, gebelik, radyoterapi, iştahsızlık, bulantı ve kusmalarda endikedir.

Kontrendikasyonları:
Bileşimdeki vitaminlerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kullanılmamalıdır.

Uyarılar:
Bileşimdeki piridoksin levodopanın periferik metabolizmasını artırdığından tek başına levodopa müstahzarı kullanan parkinson hastalarına verilmemelidir.

Yan Etkileri:
Herhangi bir yan etkisi olmamasına rağmen çok yüksek dozlarda kullanılmaması gerektiği gözönünde bulundurulmalı ve B grubu vitaminlere duyarlı kişilere verilmemelidir.

İlaç Etkileşimleri:
B6 vitamini levodopanın etkisini antagonize edebileceğinden parkinson tedavisinde sadece levodopa alanlara verilmez. Levodopa+benserazid kombinasyonu alanlarda kullanılabilir.

EXELON Oral Solüsyon

2009-11-13T07:28:00.003-08:00

Etken Madde(ler):
Rivastigmin 2 mg/ml

Piyasa Şekilleri:
120 ml'lik şişelerde ve doz şırıngası ile.

Kullanım Şekli:
Rivastigmin sabah ve akşam yemeklerinde olmak üzere günde 2 defa alınmalı; kapsüller bir bütün olarak, çiğnenmeden yutulmalıdır. Başlangıç dozu: Günde 2 defa 1.5 mg. Önerilen başlangıç dozu, günde 2 defa 1.5 mg'dır. Bu doz, en az 2 hafta devam eden bir tedaviden sonra, iyi tolere edilirse doz günde 2 defa 3 mg'a yükseltilebilir. Dozun daha sonra günde 2 defa 4.5 ve 6 mg'a yükseltilmesi, her bir dozla minimum 2 haftalık tedavi sonrasında ve hastanın o dozu iyi tolere etmesinden sonra düşünülmelidir. İdame dozu: Günde 2 defa 3-6 mg'dır. Önerilen maksimal günlük doz, iki defa 6 mg'dır. İdame tedavisi, hasta terapötik fayda görmeye devam ettiği sürece uygulanmalıdır. Terapötik etki kanıtları ortadan kalkarsa, tedaviye son verilmesi düşünülmelidir. 6 aydan daha uzun süren çalışmalarda incelenmiş değildir. Tedaviye birkaç günden daha uzun süre ara verilmişse, günde 2 defa 1.5 mg rivastigminle tekrar başlatılmalıdır. Rivastigmin maruz kalımının böbrek bozukluğunda, ayrıca hafif-orta şiddetteki karaciğer bozukluğunda artmış olması nedeniyle; bireysel tolerabiliteye göre gerçekleştirilecek dozaj titrasyonu önerilerine yakından uyulmalıdır.

Endikasyonları:
Alzheimer hastalığındaki veya Parkinson hastalığına eşlik eden hafif-orta şiddetteki demansın semptomatik tedavisi.

Kontrendikasyonları:
Rivastigmine, diğer karbamat türevlerine veya formülasyonun diğer bileşenlerine karşı bilinen aşırı duyarlığı olan hastalarda ve şiddetli karaciğer bozukluğu olan hasta popülasyonunda incelenmemiş olduğundan kontrendikedir.

Uyarılar:
Sinüs sendromu veya şiddetli kardiyak aritmi vakalarında diğer kolinomimetiklerde olduğu gibi, rvastigmin kullanırken de dikkatli olmak gerekir. Kolinerjik uyarı, mide asidi salgısının artmasına neden olabilir. Daha önce solunum hastalığı geçirmiş olan veya tedavi sırasında solunum hastalığı bulunan vakalar da dahil olmak üzere, rivastigmin ile tedavi edilen hastalarda solunum sistemiyle ilgili yeni belirtiler ve semptomlar gelişmemiş, ya da mevcut belirti ve semptomlar şiddetlenmemiştir. Ancak diğer kolinomimetikler gibi rivastigmin de bu hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Akut bronşiyal astım hastalarının rivastigmin ile tedavisi konusunda herhangi bir deneyim yoktur. Kolinomimetikler üriner obstrüksiyonu ve konvülsiyonları şiddetlendirebilir. Hayvanlarda yapılan çalışmalarda rivastigmin herhangi bir teratojen etki göstermemiştir. Ancak gebe kadınlardaki ilaç emniyeti saptanmış değildir ve gebe kadınlarda bu ilaç ancak, beklenen faydalar, fetusun görebileceği zararlardan fazla olduğu takdirde kullanılmalıdır. anne sütüne geçip geçmediği bilinmediğinden, bu ilacı kullanan anneler bebeklerini emzirmemelidir. Tedavi edilen hastalarda herhangi bir hareket fonksiyonu bozukluğu görülmemiştir. Ancak Alzheimer hastalarının araç veya karmaşık makineleri kullanmaya devam etme konusundaki yetenekleri, kendilerini tedavi eden doktor tarafından rutin olarak değerlendirilmelidir.

Yan Etkileri:
Advers etkilerin sıklık ve şiddeti genellikle yüksek dozlarda artmaktadır. Genel bozukluklar: Yorgunluk, güçsüzlük. Santral ve periferik sistem bozuklukları: Baş dönmesi, baş ağrısı, uyku hali. Gastrointestinal sistem bozuklukları: Bulantı, kusma, diyare, karın ağrısı, iştah kaybı, dispepsi. Kadın hastaların bulantı, kusma, iştah kaybı ve kilo kaybı gibi advers etkilere daha duyarlı oldukları bulunmuştur.

İlaç Etkileşimleri:
Rivastigmin, başlıca esterazlar tarafından hidroliz yoluyla metabolize edilir. Sitokrom P450 izoenzimleri tarafından minimal bir metabolizma söz konusu olduğundan rivastigminin, bu enzimlerin metabolize ettiği diğer ilaçlarla herhangi bir farmakokinetik etkileşim göstermesi beklenmez. Farmakodinamik etkileri göz önünde tutularak, diğer kolinomimetik ilaçlarla birlikte verilmemelidir, antikolinerjik ilaçların etkisini bozabilir. Bir kolinesteraz inhibitörü olarak rivastigmin, anestezi sırasında süksinilkolin-tipi kas gevşeticilerin etkilerini şiddetlendirebilir.

VİTİLİGO

2009-11-13T07:28:00.001-08:00

VİTİLİGO NEDİR?
Vitiligo deriyi boyayan maddenin (pigment ) kaybı nedeniyle, cildin beyazlaşması ile seyreden bir hastalıktır. Vitiligo vücudun herhangi bir yerini tutabilir. Genellikle vücudun her iki yanı da tutulur. En sık olarak yüz, dudak, el, kol, bacak ve cinsel bölge tutulur.

KİMLER VİTİLİGOYA YAKALANIR?
Vitiligo her yüz kişiden 1-2 sini etkiler. Etkilenen kişilerin yarısı 20 yaşın altındadır ve etkilenen beş hastadan birinin ailesinde bu hastalık tablosu vardır. Bu hastalık otoimmün (vücudun pigment hücrelerine antikor oluşturduğu) bir hastalıktır. Vitiligosu bulunan hastaların çoğu sağlıklı olmasına rağmen bazı hastalarda guatr hastalığı gibi otoimmün hastalıklar vardır.

DERİNİN RENGİNİ NE BELİRLER?
Derideki melanosit denen hücrelerden üretilen melanin adlı madde derimizin rengini(açık veya koyu renkli) oluşunu belirler. Melanosit denen bu hücreler ölür veya melanin salgılayamazlarsa derinin rengi giderek açılır ve sonunda tamamıyla beyazlaşır.

VİTİLİGO NASIL GELİŞİR?
Tipik olarak vitiligolu deri bölgesi süt beyazı renktedir. Bununla birlikte pigment kaybının derecesine göre renk değişebilir. Lekelerin içinde farklı renk tonları bulunabilir ve etrafı daha koyu bir sınırla çevrili olabilir.

Vitiligo genellikle hızlı bir pigment kaybı ile başlar. Bu süreç bilinmeyen bir nedenle pigment kaybının durmasına kadar sürer.

Hastalığın seyri ve şiddeti kişiden kişiye değişir. Açık tenli kişilerde hastalık genellikle yazın deri bronzlaşınca ortaya çıkar. Esmerlerde ise hastalık daha belirgindir. Bazı hastalarda derinin tamamı beyazlaşır.Şiddetli olgularda pigment kaybı tüm vücudu kaplar. Pigment kaybının ne kadar olacağını belirleyen bir bulgu yoktur.

VİTİLİGO NASIL TEDAVİ EDİLİR?
Bazen en iyi tedavi hastaya herhangi bir tedavi uygulamamaktır. Özellikle açık tenli olan kişilerin sadece güneşten koruyucu kremleri kullanması bile yeterli olabilir. Derinin hastalıklı alanları güneş ışınlarına karşı korumasızdır. Bu alanlarda kolaylıkla güneş yanığı gelişebilir. Koruma amacıyla en az 30 faktörlü güneşten koruyucular kullanılmalıdır.

Vitiligo lekeleri çeşitli makyaj malzemeleri, kendiliğinden bronzlaşma sağlayan kremler ile kamufle edilebilir. Bu yöntemlerle hastalık tedavi edilmez, fakat lekelerin görünümü düzeltilir. Küçük alanlara iğnelerle deri rengini verecek maddeler enjekte edilebilir. Bu yöntem özellikle küçük alanlarda etkili bir yöntemdir.

Eğer güneşten koruyucular ve kamuflaj yöntemleri etkisiz kalırsa diğer tedavi yöntemleri uygulanabilir.Tedavide yeniden normal bir pigmentasyon sağlanması amaçlanır. Bu yöntemlerin hiç birisi kalıcı çözüm vermez.

ÇOCUKLARDA VİTİLİGONUN TEDAVİSİ
Çocuklarda genellikle agresif tedaviler uygulanmaz. Güneşten koruyucular veya kamuflaj en iyi tedavi yöntemidir. Lokal kortikosteroidler dikkatli gözlem altında kullanılabilir. PUVA tedavisi 12 yaşın altında tavsiye edilmez ve bu tedaviye başlamadan evvel riskleri ve faydaları dikkatli bir şekilde değerlendirilmelidir.

PUVA -PUVA denen bir tedavi yönteminde hastaya psorelen içeren bir hap verilir. Psorelen deriyi ışığa hassas hale getirir. Daha sonra hasta morötesi ışığın bir tipi olan ultraviyole A ışığına maruz bırakılır. Bu tedavi için özel ekipman gerekir. Yüz, üst kol, üst bacak, gövde gibi alanlarda % 50-70 oranında iyileşme olur. Eller ve ayaklar ise tedaviye kötü cevap verir. PUVA tedavisi Dermatoloji Uzmanının gözetiminde yapılmalıdır. Güneş yanığına benzer şikayetler görülebilir. Uzun vadede deride çillenmeye ve cilt kanseri riskinin artmasına neden olabilir. UVA göze de zararlı olduğundan UVA filtresi olan gözlükler seans sırasında ve dışarı güneşe çıkıldığında kullanılmalıdır. Bu gözlüklerin kullanımı katarak gelişimini engeller. 12 yaşın altında, hamilelerde ve bebek emziren kadınlarda PUVA tedavisi uygulanamaz.

Dar bant UVB - Bu tedavi şeklinde haftada 2-3 seans bir kaç ay boyunca tedaviye alınır Bu tedavinin şu an geniş kullanımı yoktur. Butedavi yöntemi özellikle çocuk hastaları tedavi etmekte kullanılabilir.

Grafting - Normal sağlıklı derinin sağlıksız alana cerrahi yollarla aktarılması (grafting) az sayıda hastada faydalı olabilen bir yöntemdir. Ayrıca hastalıklı alanın tamamında homojen bir renk dönüşü olmaz.

DİĞER TEDAVİ YÖNTEMLERİ
Diğer tedavi şekilleri arasında, bağışıklık sistemini düzenleyen maddeler içeren kremlerin kullanımı vardır. Güvenli olduğundan çocuklara ve göz kapağına da uygulanabilir. Excimer laser de tedavi de denenebilir.

VİTİLİGO KESİN OLARAK TEDAVİ EDİLEBİLİR Mİ?
Günümüzde vitiligonun nedeni bilinmemektedir, bununla beraber hastalığın ailesel bir özelliği vardır. Hastalığı tedavi edecek çeşitli yöntemler bulunmasına rağmen, hastalığın kesin bir tedavisi yoktur. Vitiligo ile ilgili yapılan araştırmalar halen sürmektedir.

AIDS Hakkında

2009-11-13T07:27:00.001-08:00

Anti-HIV Testi Nedir? Ne Zaman Yapılır? Nerelerde Yaptırılabilir?

HIV vücuda girdiğinden itibaren, vücutta bununla savaşmak için özel antikorlar oluşur. Kandaki bu antikorların ELISA yöntemiyle saptanmasına Anti-HIV testi denir. HIV antikorlarının ELISA yöntemiyle ölçülebilecek düzeye ulaşması için 3 aylık bir süreye (pencere dönemi) ihtiyaç vardır. Bu nedenle test, bulaşma olduktan 3 ay sonra yapılmalıdır.

Anti-HIV testinin pozitif (seropozitif) olduğunu söyleyebilmemiz için Western Blot testi denen doğrulama testininde yapılıp sonucunun pozitif olması gerekmektedir. Anti-HIV testi, üniversite hastanelerinin mikrobiyoloji laboratuvarlarında, sigorta ve devlet hastanelerinde ve özel laboratuvarlarda yaptırılabilir.

AIDS hakkında doğru sanılan yanlışlar:

İlk olarak eşcinsellerde ortaya çıkan AIDS hastalığı konusunda vatandaşlar arasında kabul edilen anlayışların pek çoğu gerçekleri yansıtmıyor.

- AIDS, kişilerarası normal temaslarla, kapı kollarından, havlulardan, paradan, sabundan bulaşmaz. �AIDS ter, idrar ve dışkı ile yayılır ve bulaşır� kavramları yanlıştır. Sivrisinekler, AIDS bulaştırmaz.

Sağlık Bakanlığı�ndan alınan bilgiye göre, birçok kişi halen, bu hastalığı �homoseksüel� hastalığı olarak bildiği için test yaptırmaktan kaçınıyor. Vatandaşlar arasında hastalıkla ilgili genellikle yanlış bilgiler, söylenti şeklinde kulaktan kulağa yayılıyor ve bunlara zamanla inanılıyor.
Bilim adamları, AIDS konusunda bilinmesi gerekenleri şöyle sıralıyor:
Sadece cinsel ilişki ve kan yoluyla geçen AIDS, yalnızca homoseksüel hastalığı değil. Karşı cins ile ilişki de belirgin geçiş yollarından biri.
AIDS, kişilerarası normal temaslarla, kapı kollarından, yatak çarşaflarından, havlulardan, paradan, sabundan, ortak kullanılan banyo, sauna, kaplıcalar ve plajlardan bulaşmaz.
�AIDS ter, idrar ve dışkı ile yayılır ve bulaşır� kavramları yanlış.
Sivrisinekler, AIDS bulaştırmaz.
AIDS virüsü taşıyan bir kimsenin kullandığı iğnenin, herhangi bir nedenle paylaşılması virüsü bulaştırır.
Cinsel ilişki sırasında doğru prezervatif kullanımı, AIDS�in bulaşmasını önler.
Gebelikte AIDS virüsü taşıyan bir anneden, bebeğine virüs bulaşması olasılığı vardır.
AIDS virüsünü taşıyan kişiyi, hastalık belirtileri çıkmadan sağlıklı kişilerden ayırt etmek için test yapılmalıdır.

Türkiye'de AIDS:

Sağlık Bakanlığı�nın son 10 yıllık araştırmasına göre, AIDS�de en fazla vaka ve taşıyıcı 30-34 yaş grubunda bulunuyor. Bulaşma yollarının başında ise heteroseksüel cinsel ilişki geliyor.

Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Bulaşıcı Hastalıkların Kontrolü Daire Başkanlığı Zührevi Hastalıklar Şubesinin verilerine göre, en fazla vaka ve taşıyıcı 30-34 arası yaş grubunda bulunurken, bulaşma yollarının başında heteroseksüel cinsel ilişki geliyor.

En fazla hasta ve taşıyıcı, sırasıyla İstanbul, İzmir ve Ankara�da yaşıyor. İstanbul�da 181�i hasta, 551�i taşıyıcı olmak üzere toplam 732, İzmir�de 53�ü hasta, 157�si taşıyıcı olmak üzere toplam 210, Ankara�da ise 41�i hasta, 84�ü taşıyıcı olmak üzere toplam 125 aids vakası bulunuyor.

Türkiye�de bildirilen AIDS vaka ve taşıyıcılarının yıllara göre dağılımı şöyle:

YAŞ GRUPLARI VE CİNSİYETE GÖRE DAĞILIM
Türkiye�deki AIDS vakalarının yaş grupları ve cinsiyete göre dağılımı da şöyle:

BULAŞMA YOLLARI
Bulaşma yollarına göre AIDS vaka ve taşıyıcılarının dağılımı ise şöyle:

İLLERE GÖRE DAĞILIM
Sağlık Bakanlığı verilerine göre AIDS hastası ve taşıyıcıların bildirim yapılan ilk 10 ile göre dağılımı şöyle:

En fazla AIDS vaka ve taşıyıcısının yaşadığı ilk 10 il ise şöyle:

AIDS'in Belirtileri:

AIDS ve aynı virüs tarafından meydana getirilen diğer hastalıkların belirtileri hemen hemen aynıdır. Aynı soğuk ve gribin birbirleriyle özdeşleştirlmesi gibi.Fakat AIDS'e ya da ilgili hastalıklarından birine yakalanmış bir kişi için bu belirtiler çok ısrarcıdır ve nedeni yok gibi görünür. Kişi hiçbir zaman kendisini neyin hasta ettiğini bulamaz ve hastalığın üstesinden gelemez. Çünkü sadece doktorlar ve konu ile ilgili araştırma yapan bilim adamları bu belirtileri teşhis edebilirler. Bu belirtilerin doktor tarafından açıklanan bir kısmı şöyledir:

Fiziksel ve zihinsel aktiviteleri etkileyen, sebebi açıklanamayan aşırı bir yorgunluk
Zayıflama yada diyet gibi herhangi bir aktivite söz konusu olmadan iki aydan kısa bir sürede 7-10 kilo kaybı
Birkaç haftanın sonunda ateşin açıklanamayacak bir şekilde 39 derecenin üstüne çıkması
Uyku sırasında kişinin üstünü sırılsıklam edecek derecede terleme
Sebebi bilinmeyen bir şekilde vücuttaki salgı bezlerinin kabarması (Özellikle boğazda, boyunda ve koltuk altında bulunan lenf bezlerinin kabarak en geniş halini alması)
Dilin üzerinde ve ağız içinde beyaz noktalar yada lekelerin oluşması
Israrla devam eden ishal
Herhangi bir solunum enfeksiyonuyla meydana gelen ve çok uzun süren kuru öksürük
Özellikle öksürükle birlikte oluşan nefes darlığı
Deri üstünde ya da altında oluşan kat kat, yada yükselen bir şekilde leke ve şişliklerin meydana gelmesi. Başlangıçta çürükmüş gibi algılanabilir fakat bunlar zamanla kaybolmazlar ve genellikle etraflarındaki derilerden çok daha serttirler.

En Sık Sorulan Sorular:

AIDS Hakkında En Çok Sorulan Sorular
AIDS'li kişiye dokunmak, el sıkışmak veya sarılmak tehlikeli mi?

Hayır. HIV, hapşırmak ve öksürmekle bulaşmaz. Köpek, kedi ve diğer hayvanlardan virüsü kapmazsınız.

Hastalığın belirtileri nelerdir?

Virüs alındıktan semptomlar başlayana kadar geçen süre genellikle iki - dört haftadır. Ateş gece terlemesi, kilo kaybı, artan öksürük, nefes darlığı, faranjit, yüzde ve gövdede döküntü, ağız ve genital bölgelerde lekeler, ishal, bulantı, kusma, yutma zorluğu, erken doygunluk hissi, mide kanaması, karın ağrısı ise virüsün tipik semptomları olarak rapor edilmiştir. Hastalığın klinik döneminde ise vücutta lenf nodlarının büyüdüğü ve yavaş ilerleyen zatürree tablosunun oluştuğu da dikkat çeker.

AIDS testi nerede yaptırılır?

Hemen hemen tüm devlet ve üniversite hastanelerinde testi yaptırabilirsiniz. Ayrıca pek çok özel hastanede ve laboratuvarda da Eliza testi yaptırıyor.

AIDS testinde neye bakılır?

HIV vücuda girdiğinden itibaren, vücutta bununla savaşmak için özel antikorlar oluşur. Eliza diye bilinen testle kanda, hastalığa sebep olan mikroba karşı gelişmiş olan antikor olup olmadığına bakılır. Antikorların Eliza yöntemiyle ölçülebilecek düzeye ulaşması için 3 aylık bir süreye (pencere dönemi) ihtiyaç vardır. Bu nedenle test, bulaşma olduktan 3 ay sonra yapılmalıdır.

Test sonucu HIV(+) (HIV Pozitif) çıkarsa kişi kanında bu antikorları taşıyor demektir. Bu da kişinin AIDS virüsüyle karşılaştığı anlamına gelir. Ancak testin yalancı pozitif çıkma ihkimali de vardır. Kişinin HIV pozitif olduğunun seylenebilmesi için Westernblood testi denen doğrulama testinin de yapılıp sonucunun pozitif olması gerekir.

Eğer test (-) çıkarsa bu, kişinin AIDS virüsü taşımadığı anlamını taşımıyor. Emin olmak için üçüncü ayın sonunda tekrar test yaptırılır. Çünkü kan testi virüs vücuda girdikten 3 ay sonrasına kadar virüsü gösteremeyebilir. Üçüncü ay yapılan test yine (-) çıkarsa rahatlayabilirsiniz.

Test olmak için isim vermek şart mı?

Kendi isminizi söylemek zorunda değilsiniz. Hiç bir özel hastane ya da laboratuvarın nüfus cüzdanınızı ya da fotokopisini isteme hakkı yok. Sağlık Bakanlığı'nın da bu konuda genelgesi bulunuyor.

Pozitif çıkarsa herkes duyar mı?

AIDS, Sağlık Bakanlığı'na bildirilmesi zorunlu bir hastalık. Bu, istatistikler yapmak, durumu ve gidişi belirlemek için gerekli. Ama bu bildirim isimle yapılmıyor. İsminizin baş harfleri ve doğum yılınız kullanılarak kodlanıyor. Bunun dışında tedavinizden sorumlu doktor ve ekibi dışında kimseye söylenmemesi gerekiyor. Tüm tedavi masrafları her sigorta kuruluşu tarafından karşılanıyor. Sigortası olmayıp, maddi gücü de yeterli olmayanlar yeşil karttan yararlanabiliyor.

Test yaptırdım HIV (+) çıktı. Bu AIDS hastası olduğum anlamına mı geliyor?

HIV (+)" test sonuçları, sizin AIDS'e neden olan virusla (HIV) enfekte olduğunuz anlamına geliyor. CD4+ T hücre sayınız 200hücre/mm3'ün altına düştüğünde ve/veya AIDS ile ilişkili bir hastalık (fırsatçı enfeksiyonlar ve Kaposi Sarkomu gibi) gelişirse HIV , AIDS hastalığına doğru ilerler.

HIV hastalarında sıkça görülen ruhsal bozukluklar nelerdir?

En sık karşılaşılanı depresyondur. Depresyon AIDS hastalarında normal popülasyondan yüzde 40 daha fazla görülür. Bunaltı bozuklukları yüzde 2 - 38 oranlarında görülmektedir. İntihar riski normal kontrollerden 10 kat daha fazladır. Depresyon, eşcinsellik ve madde kullanımı riskini arttırmaktadır. HIV pozitif olduğunu öğrendikten sonra ve yakın bir zamanda AIDS'li bir arkadaşın kaybından sonra intihar oranları artmaktadır.

HIV virüsü dış ortamda yaşayabilir mi?

HIV, açık havaya maruz kaldığında uzun süre yaşayamaz. Dış ortamda ısı, kuruma, su, sabun ve deterjanlar nedeniyle tahrip olur. Spermdeki ve vajina salgısındaki HIV, dış ortamda birkaç saatte, kuru ortamda ise yarım saatte ölür. HIV kurumuş kanda da kısa zamanda ölür. Yine de dökülmüş kan, sperm ve diğer beden sıvıları küçük de olsa risk oluşturur. Bu yüzden sulandırılmış çamaşır suyu ya da eşyanın bir kaç dakika kaynatılarak temizlenmesi gerekir.

Hamile kalırsam, bebeğime HIV virüsü bulaşır mı?

Anti-HIV ilaçları, hamile anneden bebeğine HIV geçme riskini önemli ölçüde azaltabilir. Hamileyseniz ve veya hamile kalmayı düşünüyorsanız, doktorunuza danışmanızda fayda var.

Türkiye'de kaç tedavi merkezi var?

Türkiye'de AIDS konusunda tedavi veren ilk merkez 1997 yılında Prof. Dr. Serhat Ünal başkanlığında kurulan Hacettepe AIDS ve Tedavi Merkezi (HATAM), İstanbul Tıp Fakültesi ve İzmir'de Ege Üniversitesi'nde AIDS merkezi bulunmaktadır.

Tedavi yöntemleri nelerdir?

AIDS tedavisi için ilk ilaç 1985'te çıktı. Halen bu ilaç kombinasyonu kullanılıyor. Kesin tedavi söz konusu değil ancak ilaç alındığı sürece hasta normal yaşam süresinde yaşayabiliyor. Yaşam boyu düzenli olarak kullanılması gerekiyor. İlacın yan etkileri olduğu gibi hastalığın ilerleme seviyesine göre ilacın etkisi de olmayabiliyor.

Tedavide son durum nedir?

Dünyanın en büyük ilaç firmalarından Merck Sharp & Dohme İlaçları, üzerinde çalıştığı AIDS aşısının gelecekte hastalığa çözüm sağlayacağını açıkladı. Maymunlar üzerinde oldukça iyi sonuçlar veren aşının insan üzerinde de denendi. Yeni AIDS aşı için uzmanlar aşının daha çok vücudun bağışıklık sistemini güçlendirerek virüsün kontrol altında tutulmasını sağlayacağını veya uzun yıllar hastalığın başlamasına engel olacağını ümit ediyorlar. Her şeyin mükemmel gitmesi halinde aşının beş yıl içinde kullanılmaya başlayacağı tahmin ediliyor.

HIV tedavisi görürken virüsü başkasına bulaştırırmıyım?

Anti-HIV ilaçları, virüsü başkalarına bulaştırmanızı önlemez. Tedavi, virüs miktarını algılanamayacak kadar düşük seviyelerde tutar. Ancak, HIV vücudunuzda varlığını devam ettirir ve cinsel ilişki, iğne paylaşımı veya annelerin bebeklerini emzirmesi yoluyla başkalarına bulaşabilir.

İyi hissediyorum, anti-HIV ilaçları almama gerek var mı?

Vücudunuzda HIV hastalığının herhangi bir belirtisi ortaya çıkmasa bile, virüs yavaş yavaş bağışıklık sisteminizi zayıflatıyor olabilir. Virüs seviyenizi ve T-hücresi sayımınızı ölçmek, durumunuz hakkında bilgi verebilir. Doktorunuzla seçeneklerinizi incelemek ve tedaviye ne zaman başlanacağını, hangi ilaçları kullanmanız gerektiğini değerlendirmek önemli.

CD4+ T hücre sayısı ne demek?

CD4+ T hücre sayısı kişinin ölçülen CD4+ T hücre miktarı demektir. HIV kişinin bu hücrelerini enfekte eder ve çoğalmak (kendi kopyasını yapar) için bu hücreleri kullanır. Bu hücreler zarar gördükçe kişinin bağışıklık sistemi zayıflar ve kişi fırsatçı enfeksiyonlara (bakteriyel, viral, parazit ve mantar gibi) daha çabuk yakalanır.

Viral Yük Nedir?

Viral yük insanın kanında bulunan virus (HIV) miktarıdır. Yüksek miktarda viral yükü olan olan kişi, düşük viral yükü olan kişiden daha çabuk AIDS geliştirir.

CD4+ T Hücresi Nedir?

CD4+T hücrelerine, akyuvarlar, T yardımcı hücreleri de denilmektedir. İnsan bağışıklık sisteminde diğer hücrelerle birlikte hastalıklara karşı savaşırlar. HIV, çoğalmak için bu hücreleri kullanır. Sağlıklı bir kimsede CD4+T hücre sayısı 800-1200/mm3 kadardır.

TENTÜRDİYOT Solüsyon

2009-11-13T07:26:00.000-08:00

Piyasa Şekilleri:
20 ml, 50 ml, 1000 ml'lik şişelerde.

Kullanım Şekli:
Yara ve sıyrıkların tedavisinde dezenfeksiyon amacıyla günde 2-3 defa bir parça pamukla sürülerek kullanılır.

Endikasyonları:
Antiseptik ve dezenfektan etkilidir. Cerrahi el dezenfeksiyonu, cilt ve yara dezenfeksiyonu, operasyon sahasının hazırlanması, yara tedavisi, mukoza dezenfeksiyonu ve yanık tedavisinde endikedir.

Kontrendikasyonları:
Nontoksik nodüler guatrda ve aşırı iyot duyarlığı bulunan kişilerde kontrendikedir.

Uyarılar:
Göze değdirilmemelidir. Kazaya uğramış derinin büyük ölçüdeki yüzeyi üzerinde kullanılmaktan sakınılmalıdır. Çünkü iyodun aşırı bir absorpsiyonu olabilir. Tiroid hastaları, yeni doğanlar, süt çocukları ve gebelerde dikkatli olunmalı ve uzun süre kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:
İyoda karşı duyarlı olan kişilerde alerjik reaksiyonlar görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:
Tiroid fonksiyon testlerini bozabilir.

CABRAL 400 MG 24 DRAJE

2009-11-12T02:08:00.000-08:00

CABRAL 400 MG 24 DRAJE

İlaç Formülü

Feniramidol HCl 400 mg

İlacın Endikasyonları - Kullanılması Gereken Durumlar

Analjezik ve miyorelaksan etkilidir. Bel ağrıları, lumbago, siyatik, disk rahatsızlıkları, medikomekanik veya siropratik, örneğin su altı masajları gibi diğer tedavileri destekleyici olarak kullanılır. Kaslardaki gerginlikleri giderir, ağrıyı geçirir ve kramp halindeki iskelet kasının fonksiyonunu sağlar.

İlacın Kontrendikasyonları - Kullanılmaması Gereken Durumlar

Feniramidole karşı aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.

Uyarılar

Antikoagülanlarla birlikte alındığında kanama, oral antidiyabetiklerle karbonhidrat metabolizmasında değişiklik, antikonvülziflerle göz titremesi, görme bozuklukları, koordine olmayan hareketler ortaya çıkarsa ilacın kesilmeli ve gereken tedbirler alınmalıdır.

İlacın Yan Etkileri

Bazı duyarlı hastalarda midede dolgunluk veya bulantı, dilde yanma duyusu veya deri eksentemi yapabilir, fakat çabuk geçicidir. Uyuşukluk, kaşıntı ve deri döküntüleri görülebilir. Eğer hipersentivite veya deri döküntüleri oluşursa ilaç verilmesi durdurulur.

İlacın Etkileşimleri

Kumarin türevleri (antikoagülanlar), tolbutamid, oral antidiyabetik ve difenilhidantoinle tedavi gören hastalarda, bu ilaçların etkilerini artıracağından dikkatle kullanılmalıdır.

İlacın Kullanılışı ve Dozu

Günde 3 kez 1-2 draje, yemeklerden sonra çiğnenmeden yutulur.

PEREBRON 10 MG 120 ML ŞURUP

2009-11-12T02:07:00.002-08:00

İlaç Formülü

Oksolamin fosfat 50 mg/5 ml

İlacın Endikasyonları - Kullanılması Gereken Durumlar

Solunum yollarının öksürükle birlikte olan veya olmayan larenjit, farenjit, trakeit, bronşit, bronşektaziyle grip ve soğuk algınlığına bağlı öksürüklerde endikedir.

İlacın Kontrendikasyonları - Kullanılmaması Gereken Durumlar

Bilinen bir kontrendikasyonu yoktur.

İlacın Yan Etkileri

Çok nadir olarak aşırı duyarlı kişilerde hafif ürtiker, mide bulantısı ve kusma görülebilir. Ağız ve mukozada geçici ve hafif uyuşma hissedilebilir. Dozun azaltılması veya ilacın kesilmesiyle bu duyarlılıklar kaybolur.

İlacın Etkileşimleri

Antikoagülanlarla birlikte kullanıldığı zaman protrombin zamanının uzadığı saptanmıştır.

İlacın Kullanılışı ve Dozu

Genel olarak günde kg başına 15-25 mg dört eşit doza bölünerek yemekten sonra gerektiğinde eşit miktarda su ile sulandırılarak verilir.

İNFEX 200 MG 20 FİLM TABLET

2009-11-12T02:07:00.001-08:00

İlaç Formülü

Sefpodoksim proksetil

İlacın Endikasyonları - Kullanılması Gereken Durumlar

Alt solunum yolu enfeksiyonlarında (kronik bronşit, toplumda kazanılmış pnömoni, zatürree, kronik bronşitin akut bakteriyel alevlenmesi): Hastalık nedeni organizmalar Streptococcus pnemoniae, Haemophilus influenzae (beta laktamaz üreten suşlar dahil), Moxarella (Branhamelia) catarrhalis.

Üst solunum yolları enfeksiyonlarında (farenjit, bademcik iltihaplanması, akut orta kulak iltihabı, akut maksillar sinüzit): Hastalık nedeni organizmalar Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae (beta laktamaz üreten suşlar dahil), Streptococcus pneumoniae (penisilin dirençli suşlar hariç), Moxarella (Branhamella) catarrhalis (beta laktamaz üreten suşlar dahil). Seksüel yolla bulaşan hastalıklarda (akut komplike olmayan üreteral ve servikal gonore): Hastalık nedeni organizma Neisseria gonorrheae (penisilinaz üreten suşlar dahil). Kadınlarda görülen akut komplike olmayan ano-rektal enfeksiyonlarda: Hastalık nedeni organizma Neisseria gonorrheae (penisilinaz üreten suşlar dahil).

Üriner enfeksiyonlarda (sistit): Hastalık nedeni organizmalar Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Staphylococcus saprophyticus. Cilt ve cilt eklentileri enfeksiyonları: Hastalık nedeni organizmalar Staphylococcus aureus (penisilinaz üreten suşlar dahil), Streptococcus pyogenes.

İlacın Kontrendikasyonları - Kullanılmaması Gereken Durumlar

Sefpodoksim'e ya da sefalosporin grubu antibiotiklerden herhangi birine bilinen bir alerjisi olan hastalarda kontrendikedir.

Uyarılar

Penisiline karşı alerjisi olan hastalarda, sefpodoksime karşı da alerjik reaksiyonlar gözlenebilir. Böyle bir durumda ilaç kullanımına devam edilmemelidir. Yalancı membran koliti sefpodoksim dahil pek çok antibakteriyel ajanda tespit edilmiş ve hayati tehlike oluşturabileceği gözlenmiştir. Bu yüzden antibakteriyel ajan kullanımına bağlı olarak diyare görülen hastalarda, bu teşhis göz önünde bulundurulmalıdır. Antibiyotik kullanan ve yalancı membran koliti olan hastalarda, özel önlem göstererek kullanılmalıdır.

Orta ve ciddi şiddetteki etkilerde, sıvı ve elektrolit, protein sağlanması ve C.difficile'ye karşı oral antibakteriyel ilaç tedavisi düşünülmelidir. Gebelik kategorisi B'dir. Anneye sağlanacak yararın, fetüs üzerinde potansiyel zararından daha fazla olacağına inanılıyorsa kullanılmalıdır. Sefpodoksim anne sütüne geçer.

Eğer bebeklerde ciddi reaksiyonlar gözlenirse, ilacın anneye yararı göz önünde bulundurularak alımına karar verilir.

İlacın Yan Etkileri

%1'den az oranda görülen yan etkiler: Mantar enfeksiyonları, abdominal distansiyon, keyifsizlik, asteni, ateş, göğüs ve sırt ağrısı, üşüme, genel ağrı, anormal mikrobiyolojik test sonuçları, moniliyazis, alerjik reaksiyonlar, yüz ödemi, apse, bakteriyel enfeksiyonlar, parazit enfeksiyonları, lokal ağrı, ödem, konjestif kalp yetmezliği, migren, çarpıntı, vazodilasyon, hematom, hipotansiyon, hipertansiyon, kusma, hazımsızlık, ağız kuruluğu, midede gaz, iştah azalması, anoreksi, kabızlık, oral moniliyazis, gastrit, ağız ülseri, gastrointestinal bozukluklar, rektal bozukluklar, diş ve dilde bozukluk, susama, oral lezyonlar, boğaz kuruluğu diş ağrısı, idrar yapmada zorluk, anemi, su kaybı, periferal ödem,

kilo alma, miyalji, baş dönmesi, sersemlik, uykusuzluk, anksiyete, sinirlilik, titreme, serebral enfarktüs, konsantrasyon güçlüğü, kabus görme, konfüzyon, parestezi, astım, öksürük, epistakis, rinit, bronşit, dispne, plevral efüzyon, pnömoni, sinüzit, hırıltılı soluma, ürtiker, döküntü, prürit, terleme, makülopapüler döküntü, mantar dermatiti, deskuamasyon, cilt kuruluğu, saç dökülmesi, güneş yanığı, vesikülobülloz döküntü, tat almada değişim, tat kaybı, gözde tahriş, kulak çınlaması, üriner enfeksiyonlar, hematüri, metroraji, disüri, sık idrara çıkma, penil enfeksiyon, proteinüri, vajinal ağrı, noktüri.

Çift doz alımına bağlı olarak %1'den çok görülen yan etkiler: Diyare, mide bulantısı, vajinal mantar enfeksiyonları, abdominal ağrı, deri döküntüsü, baş ağrısı, kusma, göğüs ağrısı, hipotansiyon, mantar deri enfeksiyonu, deri pullanması ve dökülmesi, menstural düzensizlik, genital kaşıntı, mide ve barsak gazı, salyada azalma, yalancı membran koliti, anafilaktik şok, iştah azalması, keyifsizlik, ateş, anksiyete, uykusuzluk, bitkinlik, baş dönmesi, kabus görme, yorgunluk, öksürük, epistaksis, tad duyusu azalması, göz kaşıntısı, kulak çınlaması.

Tek doz alımına bağlı olarak %1'den çok görülen yan etkiler: Diyare, mide bulantısı. Tek doz alımına bağlı olarak %1'den az görülen yan etkiler: Baş dönmesi, baş ağrısı, senkop, deri döküntüsü, vajinit, abdominal ağrı, anksiyete.

İlacın Etkileşimleri

Antasitlerin (sodyum bikarbonat ve alüminyum hidroksit) yüksek doz uygulaması veya H 2 blokerleri plazma doruk seviyelerini, sırasıyla, %24 ile %42 ve absorpsiyon süresini %27 ile %32 azaltır. Bu medikasyonlar ile absorpsiyon oranı değişmemektedir. Oral antikolinerjikler (propantelin gibi) doruk plazma seviyelerini (T maks da %47 artma) geciktirir, ancak absorpsiyon miktarını (EAA) etkilemez.

Diğer beta laktam antibiyotiklerle olduğu gibi, sefpodoksim'in böbreklerden salgılanması probenesidle inhibe edilmiştir ve EAA'da yaklaşık %31 artış ve sefpodoksim plazma seviyelerini gösteren dorukta %20 artışla sonuçlanmıştır. Sefpodoksim proksetil yalnız verildiğinde, nefrotoksisite gözlenmemesine rağmen, sefpodoksim proksetil nefrotoksik potansiyeli bilinen bileşiklerle verildiğinde böbrek fonksiyonun kontrol edilmesi önerilir.

İlacın Kullanılışı ve Dozu

Yetişkinler (13 yaş ve yukarısı): Toplumda kazanılmış akut pnömoni: Günlük toplam doz 400 mg, 12 saatte bir 200 mg, 14 gün. Kronik bronşitin akut bakteriyel alevlenmesi: Günlük toplam doz 400 mg, 12 saatte bir 200 mg, 10 gün. Komplike olmayan gonore (kadın ve erkek) ve rektal gonococcal enfeksiyonlar (kadın): Günlük toplam doz 200 mg, tek doz. Deri ve deri eklentileri: Günlük toplam doz 800 mg, 12 saatte bir 400 mg, 7-14 gün.

Farenjit ve/veya bademcik iltihabı: Günlük toplam doz 200 mg, 12 saatte bir 100 mg, 5-10 gün. Komplike olmayan idrar yolları enfeksiyonu: Günlük toplam doz 200 mg, 12 saatte bir 100 mg, 7 gün. Yeni doğan 5 aylık bebeklerde güvenliliği ve yararlılığı belirtilmemiştir.

PAXERA 20 MG 28 TABLET

2009-11-12T02:06:00.001-08:00

İlaç Formülü

PAXERA film tablet 10 mg paroksetine eşdeğer paroksetin hidroklorür içerir. Boyar madde olarak Titanyum dioksit, D&C Yellow # 10 ve Sunset Yellow FCF içerir.

İlacın Endikasyonları - Kullanılması Gereken Durumlar

• Major Depresif Bozukluk tedavisinde endikedir.
• Obsesif kompülsif bozukluk (OKB) tanısı alan hastaların semptomlarının tedavisinde endikedir.
• Agorafobinin eşlik ettiği ya da etmediği panik bozukluğun tedavisinde endikedir.
• Sosyal fobi olarak da bilinen sosyal anksiyete bozukluğunun tedavisinde endikedir.
• Yaygın anksiyete bozukluğu (GAD) tedavisinde endikedir.

İlacın Kontrendikasyonları - Kullanılmaması Gereken Durumlar

Monoaminoksidaz inhibitörleri (MAOI) ya da tiyoridazin kullanan hastalarda kontrendikedir.
Paroksetin ya da ilacın bileşimindeki diğer maddelere karşı bilinen aşırı duyarlılığı olan hastalarda kontrendikedir.

Uyarılar

İntihar: Major depresif bozuklukta intihar girişimi olasılığı mevcuttur ve belirgin remisyon sağlanana dek bu olasılık sürer. Yüksek riskli hastaya ilaç tedavisi başlanması yanında yakın takip gereklidir. Paroksetin reçetesi doz aşımı riskini azaltmak amacıyla, en düşük doz tabletlerle başlanmalıdır.
Uzun QT sendromu/Torsades de Pointes’e neden olabilen ilaçlar ile birlikte kullanıldığında uzun QT sendromu veya Torsades de Pointes oluşma oranını ciddi olarak yükseltebilirler. Bu nedenle bu tür ilaçlarla birlikte kullanılmamalıdır.

Monoaminoksidaz inhibitörleri (MAOI) ile etkileşim potansiyeli: MAO inhibitörü ile birlikte serotonin geri alım inhibitörü kullanan hastalarda hipertermi, rijidite, miyoklonus, yaşamsal belirtilerde hızlı dalgalanmalarla birlikte otonom sistem dengesizliği içeren ciddi, bazen öldürücü olan reaksiyonlar ve aşırı ajitasyon, deliryum ve komaya dek gidebilen mental durum değişiklikleri bildirilmiştir.

Bu reaksiyonlar yakında bir MAO inhibitörüne başlamış ya da yakın zamanda bırakmış hastalarda da bildirilmiştir. Bazı olgularda nöroleptik malign sendroma benzer özellikler görülmüştür. İnsanlarda ilaç etkileşim çalışması olmamakla birlikte, paroksetin ile MAO inhibitörlerinin birlikte kullanımının etkilerine ait sınırlı hayvan çalışmaları, kan basıncını yükseltmek ve davranış eksitasyonuna neden olmak üzere sinerjik etki gösterebildiklerini düşündürmektedir. Bu nedenle, paroksetinin bir MAO inhibitörü ile birlikte ya da bir MAO inhibitörü ile tedavinin bırakılmasından sonraki 14 gün içinde kullanılmaması önerilmektedir.

İlacın Yan Etkileri

Sık görülen yan etkiler (en az %5) : Asteni, terleme, bulantı, iştahsızlık, sersemlik, uykusuzluk, tremor, sinirlilik, ejakülasyon bozukluğu, empotans, genital sistem bozuklukları, ağız kuruluğu, konstipasyon,
Kilo ve yaşamsal belirtilerle ilgili değişiklikler: Kilo kaybı

Bütün vücut: Seyrek olarak alerjik reaksiyonlar, ateş, ödem, halsizlik, ense ağrısı, adrenerjik sendrom, selülit, moniliyazis, ense sertliği, pelvik ağrı, peritonit, sepsis, ülser.

Kardiyovasküler sistem: Sık olarak hipertansiyon, taşikardi, seyrek olarak bradikardi, hematom, hipotansiyon, migren, senkop, anjina pektoris, nodal aritmi, atriyal fibrilasyon, dal bloğu, serebral iskemi, serebrovasküler olay, konjestif kalp yetmezliği, kalp bloğu, kardiyak atımın azalması, miyokard enfarktüsü, solgunluk, flebit, pulmoner emboli, supraventriküler ekstrasistol, tromboflebit, tromboz, varis, vasküler baş ağrısı, ventriküler ekstrasistol.

Sindirim sistemi: Seyrek olarak diş gıcırdaması, kolit, disfaji, geğirme, gastrit, gastroenterit, jinjivit, glosit, tükürük artışı, karaciğer fonksiyon testlerinde anormallik, rektal kanama, ülseratif stomatit, kanlı diyare, kardiyospazm, kolelitiazis, duedonit, enterit, özafajit, fekal inkontinans, diş eti kanaması, hematemez, hepatit, ileit, ileus, barsak tıkanması, sarılık, melena, ağız ülserleri, peptik ülser, tükürük bezi genişlemesi, tükürük bezi iltihabı, mide ülseri, dilde renk değişikliği, dilde ödem, diş çürükleri.

Endokrin sistem: Seyrek olarak diyabet, guatr, hipertroidizm, hipotroidizm, tiroidit.

Kan ve lenf sistemi: Seyrek olarak anemi, lökopeni, lenfadenopati, purpura, anormal eritrositler, bazofili, kanama zamanında uzama, eozinofili, hipokrom anemi, demir eksikliği anemisi, lökositoz, lenfödem, anormal lenfosit, lenfositoz, mikrositik anemi, monositoz, normositik anemi, trombositemi, trombositopeni.

İlacın Etkileşimleri

Triptofan: Diğer serotonin geri alım inhibitörü olan ilaçlarda olduğu gibi paroksetin ile triptofan birlikte kullanıldığında ilaç etkileşimi ortaya çıkabilir. Bu durumda baş ağrısı, bulantı, terleme, sersemlik gibi yan etkiler bildirilmiştir. Sonuç olarak, paroksetin ve triptofanın birlikte kullanılması önerilmez.

Monoamin Oksidaz İnhibitörleri: Bkz. UYARILAR/ÖNLEMLER

Tiyoridazin: Bkz. UYARILAR/ÖNLEMLER

Varfarin: Paroksetin ve varfarin arasında farmakodinamik bir etkileşim olabilir ve protrombin zamanı değişmezken kanama diyatezi artışına yol açabilir. Klinik deneyimin az olmasına rağmen paroksetin ve varfarinin birlikte kullanımında dikkatli olunmalıdır.

Sumatriptan: SSRI ilaçlarla sumatriptanın birlikte kullanımında güçsüzlük, reflekslerde artış ve koordinasyon bozukluğu bildiren hastalar olmuştur. Sumatriptan ile SSRI (fluoksetin, fluvoksamin, paroksetin, sertralin) birlikte kullanıldığında dikkatli olunmalı ve hastaya gerekli önerilerde bulunulmalıdır.

Karaciğer metabolizmasını etkileyen ilaçlar: Paroksetinin metabolizması ve farmakokinetiği ilaç metabolize eden enzimleri indüklemek ya da baskılamak yoluyla etkileyebilir.

Simetidin birçok sitokrom P450 (oksidatif) enzimini baskılar. Paroksetin ile birlikte kullanıldığında paroksetinin 20 mg’lık başlangıç dozu klinik etki gözlenerek artırılmalıdır.

Fenobarbital birçok sitokrom P450 (oksidatif) enzimini indükler. Fenobarbütal kararlı kan konsantrasyonuna ulaştığında verilen 30 mg paroksetinin doz-konsantrasyon eğrisi altında kalan alan (AUC) ve T1/2 değerleri düşmüştür.

Paroksetinin fenobarbital farmakokinetiği üzerindeki etkisi çalışılmamıştır.

İlacın Kullanılışı ve Dozu

Paroksetin doz aşımı ile ilgili olarak sıklıkla bildirilen yan etkiler uyku hali, koma, bulantı, tremor, taşikardi, konfüzyon, kusma ve sersemliktir.

Doz aşımında görülen diğer semptom ve belirtiler midriyazis, konvülziyonlar (status epileptikusu da içeren), ventriküler disaritmi (torsade de pointes), hipertansiyon, saldırgan reaksiyonlar, senkop, hipotansiyon, stupor, bradikardi, distoni, rabdomiyolizis, karaciğer fonksiyon bozukluğu semptomları (karaciğer yetmezliği, karaciğer nekrozu, sarılık, hepatit ve hepatik steatoz), serotonin sendromu, manik reaksiyonlar, miyoklonus, akut renal yetmezlik ve idrar retansiyonu.

Doz aşımı tedavisi: Tedavi major depresif bozuklukların tedavisinde etkili olan ilaçların doz aşımında uygulanan genel önlemleri içerir.

Yeterli hava yolu, oksijenlenme ve ventilasyon sağlanır. Kardiyak ritim ve yaşamsal belirtiler izlenir. Genel destek ve semptomatik tedaviler uygulanır. Kusturma önerilmez. Gerekirse, hava yolunu korumak için geniş bir orogastrik tüp ile gastrik lavaj yapılabilir.
Aktif kömür verilmelidir.

İlacın dağılım hacmi geniş olduğundan diürezin artırılması, diyaliz, hemoperfüzyon ve kan transfüzyonu yarar sağlamaz. Paroksetinin bilinen özgün bir antidotu yoktur.

LARGOPEN 1000 MG 1 FLAKON

2009-11-12T02:03:00.000-08:00

1 g: 1 flakon + 4 ml lik enjeksiyonluk su

İlacın Endikasyonları - Kullanılması Gereken Durumlar

Amoksisiline duyarlı mikroorganizmaların (Staphylococcus aureus (penisilinaz salgılamayan), alfa ve beta-hemolitik streptokoklar, Streptococus faecalis, Diplococcus pneumoniae gibi gram pozitif mikroorganizmalar ile Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, E. coli ve Proteus mirabilis gibi gram negatif mikroorganizmalar) neden olduğu;

tonsilit, farenjit, akut ve kronik bronşit, pnömoni, sinüzit ve orta kulak iltihabı gibi üst ve alt solunum yolları enfeksiyonları; sistit, üretrit piyelonefrit, gonore, septik, abortus, adneksit, ve puarperal enfeksiyonlar gibi ürojenital sistem enfeksiyonları; flebit, abse, erizipel, impetigo ve enfekte akne gibi deri ve yumuşak doku enfeksiyonları ile sepsis ve bakteriyel menenjit tedavisinde kullanılır.

İlacın Kontrendikasyonları - Kullanılmaması Gereken Durumlar

Penisilinlere karşı duyarlı kişilerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar

Penisilin tedavisi uygulanan hastalarda ciddi, bazen de öldürücü aşırı anafilaktoid reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu tip reaksiyonlar özellikle çeşitli alerjenlere duyarlılığı olan kişilerde ve parenteral uygulamalarda oral uygulamalara oranla daha sık görülmüştür. Sefalosporinlere şiddetli reaksiyon gösteren hastalar penisilinlere karşı da duyarlı olabilirler.
İlacın Yan Etkileri

Yan etkilere genellikle penisilinlere duyarlı kişilerde alerji, astım, saman nezlesi ya da ürtiker gibi özgeçmişi olanlarda rastlanır. Glosit, stomatit, bulantı, kusma, diyare, psödomembranöz kolit (bu reaksiyonlar genellikle oral formlarla ilgilidir) gibi gastrointestinal; eritem, makülopapüler kızartı, ürtiker, multiform ve bazen eksfoliyatif dermatit gibi dermatolojik; anemi, trombositopeni, trombositopenik purpura, eozinofili, lökopeni ve agranülositoz gibi hematopoetik sistemi ilgilendiren yan etkiler izlenebilir. Hafif bir SGOT artışı bildirilmişse de bunun klinik önemi bilinmemektedir.

İlacın Etkileşimleri

Amoksisilin, digoksin veya allopurinolle birlikte kullanıldığında bu ilaçların absorpsiyonlarını artırabilir. Allopurinolle beraber alındığında ciltte kızarıklıkların oluşması insidansı artar. Kumarin ile kullanılması halinde amoksisilinin kan düzeyi yükselir.

İlacın Kullanılışı ve Dozu

Orta derecede şiddetli üst ve alt solunum yolu enfeksiyonları ve ürogenital sistem enfeksiyonlarında 12 saat ara ile 500-1000 mg uygulanır. Daha şiddetli enfeksiyonlarda 6 saatte bir 1 g i.v. enjeksiyon (3-4 dk) veya i.v. infüzyon (30 dk) şeklinde uygulanır.

LAEVOLAC Şurup

2009-07-24T12:11:00.003-07:00

Piyasa Şekilleri:

100 ml'lik şişe

250 ml'lik şişe

Kullanım Şekli:

Günlük doz kronik konstipasyonda 2x15 ml ve hepatik komayla prekomada 3x30-50 ml'dir.

Endikasyonları:

Laksatif olarak erişkin ve çocuklarda görülen kronik konstipasyonla, gebelikte görülen konstipasyonlarda; barsaktaki defoksifiyan özelliğinden ötürü kronik portal-sistemik ensefalopatide (hepatik prekoma ve koma) kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Gastrointestinal obstrüksiyon, galaktozemi laktoz intoleransında kontrendikedir.

Uyarılar:

Doz dikkatlice ayarlanmalı ve diyareye yol açmayacak biçimde düzenlenmelidir. Laktuloz bir miktar galaktoz da içerdiğinden diyabetliler ve galaktozsuz diyet uygulayanlarda dikkat edilmelidir. Gebeliğin ilk 3 ayında dikkatle kullanılmalıdır.

Yan Etkileri:

Özellikle tedavinin başlangıcında ve yüksek dozlarda şişkinlik hissi, kramp ve karın bölgesinde rahatsızlık, gözlenen en belli başlı yan etkilerdir. Tedavinin ilerlemesi ve dozun azaltılmasıyla kaybolur.

İlaç Etkileşimleri:

Laktulozun kolon pH'sını düşürmesi nedeniyle, salınımı kolon pH'sına bağımlı olan ilaçların (5-ASA içeren bazı preparatlar) inaktivasyonuna neden olabilir. Aşırı dozlar durumunda gelişebilecek diyare halinde potasyum eksikliği nedeniyle kardiyak glikozitlerin etkisi artabilir.

LACTULAC Şurup

2009-07-24T12:11:00.001-07:00

Piyasa Şekilleri:

100 ml

200 ml

250 ml

Kullanım Şekli:

Laksatif olarak: İlk defa kullanıldığında etkinin başlaması 24-48 saat gerektirir. Yetişkinler: Günde 1-2 kez 15 ml. 5-10 yaş çocuklar: Günde 1-2 kez 10 ml. 5 yaş altı çocuklar: Günde 1-2 kez 5 ml. Bebekler: Günde 1-2 kez 2.5 ml. Hepatik ensefalopati tedavisinde: Yetişkinler: Günde 3-4 kez 30-45 ml. Çocuklar: Küçük çocuklarda başlangıç dozu, bölünmüş dozlar şeklinde günlük 2.5-10 ml'dir. Daha büyük çocuklarda ise günlük doz, bölünmüş dozlar halinde 40-90 ml'dir. Her bir doz ile birlikte bir bardak su ya da meyve suyu içilmelidir.

Endikasyonları:

Kontrendikasyonları:

Gastrointestinal obstrüksiyon, galaktozemi laktoz intoleransında kontrendikedir.

Uyarılar:

Yan Etkileri:

İlaç Etkileşimleri:

LACRYVISC Oftalmik Jel

2009-07-24T12:10:00.001-07:00

Etken Madde(ler):

Karbomer 3 mg/g, Mannitol 5 mg/g, Tiyomersal 0.04 mg/g

Piyasa Şekilleri:

10 g'lık tüplerde.

Kullanım Şekli:

Günde 4 kez, 1 damla konjunktival kese içine damlatılır. Konjunktival kese içine damlatma için tüp dik tutulmalı ve bir damlanın yerçekimi etkisiyle kese içine düşmesi beklenmelidir. Bu yöntemle konjunktival kesenin alabileceğinden fazla hacimde bir damla büyüklüğünün düşmesine engel olacak ve bu yolla kirpiklerin yapışkanlanması önlenecektir.

Endikasyonları:

Göz yaşı kuruluğunda kullanılır. Oküler nemlenme bozukluğu, keratitis sikka, katokonjunktivitis sikka, ekzoftalmi ve lagoftalmi gibi durumlarda endikedir.

Kontrendikasyonları:

Etken maddeye aşırı duyarlılık durumunda kontrendikedir. 6 yaşından küçük çocuklarda, gebelerde ve süt veren annelerde dikkatle kullanılmalıdır. Kontakt lens varlığında kullanılmamalıdır.

LACRISIFI Göz Damlası

2009-07-24T12:09:00.000-07:00

Etken Madde(ler:

Hidroksipropil metilselüloz 5 mg/ml, Benzalkonyum klorür 0.1 mg/ml

Piyasa Şekilleri:

10 ml'lik şişelerde.

Kullanım Şekli:

Günde 4-8 defa 1-2 damla göze (alt konjunktiva kesesine) damlatılır. Açıldıktan sonra 28 gün içinde tüketilmelidir.

Endikasyonları:

Gözün kuruluğundan dolayı oluşan yanma ve irritasyonda geçici rahatlama için ve diğer irritasyonlara karşı koruyucu amaçla kullanılır. Minör irritasyonlar ve güneş yada rüzgara maruz kalma sonucu oluşan rahatsızlık hissini geçici olarak gidermede kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Formül bileşenlerinden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık hallerinde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Gözde ağrı, görmede değişiklik, devamlı kızarıklık veya irritasyon daha kötüye gidiyorsa ve bu durum 72 saatten fazla sürerse ilaca devam edilmeyip doktora başvurulur.

LACIPIL Tablet

2009-07-24T12:05:00.000-07:00

Piyasa Şekilleri:

28 tablet içeren alüminyum strip ambalajlarda.

Kullanım Şekli:

Önerilen başlangıç dozu günde 1 kez 4 mg'dır. Hergün aynı saatte tercihen sabah alınmalıdır. Lacipil, yiyeceklere bağlı olmaksızın günün herhangi bir saatinde alınabilir. Çocuklarla ilgili klinik deneyim yoktur. Gerekirse, tüm farmakolojik etkilerini göstermesi için yeterli bir süre 4 mg'lık doza devam edilir; daha sonra doz 6 mg'a yükseltilebilir. Yaşlılarda başlangıç dozu günde 1 kez 2 mg olmalıdır. Günde 4 ve 6 mg'a yükseltme yukarda belirtildiği gibi yapılabilir.

Endikasyonları:

Hipertansiyon tedavisinde, tek başına veya diğer beta blokerler ve diüretikler gibi antihipertansif ilaçlarla birlikte kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Lasidipine karşı aşırı duyarlı kişilerde kontrendikedir.

Uyarılar:

Lasidipinle yapılan çalışmalarda sinoatriyal düğümün (SA) spontan fonksiyonlarını etkilemediği veya atriyoventriküler düğümde (AV) iletim uzamasına neden olmadığı görülmüştür. Ancak; kalsiyum antagonistlerinin SA ve AV düğümlerini teorik olarak etkileyebileceği düşünülerek önceden SA ve AV aktivitelerinde anormalliği olan hastalarda dikkatli olunmalıdır. Sağlıklı gönüllülerde ve hayvan çalışmalarında lasidipin miyokard kasılmasını engellemez. Fakat diğer kalsiyum antagonistleri gibi lasidipin zayıf kalp rezervi olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Karaciğer harabiyeti olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır, çünkü antihipertansif etki artabilir. Lasidipinin gebelikteki güvenilirliğiyle ilgili bilgiler bulunmamaktadır. Hayvan çalışmalarında teratojenik etki veya gelişme bozukluğu görülmemiştir. Hayvan çalışmalarında lasidipinin anne sütüyle atıldığı saptanmıştır. Gebelikte ve emziren annelerde beklenen yararları, fetüs veya yenidoğan üzerindeki advers etki olasılığından fazlaysa kullanılmalıdır. Lasidipinin doğumda uterus kaslarında gevşemeye neden olabileceği olasılığı göz önünde tutulmalıdır.

Yan Etkileri:

Genellikle iyi tolere edilir. Periferal vazodilatasyon etkisine bağlı olarak bazı kişilerde önemsiz yan etkiler görülebilir. En sık rastlanan yan etkiler baş ağrısı, yüzde kızarıklık, ödem, baş dönmesi ve çarpıntıdır. Bu tür etkiler geçicidir ve genellikle aynı dozda lasidipin tedavisine devam edildiğinde ortadan kalkar. Halsizlik, deri döküntüsü (eritem ve kaşıntı), mide bozukluğu, bulantı ve poliüri nadiren rapor edilmiştir. Az sayıda hastada, diğer kalsiyum antagonistlerinde olduğu gibi göğüs ağrısı ve diş eti hiperplazisi bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Diğer antihipertansif ilaçlarla birlikte kullanıldığında (örn. diüretikler ve beta blokerlerle) lasidipinin hipotansif etkisi artabilir. Simetidinle birlikte verildiğinde plazma düzeyi artabilir. Lasidipinin albumin ve Alfa-1 glikoproteine yüksek oranda bağlanır (>%95). Sık kullanılan antihipertansif ajanlarla örneğin beta blokerler ve diüretikler veya digoksinle hiçbir etkileşimi bildirilmemiştir.

A-nox Fort 550 Mg 20 Tablet

2009-07-17T01:32:00.002-07:00

Formülü:
Farmakolojik özellikleri:
Endikasyonları:
-Poliartrik kronik romatizma, antikozlu spondiloartri, romatoid artrit juvenil artritis,. Oste oarrit ve akut gut.-Travmatik ve ortepedik kemik ameliyatları.- Diş çekimi- Ağız içi ameliyatları.
Kontrendikasyonları:
Etken maddeye aşırı duyarlılarda aspirin v.b. allerjik reaksiyonlar gösterenlerde, aktif mide-duodenum ülseri bulunanlarda ve ülserasyon ile kanamaya eğilimli olanlarda, böbrek ve karaciğer bozukluğu olanlarda kullanılmamalıdır.
Uyarılar/Önlemler:
Kalp yetmezliği ve fonksiyon renal hepatik yetmezlikte dikkatle kullanılmalıdır. Sürrenal fonksiyon testi yapılacak hastalarda tedaviye 48 saat ara verilmelidir.
A-nox Fort Yan etkiler/Advers etkiler:
Alerjik reaksiyonlar, hemoglobin/hemotokrit seviyesi düşmesi, ağız kuruluğu, iştah azalması, mide bulantısı, kusma, epigastrik bölogede veya karında ağrı, kabızlık, mide barsaktan kan kaybı, arter basıncı yükselmesi, çarpıntı, baş ağrısı, baş dönmesi, uykusuzluk gibi yan etkiler görülebilir.
İlaç etkileşimleri:
Naproksen sodyum hidantoin. Sülfanomid sülfonilüleler gibi proteinlere yüksek oranda bağlanan ilaçları bu bağlarından koparıp yerlerine kendisi bağlanacağından bu ilaçların etkisini arttırabilir. Bu tür durumlarda doz ayarlaması yapılamalıdır.
A-nox Fort Kullanım şekli ve dozu:
Başlama dozu olarak günde iki defa bir tablet ya da iki deefa yarım tablet, tavsiye edilir, ilk doz sabah ikinci saat 12 alınmalıdır.

Acuitel 5 mg 20 tablet

2009-07-17T01:32:00.001-07:00

Dozaj
Yetişkinde 10-80mg/gün.
Gebelik kategorisi birinci trimestrde C, iki ve üçüncü trimestrde D. Anne sütüne geçer.

Kontrendikasyonlar
aşırı duyarlılık, bir anjiyotensin dönüştürücü enzim (ADE) inhibitörü ile yapılan önceki bir tedaviyle bağlantılı olarak bileteral renal arter stenozu,primer hiperaldesteronizm, kazanılmış (idiopatik) ve kalıtsal anjiyoödem geçmişi olan hastalarda kontrendikedir. Diğer ADE inhibitörleri ile çapraz duyarlılığı değerlendirilmemiştir.

Etkileşim
tetrasiklin, lityum, diüretikler.

Sık yan etkiler
baş ağrısı (%7.2), baş dönmesi (%5.5),öksürük (%3.9), bitkinlik (%3.5), rinit (%3.2), bulantı ve/veya kusma (%2.8) ve miyaljidir (%2.2).

A-ferin Plus Pediatrik 100 ml Şurup

2009-07-17T01:31:00.001-07:00

Formülü:
Farmakolojik özellikleri:
Endikasyonları:
Kontrendikasyonları:
Uyarılar/Önlemler:
Amfizem, kronik bronşit, kalp hastalığı, yüksek kan basıncı, tiroid hastalığı, diabet, glokom, benign prostat hipertrofisi, alkol bağımlılığı olan hastalarda hekim önermedikçe kullanılmamalıdır.
A-ferin Plus Yan etkiler/Advers etkiler:
Özellikle önerilen dozun üzerinde alındığında sinirlilik, uyku hali görülebilir.
İlaç etkileşimleri:
MAO inhibitörleri ile birlikte kullanılmamalıdır. MAO inhibitörü kullanan hastalar, ilaç alımını kestikten 2 hafta sonra A-ferin Sinüs Film Tablet'i kullanabilirler.

A-ferin Plus Kullanım şekli ve dozu:
12 yaş ve üzerindeki çocuklar ve erişkinler: 6 saat arayla 2 tablet önerilir. 24 saatte 8 tablet aşılmamalıdır. 12 yaş altında kullanımı önerilmez.

A-nox fort 550 mg 20 tablet

2009-07-17T01:30:00.002-07:00

Endikasyon:
Analjezik, antipiretik ve antiinflamatuar.

Dozaj:
Yetişkin Önerilen başlangıç dozu 550 mg olup, bunu takiben gerek görüldüğü şekilde 6 veya 8 saatte bir olmak üzere 275 mg veya 12 saatte bir 550 mglık dozlar uyulanır. Total günlük doz 1375 mgı aşmamalıdır.

Gebelik ve emzirme:
Gebelik kategorisi C (yeterli çalışma yok).
Anne sütüne geçer.

Kontraendikasyon:
Naproksen veya diğer nonsteroid antienflamatuarlara allerji.
Koroner cerrahi ağrılarında kullanılmamalı.Fetusta duktus arteriosusun erken kapanmasına yol açabileceğinden gebeliğin son döneminde kullanılmamalı.

İlaç Etkileşim:
ACE inhibitörleri, aspirin, furosemid, thiazidler, lityum, methotreksat, nonsteroid antienflamatuarlar, oral antikoagulanlar, beta blokerler.

Yan etkiler:
Bulantı, kusma, dispepsi, karın ağrısı, diare, konstipasyon, somnolans, insomni, baş dönmesi, baş ağrısı, sersemlik, kulak çınlaması, allerjik reaksiyonlar (ürtiker-anaflaksi), peptik ülser, gastrointestinal kanama, hepatik kolestaz, trombositopeni, hemolitik anemi, agranülositozis, proteinüri, interstisyel nefrit, ödem, kalp yetmezliği, hipertansiyon, aritmi, trombo emboli riskinde artış.

Acular göz damlasi %0,5

2009-07-17T01:30:00.001-07:00

FORMÜL:
Acular Göz Damlası, etken madde olarak % 0.5 Ketorolak Trometamin ve yardımcı maddeler olarak % 0.01 Benzalkonyum klorür, % 0.79 Sodyum klorür, % 0.1 Disodyum edetat, % 0.007 Octoxynol 40, pH ayarı için Sodyum hidroksit ve/veya Hidroklorik asit ve kafi miktarda saf su içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ:
Farmakodinamik Özellikler:
Acular Göz Damlası’nın etken maddesi olan Ketorolak Trometamin analjezik ve antienflamatuar etkili bir non-steroid anti-inflamatuvardır. Etkisini prostaglandin sentezini inhibe ederek gösterir. Topikal olarak oftalmik kullanımından sonra aköz humördeki prostaglandin düzeyinin düştüğü ortaya
konmuştur.
Sistemik yoldan verilen Ketorolak Trometamin, pupilla konstriksiyonuna neden olmaz. Klinik çalışmalardan elde edilen sonuçlar, Acular Göz Damlası’nın intraoküler basınç üzerine önemli bir etkisi olmadığını göstermiştir.
Farmakokinetik Özellikler:
Oftalmik kullanımından sonra Ketorolak Trometamin’in aköz humördeki düzeyi yüksek, plazma düzeyi ise çok düşük veya tespit edilemeyecek miktarlardadır.Bu da, oküler rahatsızlıkların tedavisinde oftalmik yoldan Ketorolak Trometamin kullanımının, çok düşük sistemik absorbsiyonu olduğunu
göstermektedir.

ENDİKASYONLARI:
Acular Göz Damlası, saman nezlesi olan hastalardaki alerjik konjuktivitin semptomatik tedavisinde ve göz ameliyatlarını takiben oluşan enflamasyon ve ilgili semptomların tedavisinde endikedir.
Ayrıca katarakt ameliyatlarını takiben, kronik sistoid makular ödemli hastalardaki görüş yeteneğini arttırdığı da ortaya konmuştur.

KONTRENDİKASYONLARI:
Ketorolak Trometamin’e veya ilacın bileşimine giren maddelerden herhangi birine karşı hassasiyeti olan kişilerde ve asetilsalisilik aside veya diğer NSAİ ilaçlara daha önceden hassasiyeti bulunan kişilerde kontrendikedir.

UYARILAR / ÖNLEMLER:
Acular Göz Damlası kanamaya yatkınlığı olduğu bilinen hastalarda veya
kanama zamanının uzatabilen diğer ilaçları kullanan kişilerde dikkatli kullanılmalıdır.
Acular Göz Damlası, diğer anti-inflamatuvar ilaçlarla olduğu gibi, enfeksiyonun olağan belirtilerini maskeleyebilir.
Acular Göz Damlası, koruyucu olara benzalkonyum klorür içerir ve yumuşak (hidrofilik) kontakt lens takmaya devam eden hastalarda kullanılmamalıdır.
Çocuklarda emniyetli kullanımı saptanmamıştır.Gebelik ve Laktasyonda Kullanım: Gebelik kategorisi C’dir. Gebelerde emniyetli kullanımı saptanmamıştır.Emziren annelerde kullanımı tavsiye edilmemektedir.

YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER:
En sık rastlanan advers etkileri damlatma sırasında görülen geçici yanma ve batma ve oküler iritasyona bağlı diğer minör semptomlardır.
Acular Göz Damlası ve diğer NSAİ ilaçların kullanılmasına bağlı olarak görmede bulanma ve/veya azalma rapor edilmiştir.
Topikal oftalmik terapide kullanılan dozlarla, sistemik NSAİ ilaçlarla (ketorolak trometamin dahil) görülen tipik advers etkilerin hiçbiri saptanmamıştır.

İLAÇ ETKİLEŞMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞMELER:
Acular Göz Damlasının, antibiyotikler, sedatifler, beta blokerler, karbonik anhidraz inhibitörleri,miyotikler,midriyatikler,sikloplejikler ve kortikosteroidler gibi sistemik ve oftalmik ilaçlarla birlikte kullanımı emniyetlidir.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU:
Alerjik konjuktivitte: Günde 4 defa 1’er damla. Bir haftadan daha fazla süren terapilerdeki yararlılığı saptanmamıştır.
Post-Operatif Enflamasyon: Ameliyattan 24 saat önce başlanıp, 3-4 hafta sürdürülmek üzere, günde 3 kez 1’er damla.
Kronik Sistoid Makular Ödem: 2-3 ay günde 4 defa 1’er damla.
Açıldıktan sonra 15 (on beş) gün içinde kullanılmalıdır.

DOZ AŞIMI:
Oftalmik yoldan kullanımına bağlı bir doz aşımına rastlanmamıştır. Önerilen kullanım şekliyle alındığında doz aşımı görülmez.

Acyl 200 mg 25 tablet

2009-07-17T01:28:00.000-07:00

Kısıtlamalar
Parenteral formları enfeksiyon hastalıkları uzmanının (EHU) yazabileceği, EHU’nın olmadığı yerlerde İç Hastalıkları Uzmanının yazabileceği, Çocuk hastalarda, Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı olmadığı yerlerde Çocuk Hastalıkları Uzmanının yazabileceği antibiyotiklerdir.
Acil durumlarda, (endikasyonları dahilinde kullanılmak kaydıyla) iç hastalıkları ve çocuk hastalıkları uzmanları tedaviye başlayabilir, ancak takip eden ilk iş günü, bu uzmanlar tarafından yazılan reçetenin EHU tarafından onaylanması zorunludur.

Hastane enfeksiyon komitesinin belirlediği kurallar ve/veya protokollere uygun olarak enfeksiyon hastalıkları uzmanı aranmaksızın hastayı tedavi etmekte olan uzman hekim tarafından da yazılabilecektir.

Herpes viruslara etkili sentetik nükleozid analoğu.

Dozaj
Sistemik yetişkinde 4 saat ara ile beş defa 200mg. iki yaşından büyük çocuklarda erişkin dozu, iki yaşından küçüklerde erişkinlerde kullanılan dozun yarısı kullanılmalıdır.

Annelik ve emzirme
Gebelik kategorisi B. Anne sütüne geçer.

Kontrendikasyon
aşırı duyarlılık.

Etkileşim
probenesid.

Yan etkiler
döküntü, bulantı, kusma, diyare, karın ağrısı,geçici nörolojik reaksiyonlar, baş dönmesi, konfüzyon, halüsinasyon, somnolans ve konvülsiyon, saç dökülmesi, baş ağrısı, halsizlik, bilirubin ve karaciğer enzim düzeylerinde hafif geçici yükselmeler, kan üre ve kreatinin düzeyinde yükselme, hematolojik değerlerde hafif azalmalar.

ZEFİKAR Çözelti

2009-07-13T01:42:00.001-07:00

Etken Madde(ler):

Benzalkonyum klorür 10 %

Piyasa Şekilleri:

100 ml'lik şişelerde.

Kullanım Şekli:

Mesane yıkaması: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/5000-1/20000, dilüsyon oranı 1/500-1/2000. Vajinal yıkama: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/2000-1/5000, dilüsyon oranı 1/200-1/500. Göğüs ve meme ucu koruyucusu hijyenik bakımı: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/2000, dilüsyon oranı 1/100-1/200. Giysilerin sterilizasyonu: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/4000, dilüsyon oranı 1/400. Genel dezenfektan olarak: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/8000, dilüsyon oranı 1/100-1/800. Cilt dezenfeksiyonu: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/2000, dilüsyon oranı 1/100-1/200. Yara temizliği (kesik, sıyrık ve ısırık): Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/5000, dilüsyon oranı 1/100-1/500.

Endikasyonları:

Cilt, mukoza ve yanıklarda antiseptik olarak, cildin operasyona hazırlanmasında, cerrahların el ve kollarının dezenfeksiyonunda, göz irrigasyonunda, vücut boşlukları, mesane, uretra ve vajinal duşlarda endikedir. Tam bir sterilizasyon beklenmemelidir. Vücut boşluklarının irrigasyonu veya derin yaralarda kullanım için mutlak enjeksiyonluk steril su ile dilüe edilmelidir.

Kontrendikasyonları:

İrritasyon ve kimyasal yanıklara yol açabileceğinden okluzif pansumanlarda, alçı uygulamasında, anal ve vajinal tamponlarda kullanılmamalıdır. Gözlere değdirilmemelidir.

Uyarılar:

Haricen kullanılır. Çözeltiler musluk suyu ile hazırlanmamalı, distile su veya kaynatılıp soğutulmuş su kullanılmalıdır. Kullanıldığı yerlere uygun dilüsyonlar için her müstahzara ait kullanım şekli ve dozaj kısmına bakın. Solüsyon kuvvetli sabun çözeltileriyle, kloroksilenol ve lizol çözeltileri gibi sabun içeren antiseptiklerle, anyonik deterjan bulunan çözeltilerle karıştırılmamalıdır. Kalsiyum, magnezyum, demir ve alüminyum gibi katyonlarla etkileştiği için çözeltiler çeşme suyu ile hazırlanmamalıdır.

Yan Etkileri:

Belirtilen konsantrasyonlarda kullanıldığında ve dahilen kullanılmadığında belirgin bir yan etkisi yoktur.

İlaç Etkileşimleri:

Alüminyum, benzilefedrin, %5 borik asit, karamel, sitrik asit, etil paraben, hidrojen peroksit, iyot, kaolin, lanolin, fizostigmin pilokarpin nitrat (%3 veya daha yoğun), potasyum iyodür, potasyum permanganat, saponin (%0.1-0.5), salisilatlar, gümüş tuzları, sodyum sitrat ve tartarat, sodyum lauril sülfat, çinko oksit, çinko peroksit ve çinko sülfat ile geçimsizdir.

ZEFAN Solüsyon

2009-07-13T01:41:00.001-07:00

Etken Madde(ler):

Benzalkonyum klorür 10 %

Piyasa Şekilleri:

1000 ml, 100 ml'lik şişelerde.

Kullanım Şekli:

Mesane yıkaması: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/5000-1/20000, dilüsyon oranı 1/500-1/2000. Göğüs ve meme ucu koruyucusunun hijyenik bakımı: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/2000, dilüsyon oranı 1/100-1/200. Giysilerin sterilizasyonu: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/4000, dilüsyon oranı 1/400. Genel dezenfektan olarak: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/8000, dilüsyon oranı 1/100-1/800. Deri dezenfeksiyonu: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/2000, dilüsyon oranı 1/100-1/200. Vajinal yıkama: Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/2000-1/5000, dilüsyon oranı 1/200-1/500. Yara temizliği (kesik, ısırık, sıyrık): Benzalkonyum klorür konsantrasyonu 1/1000-1/5000, dilüsyon oranı 1/100-1/500.

Endikasyonları:

Kontrendikasyonları:

İrritasyon ve kimyasal yanıklara yol açabileceğinden okluzif pansumanlarda, alçı uygulamasında, anal ve vajinal tamponlarda kullanılmamalıdır. Gözlere değdirilmemelidir.

Uyarılar:

Yan Etkileri:

Belirtilen konsantrasyonlarda kullanıldığında ve dahilen kullanılmadığında belirgin bir yan etkisi yoktur.

İlaç Etkileşimleri:

ZEDPREX Kapsül

2009-07-13T01:40:00.002-07:00

Piyasa Şekilleri:

16 kapsül

24 kapsül

Kullanım Şekli:

Günlük dozu 20 mg'dır.

Endikasyonları:

Depresyon, depresyona bağlı anksiyete, obsesif-kompülsif bozukluk, bulimia nervosa, panik atakları ve premenstrüel disforik bozukluk tedavisinde kullanılır. DSM III sınıflandırmasına göre majör depresyon tanısına uyan hastalarda olumlu sonuçlar alınmıştır.

Kontrendikasyonları:

Fluoksetine aşırı duyarlı hastalarda kullanılmamalıdır. Fluoksetini bir MAO inhibitörü ile birlikte kullanan ve kısa bir süre önce flukosetin kullanımını bırakıp bir MAO inhibitörüne geçen hastalarda ciddi bazen ölümcül reaksiyonlar görüldüğü bildirilmiştir. Bir MAO inhibitörü ile birlikte ya da bir MAO inhibitörü bırakıldıktan sonraki 14 gün içerisinde kullanılmamalıdır. Fluoksetin ve major metabolitinin eliminasyon yarılanma süreleri çok uzun olduğundan Fluoksetin bırakıldıktan sonra bir MAO inhibitörüne geçmeden önce en az 5 haftalık bir süre geçmelidir.

Uyarılar:

Fluoksetin ile yapılan klinik çalışmalarda %4 oranında döküntü ve ürtiker görülmüştür. Nadir de olsa döküntü görülen hastalarda karaciğer, böbrek ve akciğerlerle ilgili olabilen ciddi sistemik olaylar gelişebileceğinden alternatif etiyolojisi bilinmeyen döküntü ya da benzer bir alerjik bulgu durumunda fluoksetin uygulaması durdurulmalıdır. Fluoksetin ile tedavi edilen hastaların %10-15'inde anksiyete, sinirlilik ve uykusuzluk görülmüş, %5'i bu etkiler nedeniyle tedaviyi bırakmıştır. Fluoksetin özellikle normal kilonun altındaki depresyonlu bireylerde belirgin kilo kaybına neden olabilir. Klinik çalışmalarda fluoksetin ile tedavi edilen hastaların %1 kadarında hipomani ya da mani görüldüğü bildirilmiştir. Bir çok antidepresan ajan alkole bağlı MSS depresyonunu artırır. Bu nedenle diğer psikoaktif ilaçlarda olduğu gibi Fluoksetinin alkol ile birlikte kullanımı önerilmemektedir. Fluoksetin ile tedavi edilmekte olan 6000'den fazla hasta arasından 12 hastada konvülsiyon izlenmiştir. Fluoksetin nöbet hikayesi olanlarda dikkatle uygulanmalıdır. Depresyonlu hastalarda intihar girişimi riski bulunduğundan yüksek riskli hastalar tedavinin başlangıcında yakından izlenmeli aşırı doz alma olasılığını azaltmak için reçeteye yazılan miktar en azda tutulmalıdır. Fluoksetin ve norfluoksetinin atılım yarılanma süreleri uzun olduğundan dozda yapılacak değişiklikler plazmaya ancak birkaç haftadan sonra yansır. Depresyonun yanı sıra sistemik hastalığı bulunan şahıslarda fluoksetin kullanımıyla ilgili yeterli bilgi bulunmadığından böyle hastalarda dikkatli olunmalıdır. MSS ile ilgili diğer bir ilacı da almakta olan hastalar yakından izlenmelidir. Fluoksetinin miyokardiyal enfarktüs ya da anstabl kalp rahatsızlığı geçirmiş bireylerdeki emniyeti araştırılmamıştır. Ancak çift kör çalışmaya alınan 312 hastanın EKG leri incelendiğinde kalp blokuna yol açan bir iletim bozukluğunun gelişmediği gözlenmiştir. Hastaların kalp atım sayıları dakikada 3 vuruş azalmıştır. Karaciğer yetmezliğinde fluoksetin ve norfluoksetinin atılım yarılanma süreleri uzayacağından sirozlu hastalarda doz azaltılmalı ya da doz aralığı uzatılmalıdır. Fluoksetinin ciddi böbrek yetmezliği olanlarda kullanımıyla ilgili bilgiler kısıtlı olduğundan böyle hastalarda dikkatli olunmalıdır. Fluoksetin glisemik kontrolü etkileyebilir, fluoksetin uygulayan diyabetli hastalarda antidiabetik ajan dozu ayarlanmalıdır. Psikoaktif ilaçlar düşünme, karar verme ve motor becerileri etkileyebileceklerinden hastalar otomobil ve tehlikeli makine kullanma yönünden uyarılmalıdır. Fluoksetin hayvanlarda ve insanlarda ilaç suistimali tolerans ya da fiziksel bağımlılık yönünden incelenmemiştir. Daha önce ilaç suistimali yaptığı bilinen hastaların yakın takibi gerekir. Fluoksetin EKT ile kullanımının yararını gösteren hiçbir klinik çalışma yoktur. Nadiren fluoksetin kullanan hastalara EKT uygulanmasıyla nöbetlerin uzadığı bildirilmiştir. Fluoksetin kullanan bazı hastalarda özellikle yaşlılar diüretik kullananlar ve volüm eksikliği bulunanlarda ilacın bırakılmasıyla ortadan kalkan hiponatremi görülmüştür. Fluoksetin ile bağlantısı kesin olarak bilinmemekle beraber, Fluoksetin tedavisindeki bazı hastalarda trombosit fonksiyonunun değiştiği ve laboratuvar testlerinde anormal sonuçlar alındığı kaydedilmiştir. Hamilelerde emniyeti kanıtlanmadığından kesin olarak gerekmedikçe kullanılmamalıdır. Emziren annelere uygulamada çok dikkatli olunmalıdır. Çocuklarda güvenilirliği ve faydası kanıtlanmamıştır. Fluoksetinin yaşlı hastalarda kullanımı sistemik olarak araştırılmamıştır.

Yan Etkileri:

Fluoksetin ile en sık görülen yan etkilerin anksiyete, sinirlilik ve uykusuzluk gibi sinir sistemi şikayetleri sersemlik, yorgunluk ya da asteni; titreme, terleme, anoreksi, bulantı ve diyare gibi şikayetler olduğu bildirilmiştir. Sinir sistemi: Başağrısı, sinirlilik, uykusuzluk, sersemlik, anksiyete, titreme, başdönmesi, titreme, yorgunluk, libido azalması. Sindirim sistemi: Bulantı, diyare, ağız kuruluğu, anoreksi, dispepsi, kabızlık, karın ağrısı, kusma, tat değişikliği. Deri: Terleme, döküntü, kaşıntı. Genel: Asteni, viral enfeksiyon, bacak ağrısı, görme bozukluğu, ateş. Solunum sistemi: Üst solunum yolu enfeksiyonu, farenjit, nazal konjesyon, flu-like sendrom. Ürojenital sistem: Seksüel disfonksiyon, sık idrara çıkma. Kardiyovasküler: Ateş basması. Kullanıma sunulduktan sonra aplastik anemi, serebral vasküler kaza, konfüzyon, diskinezi, ekimoz gibi ilaca bağlı olmayabilecek advers etkiler bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Fluoksetin MAO inhibitörleri ile birlikte kullanılmamalıdır. Triptofan ile birlikte kullanımı ajitasyon, huzursuzluk ve gastrointestinal bozukluğa yol açabilir. Bazı hastalarda birlikte kullanılan diazepamın yarılanma süresi uzayabilir. Fluoksetin lityum ile birlikte lityum düzeylerinde değişikliğe yol açabilir. Diğer antidepresanlarla birlikte kullanımı bu ajanlarla daha önce stabil olan kan düzeylerinin iki katının üstüne çıkmasına yol açabilir. Fluoksetinin santral sinir sistemini aktive eden diğer ilaçlarla kullanımı araştırılmamıştır.

ZAVEDOS Flakon

2009-07-13T01:40:00.001-07:00

Piyasa Şekilleri:

5 mg: 1 flakon ve 5 ml'lik çözücü ampul, 10 mg: 1 flakon ve 10 ml'lik çözücü ampul içeren ambalajlarda.

Kullanım Şekli:

Akut non-lenfositer lösemi: Erişkinlerde önerilen doz sitarabinle kombine olarak 3 gün süreyle günde i.v. yolla 12 mg/m2'dir. ANLL'de tek başına veya kombine olarak kullanıldığında önerilen başka bir doz tablosu ise 5 gün süreyle günde i.v. yolla 8 mg/m2'dir. Akut lenfositer lösemi: Tek başına kullanıldığında ALL'de önerilen doz erişkinlerde 3 gün süreyle günde i.v. yolla 12 mg/m2; çocuklarda 3 gün süreyle 10 mg/m2'dir.

Endikasyonları:

Erişkinlerdeki nükseden veya inatçı nonlenfositer lösemilerde remisyon sağlamak amacıyla erişkinlerde ve çocuklarda akut lenfositer löseminin sekonder tedavisinde kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Ağır böbrek ve karaciğer yetmezliği veya kontrol altına alınamamış bir enfeksiyon varlığında uygulanmamalıdır.

Uyarılar:

İdarubisin lösemi kemoterapisinde deneyimli hekimlerin denetimi altında kullanılması gereken bir ilaçtır. Daha önce uygulanan herhangi bir ilaç veya radyoterapi nedeniyle kemik iliği supresyonu mevcut olan hastalarda idarubisinin sağlayacağı yarar, taşıdığı riski gözardı ettirebilecek düzeyde değilse, kullanımından kaçınılmalıdır. Kalp hastalığı varlığı ve daha önce kardiyotoksik potansiyele sahip ilaçlarla veya yüksek kümülatif dozlarda antrasiklinlerle tedavi uygulanmış olması, idarubisinin kardiyak toksisitesini artırıcı faktörlerdir. Bu tür hastalarda idarubisinle tedaviye başlamadan önce tedavinin sağlayacağı yarar, oluşturacağı riske karşı iyice değerlendirilmelidir. Diğer sitotoksik ilaçların çoğu gibi idarubisinin de mutajenik özellikleri vardır ve madde sıçanlarda karsinojeniktir. İdarubisin güçlü bir kemik iliği supresanıdır. Terapötik dozda verildiğinde de hastaların tümünde miyelosupresyon (özellikle lökositlerin) görülecektir. Bu nedenle kırmızı hücreler granülositler ve trombositler dahil olmak üzere hematolojik tayinlerin dikkatle yapılması gereklidir. Öldürücü olabilen konjestif kalp yetmezliği, akut ve hayatı tehdit eden aritmiler veya diğer kardiyomiyopatiler şeklinde görülen miyokard toksisitesi tedavi sırasında veya terapi sona erdikten birkaç hafta sonra görülebilir. Digital ve diüretiklerle tedavi, sodyum kısıtlaması ve yatak istirahati endikedir. Diğer antrasiklin bileşikleri için tanımlanan türde bir kardiyak toksisite riskini minimuma indirmek amacıyla tedavi süresince kardiyak fonksiyonlar dikkatle izlenmelidir. İlaçla birlikte veya daha önceden mediasten-perikard bölgesine şua verilmesi veya kardiyotoksik potansiyele sahip başka ilaçlarla tedavi uygulanması veya mevcut hastalıktan kaynaklanan özel klinik durumları (örn. anemi, kemik iliği depresyonu, enfeksiyon, lösemi perikarditi ve/veya miyokarditi) bulunması, miyokard üzerindeki toksisite riskini artırabilir. Her ne kadar akut konjestif kalp yetmezliğini önceden tahmine yarayacak güvenilir bir metod yoksa da antrasiklinlerin neden olduğu kardiyomiyopati, genellikle QRS voltajında ısrarlı bir redüksiyon, sistolik intervalde (PEP/LVET) normal limitlerin dışında bir uzama ve sol ventrikülün enjeksiyon fraksiyonunda (LVET) başlangıç değerlerine göre azalmayla birlikte görülür. İdarubisinle tedaviden önce ve tedavi sırasında sol ventrikül enjeksiyon fraksiyonu tayiniyle elektrokardiyografik ve ekokardiyografik tetkikler yapılmalıdır. Farmakolojik tedavinin yarar sağlayabilmesi için, ilacın neden olduğu miyokard hasarının erken teşhis edilmesi gereklidir. Karaciğer ve/veya böbrek fonksiyonu bozuklukları idarubisinin itrahını etkileyebileceğinden, tedaviden önce ve tedavi sırasında karaciğer ve böbrek fonksiyonları alışılmış klinik laboratuvar testleriyle (serum bilirubin ve serum kreatinin esas alınarak) tayin edilmelidir. Üçüncü safhadaki birçok klinik deneyde bilirubin ve/veya kreatinin serum düzeyi 100 ml'de 2 mg'ı aştığında tedavi kesilmiştir. Diğer antrasiklinlerle tedavi sırasında bilirubin ve kreatinin düzeyleri 100 ml'de 1.2-2 mg arasında bulunduğunda doz genellikle %50 oranında azaltılır. İdarubisinle tedavi laboratuvar tetkiklerini ve hastanın yakından izlenmesini gerektirir. Aplastik periyod süresince yaşlı hastalara etkin bir destekleyici tedavi uygulanmalıdır. Lösemili hücrelerin hızla erimesi sonucunda hiperürisemi görülebilir. Kandaki ürik asit düzeyleri izlenmeli ve hiperürisemi görüldüğünde uygun tedaviye başlanmalıdır. İdarubisinle tedaviye başlanmadan önce, oluşabilecek herhangi bir sistemik enfeksiyonun kontrolü için gerekli önlemler alınmalıdır. İdarubisinin insanda teratojenik etkiye yol açıp açmadığı ve fertilite üzerinde olumsuz etkiye sahip olup olmadığı konusunda bilgi yoktur. Ancak madde sıçanlar üzerinde (tavşanlar değil) teratojenik ve embriyotoksik etkiye sahiptir. Çocuk doğurma çağındaki kadınlar, gebelikten kaçınmaları konusunda uyarılmalıdır. İdarubisinin gebelik sırasında kullanılmak zorunda kalınması veya hastanın tedavi sırasında gebe kalması halinde hasta, fetüs üzerindeki olası risk konusunda bilgilendirilmelidir. Anneler, idarubisinle tedavi sırasında bebeklerini emzirmemeleri konusunda uyarılmalıdır.

Yan Etkileri:

En önemli iki yan etkisi miyelosupresyon ve kardiyak toksisitedir. Diğer yan etkiler arasında hastaların çoğunda görülen reversibl alopesi, akut bulantı ve kusma, genellikle oral mukozayı kapsayan ve tedaviye başlandıktan 3-10 gün sonra görülen mukozit, özofajit ve diyare, ateş, titreme, deri döküntüsü ve karaciğer enzimlerinde ve bilirubinde yükselme sayılabilir. İdarubisinin tek başına veya sitarabinle birlikte kullanımıyla ağır, bazan öldürücü enfeksiyonlar görülmüştür. İdarubisin uygulandıktan sonraki 1-2 gün boyunca idrar kırmızı renk alabilir. Hastalar, bunun endişeye kapılacak bir durum olmadığı konusunda uyarılmalıdır.

İlaç Etkileşimleri:

İdarubisin güçlü bir miyelosupresandır ve benzer etkiye sahip başka ilaçlarla kombine kemoterapi uygulanması, additif miyelosupresif etkiye yol açabilir. Alkali solüsyonlar uzun dönemde ilacın degradasyonuna yol açar. Tortu oluşabileceğinden heparin ile karıştırılmamalıdır. Başka ilaçlarla karıştırılmaması önerilir.

ZANTAC Ampul

2009-07-13T01:39:00.000-07:00

Piyasa Şekilleri:

2 ml'lik 10 ampul

Kullanım Şekli:

50 mg'ı 20 ml'ye seyreltilerek, her 6-8 saatte bir yavaş i.v. enjeksiyon (2 dakikanın üstünde); 2 saatlik, saatte 25 mg dozda aralıklı i.v. enfüzyon şeklinde 6-8 saat aralarla tekrarlanır. Her 6-8 saatte bir i.m. enjeksiyon şeklinde verilebilir. Ağır hastalarda, stres ülserlerinden ileri gelen üst gastrointestinal kanamaların profilaksisinde 50 mg yavaş i.v. enjeksiyona ilaveten 0.125-0.250 mg/kg/saat dozu devamlı i.v. enfüzyon şeklinde verilebilir.

Endikasyonları:

Duodenal ülser, selim gastrik ülser, steroid olmayan antienflamatuvar ilaçlara bağlı ülserlerin tedavisinde, özellikle geçmişinde peptik ülser olan hastalarda steroid olmayan antienflamatuvar ilaçların (aspirin dahil) neden olduğu duodenal ülserlerin profilaksisinde, Helicobacter pylori enfeksiyonu ile birlikte görülen duodenal ülser tedavisinde, ameliyat sonrası ülser, reflü özofajit tedavisinde, gastroözofajial reflü hastalığında semptomatik rahatlama için ve Zollinger-Ellison sendromu tedavisinde, ağrı ile karakterize (epigastrik ve retrosternal) yemeklerle ilişkili veya uykuda rahatsızlık veren, fakat daha önce belirtilen durumlarla ilişkili olmayan, kronik epizodik dispepsilerde, ağır hastalarda stres ülserlerinin profilaksisinde, peptik ülserli hastalarda tekrarlayan kanamaların profilaksisinde, Mendelson sendromu profilaksisinde kullanılır.

Kontrendikasyonları:

İlacın bileşimindeki maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılık halinde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Ranitidin ile tedavi, mide karsinomuyla ilgili semptomları gölgeleyebileceğinden hastalığın tanısını geciktirebilir. Gastrik ülserde (veya orta yaş veya üstündeki hastalarda yeni veya son zamanlarda değişme göstermiş dispeptik semptomlarda), ranitidin ile tedaviye başlamadan önce malingite kuşkusu bertaraf edilmelidir. Ranitidin plasentadan geçer ve anne sütü ile de atılır. Diğer ilaçlarda olduğu gibi hamilelerde ve emziren annelerde zorunlu olmadıkça kullanılmamalıdır. Ranitidin böbreklerden itrah edildiğinden ağır renal yetmezliklerde ilaç plazma düzeyleri artabilir. Dozaj, azaltılmalıdır. Ranitidin, karaciğerde metabolize olduğundan hepatik bozukluğu olan hastalarda dikkatli olmalıdır. Peptik ülser hikayesi olan ve steroid olmayan antienflamatuvar ilaçlarla birlikte ranitidin kullanan hastaların, özellikle yaşlı hastaların düzenli kontrolu önerilir. Nadiren ranitidinin akut porfirik krizleri ortaya çıkardığına dair klinik raporlar vardır. Bu nedenle ranitidin akut porfiri hikayesi olan hastalarda kullanılmaktan kaçınılmalıdır.

Yan Etkileri:

Karaciğer fonksiyon testlerinde geçici reversibl değişiklikler meydana gelebilir. Hepatit (bazen sarılık ile birlikte) (hepatoselüler, hepatokanaliküler veya karışık) ile ilgili az sayıda rapor vardır. Bunlar genellikle reversibldır. Nadiren akut pankreatit bildirilmiştir. Ranitidin ile tedavi edilen hastalarda nadiren kan sayımı değişiklikleri (lökopeni, trombositopeni) bildirilmiştir. Bunlar genellikle reversibldır. Nadiren agranülositoz veya pansitopeni (bazen kemik iliği hipoplazisi ile birlikte) veya aplazi bildirilmiştir. Parenteral ve oral ranitidin alımını takiben nadiren aşırı duyarlılık reaksiyonları (ürtiker, anjiyonörotik ödem, ateş, bronkospazm, hipotansiyon, anaflaktik şok, göğüs ağrısı) görülmüştür. Bu reaksiyonlar bazen tek bir dozu takiben meydana gelmiştir. Diğer H2-reseptör antagonistlerinde olduğu gibi, nadiren bradikardi ve A-V blok rapor edilmiştir. Nadiren miyalji ve artralji gibi kas-iskelet sistemine ait semptomlar, kusma/bulantı, diyare, kabızlık, bazen şiddetli başağrısı, uykusuzluk, başdönmesi, akomodasyon bozukluğu düşündüren reversibl bulanık görme görülmüştür. Hafif eritem multiformeyi düşündüren cilt döküntüleri bildirilmiştir. Özellikle çok ağır hasta ve yaşlı kişilerde, nadiren reversibl mental konvüzyon, halüsinasyonlar, depresyon bildirilmiştir. Endokrin ve gonadal fonksiyonlar üzerine klinik olarak önemli bir etkisi rapor edilmemiştir. Ancak, ranitidin alan birkaç erkek hastada meme semptomları bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Yüksek dozda sukralfat (2 g) ranitidin ile birlikte verilirse ranitidinin absorbsiyonu azalabilir. Bu etki sukralfat ranitidin alımından 2 saat sonra alınırsa görülmez.

BAKAMSİLİN Film Tablet

2009-07-09T00:31:00.002-07:00

Piyasa Şekilleri:

400 mg: 10 film tablet

800 mg (Fort): 10 film tablet

Kullanım Şekli:

Erişkinlerde: Hafif ve orta şiddetteki enfeksiyonlarda günde 2 kez, 400 mg, ağır enfeksiyonlarda günde 2 kez, 800 mg kullanılır. Akut komplike olmayan gonorede 1600 mg tek doz halinde 1 g probenesit ile birlikte verilmelidir. Çocuklarda: 12 saatte bir-iki eşit doz halinde 25-50 mg/kg/gün olarak verilmelidir. Böbrek yetersizliğinde doz: Glomerüler Filtrasyon Oranı (GFR) 30 ml/dk: 400 mg/24 saat; GFR 10 ml/dk: 400 mg/36 saat.

Endikasyonları:

Ampisilin türevi bir pro-drug olan Bakampisilin gram (-) ve gram (+) birçok mikroorganizma üzerinde bakterisit etki gösteren geniş spektrumlu bir antibiyotiktir. Yarı sentetik bir penisilin türevi olan Bakampisilin barsakta inaktif olduğundan barsak florasına hiçbir etkisi yoktur, bu nedenle süper enfeksiyon, diyare, abdominal harabiyet gibi Ampisilin ve Amoksisilin'de görülen yan etkilere daha az rastlanır. Bu antibiyotiklere göre daha yüksek serum düzeylerine ulaşarak daha fazla biyoyararlılık gösterir. Üst ve alt solunum sistemi enfeksiyonları (B-hemolitik streptokok, Steptokokus piyojens, pnömokok,pensilinaz üretmeyen stafilokok ve H. influenza'nın neden olduğu, kronik bronşitin akut alevlenmeleri dahil), üriner sistem enfeksiyonları (E. Koli, proteus mirabilis ve streptokokus fekalis nedeniyle oluşan), deri ve yumuşak doku enfeksiyonları, komplike olmayan gonore, gastrointestinal ve biliar enfeksiyonlarda endikedir.

Kontrendikasyonları:

Bütün penisilin türevleri gibi, penisiline hassas kişilere verilmemelidir.

Uyarılar:

Alerjik reaksiyonlar görüldüğünde antihistaminik veya kortikosteroitlerle tedavi yoluna gidilebilir. Çok ciddi durumlarda adrenalin enjeksiyonu gerekebilir. Diyare meydana gelirse doktora veya eczacıya danışmadan ilaç alınmamalıdır, aksi takdirde şiddetlenme görülebilir. Böbrek yetmezliği olanlarda günlük doz glomerüler filtrasyon oranına (GFR) göre ayarlanmalıdır. Hayvan deneylerinde teratojenik etkisi olmadığı saptanmıştır. Ancak insanlardaki teratojenite kesin olarak bilinmediğinden hamilelerde kullanılmaması veya risk/yarar oranı dikkate alınarak kullanılması gerekmektedir. anne sütüne geçer. Amino penisilinlerin bebeklerdeki etkileri bilinmediğinden dikkatli kullanılması tavsiye edilir.

Yan Etkileri:

Penisiline hassas kişilerde aşırı duyarlılık reaksiyonları (ciltte döküntüler, eritema multiforme, ürtiker gibi) görülebilir. Ciddi, akut hipersensitive reaksiyonları acil tedavi gerektirir. Gastrointestinal sistemle ilgili olarak hafifmide bulantısı, kusma, diyare ve serum transaminazlarında (SGOT) hafif yükselme görülebilir. Kemik ve lenfatik sistemle ilgili olarak, anemi, trombositopenik purpura, eozinofili, lökopeni ve agranilositoz tedavi esnasında nadir olarak görülebilir. Bu reaksiyonlar ilacın kesilmesiyle genellikle düzelir.

İlaç Etkileşimleri:

Allopurinol ve disülfiram ile kullanılmamalıdır. Diğer amino penisilinlerde olduğu gibi, diyabetlilerde bazı idrar şekeri test sonuçlarını etkileyebilir.

BACTROBAN Krem

2009-07-09T00:31:00.001-07:00

Etken Madde(ler):

Mupirosin 2 %

Piyasa Şekilleri:

15 g'lık tüplerde.

Kullanım Şekli:

10 güne kadar olan sürelerle etkilenmiş bölgeye günde 3 kez topikal olarak uygulanır.

Endikasyonları:

Mupirosin, metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) dahil çok sayıda gram-pozitif bakterilere karşı etkilidir. Küçük yırtıklar, dikiş atılmış yaralar ya da aşınma gibi sekonder enfekte travmatik lezyonların topikal tedavisinde endikedir.

Kontrendikasyonları:

Polietilen glikol içeren diğer pomadlara karşı aşırı duyarlı olduğu bilinen hastalarda kontrendikedir.

Uyarılar:

Sadece önerilen etkilenmiş alana uygulanmalıdır. Yüzde kullanıldığında göz ile temas etmemesine dikkat edilmelidir. Formülasyonu oftalmik ve burun içi kullanıma uygun değildir. Polietilen glikol, açık yaralardan ve tahrip olmuş deriden absorbe olabilir. Böbrek yoluyla atıldığı göz önüne alınarak, diğer polietilen glikol pomadlarla olduğu gibi, orta şiddette veya ağır böbrek yetmezliği bulunan kişilerde dikkatle kullanılmalıdır. İnsanlarda yapılan çalışmalar hamilelik sırasında güvenle kullanılabileceğini düşünmek için yeterli değildir. Süt verme dönemininde kullanıma ait yeterli veri bulunmamaktadır.

Yan Etkileri:

Klinik çalışmalar sırasında, uygulama bölgesinde yanma, batma, kaşıntı gibi hafif yan etkiler görülmüştür. Deride duyarlılık reaksiyonları nadir olarak bildirilmiştir. Ayrıca sistemik allerjik reaksiyonlar bildirilmiştir.

BACTRIM Süspansiyon

2009-07-09T00:30:00.000-07:00

Piyasa Şekilleri:

100 ml'lik şişe

Kullanım Şekli:

Çocuklar: 6 hafta-5 aylık: Sabah 1/2 ölçek, akşam 1/2 ölçek. 6 ay-5 yaş: Sabah 1 ölçek, akşam 1 ölçek. 6 yaş-12 yaş: Sabah 2 ölçek, akşam 2 ölçek. Bu çocuk dozu şeması, günde yaklaşık vücut ağırlığının kg'ı başına ortalama 6 mg TM ve 30 mg SMZ'a eşdeğer bir doza karşılık gelir. Daha ağır enfeksiyonlar için belirtilen çocuk dozları %50 artırılabilir. 12 yaşından büyük çocuklar ve yetişkinler: Standart doz: Sabah 4 ölçek, akşam 4 ölçek. Minimum doz ve uzun süreli tedavi (14 günden uzun): Sabah 2 ölçek, akşam 2 ölçek. Maksimum doz (özellikle ağır vakalar için): Sabah 6 ölçek, akşam 6 ölçek. Tedavi süresi: Şiddetli enfeksiyonlarda, Bactrim'e oral olarak en az 5 gün veya hastalık belirtilerinin yok olmasından 2 gün sonraya kadar devam edilmelidir. Böbrek fonksiyonu bozulmuş olan hastalar için doz: Kreatinin klirensi 30 ml/dak'nın üzerinde ise standart doz, 15-30 ml/dak. ise standart dozun yarısı, 15 ml/dak'dan az Bactrim kullanılması tavsiye edilmez.

Endikasyonları:

Trimetoprim ve Sülfametoksazol kombinasyonun antibakteriyel etki alanı streptokoklar, stafilokoklar, pnömokoklar, Haemophilus influenzae, Neissseria, E.coli, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Bordotella, Salmonella, Klebsiella/Aerobacter, Shigella, Vibrio cholerae, Brucella, Pseudomonas pseudomallei, Pseudomonas cepacia, Pneumocystis carinii, Serratia marcescens, Yersinia ve Nocardia gibi çeşitli gram-pozitif ve gram-negatif organizmaları kapsar. Dirençliorganizmalar Mycoplasma spp. Mycobacterium tuberculosis, Treponema palladium'dur. Bu mikroorganizmalrın neden olduğu yukarı ve aşağı idrar yolu enfeksiyonları; akut ve kronik sistitler, piyelonefrit üretrit, bakteriyel prostatilis enfeksiyonları, idrar sterilizasyonu ile bunu takiben kronik enfeksiyonun tedavisinde ve prostatitis'in nüksetmesini önlemede kullanılır.Solunum yolu enfeksiyonları; orta kulak iltihabı, akut ve kronik bronşit, bronşiektazi, pnömoni, pneumocystis carinii pneumonitisin önlenmesi ve tedavisi; sinüzit, otitis media; genital sistem enfeksiyonları; gonore, salpingitis, chancroid ve lymphogranuloma venerum tedavileri; gastrointestinal sistem enfeksiyonları; tifo ve paratifo, tifo portörlüğü ve shigellosis, kolera (sıvı ve elektrolit tedavisi ile birlikte), deri ve yumuşak doku enfeksiyonları; abseler, furonkül, piyoderma ve yara enfeksiyonları; duyarlı organizmaların sebep olduğu diğer bakteriyel enfeksiyonlar; akut brucellosis, akut ve kronik osteomiyelit, septisemiler; nocardiosis, mycetoma (gerçek fongüslerin meydana getirdiği olaylar hariç), blastomycosisde (Güney Amerika tipi) kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Sülfonamidlere, Trimetoprime ve Trimetoprim-Sulfametoksazol kombinasyonlarına aşırı hassas olan kimselere verilmemelidir. Ciddi karaciğer doku bozukluğu ve şiddetli renal yetersizliği olan hastalarda kontrendikedir. Ciddi hematolojik hastalıkları olanlar dikkatli bir kontrol altında tutulmuyorlarsa verilmemelidir. Periferal kan veya kemik iliği üzerine ilave etkisi az olan veya etkisi olmayan sitotoksik tedavi uygulanan hastalara verilebilir. Streptokokkal faranjit tedavisinde kesinlikle kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Kullanım sırasında deri döküntüsü veya herhangi bir ciddi ters reaksiyonun ilk belirtisinde tedavi hemen kesilmelidir. Çok uzun zaman Trimetoprim ve Sulfametoksazol kombinasyonu verilen kişilerde, folate eksilmesi sebebiyle kan tablosunda asimptotik değişiklikler olması ihtimaline karşı, ayda bir kan sayımlarının yapılması tavsiye edilir. Böyle değişmeler görüldüğünde günde 3-6 mg folinik asid verilir ve böylece antibakteriyel aktivite bozulmadan kan tablosu düzeltilir. Geçmişinde şüpheli folate yetersizliği görülen hastalarda dikkat edilmeli ve folate takviyesi düşünülmelidir. Çok uzun zaman yüksek dozda verilen hastalarda folate ilavesi gerekebileceği gözönünde tutulmalıdır. Böbrek yetersizliği bulunan hastalarda Trimetoprim ve Sulfametoksazol kombinasyonu tedavisi yapıldığında özel kontroller gerekmektedir. Tedavi süresince yeterli miktarda idrara çıkılması sağlanmalıdır. Her ne kadar soğutulmuş idrarda Sulfonamid kristalleri rapor edilmişse de in-vivo olarak kristalüri teşekkülü çok nadirdir. Bu nedenle tedavi sırasında kristalüriyi önlemek için yeterli sıvı alımına özen gösterilmelidir. Gıdasızlık çeken hastalarda bu risk artabilir. Yaşlı hastalarda veya komplike olabilecek durumlar varsa ağır yan etkilerin riski artar, maddelerin yarı ömrü uzadığı için doz ayarlaması gerekir. Orofarenks sebebiyle Grup A, Beta tipi hemolitik streptokok'ların sebep olduğu tonsilofarenjit tedavisinde Penisilin'den daha az etkilidir. Akut falciparum malaria tedavisinden sonra parasitemi nüksetmesi görülebildiği rapor edilmiştir. Hemoliz olasılığı nedeniyle kesinlikle gerekli olmadıkça G-6-PD yetersizliği olan hastalara verilmemelidir. Hamileliklerdeki emniyeti kesin olarak saptanamamıştır. Doğuma yakın alındıklarında yeni doğanda sarılığı genellikle arttırırlar ve kernikterus tehlikesi yaratabilirler. Ayrıca, prematüre bebeklere ve normal yeni doğanlara doğumdan itibaren iki aylık süre içinde kernikterus riski nedeniyle, sülfonamid verilmesi tavsiye edilmez. Bu süre içinde, emziren annelere de verilmemelidir. Ayrıca yaşamlarının ilk 6 haftası sırasında ve yeni doğanlarda ve prematürelerde kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:

Trimetoprim ve Sulfametoksazol ihtiva etmektedir, benzeri bileşimlerin gösterdiği yan etkileri gösterebilir. Tavsiye edilen dozlarda iyi tolere edilir. Rapor edilen yan etkileri çok nadirdir ve nadiren kusma ile birlikte veya kusma olmadan bulantı ve ciltte kızarıklık görüebilir. Anaflaktik reaksiyon ateş, fotosensitivite, sarılık, kristalüri olabileceği bildirilmiştir. Diyare ve glossitis (dil iltihabı) görülmesi çok nadirdir. Nadiren Psödomemranöz kolit meydana gelebileceği rapor edilmiştir. Monilial gelişme çok nadirdir. Bazı izole vakalarda Erythema multiforme bullosa (Stevens-Johnson sendromu) vetoksik epidermal nekroliz (Lyel sendromu) gibi ciddi cilt hassasiyeti reaksiyonları rapor edilmiştir. Hematolojik değişmeler görülmüştür, ancak değişme yavaştır ve tedavi durduğunda tablo düzelmektedir. Bu değişmeler başlıca, lökopeni, nötropeni, trombositopeni ve daha az olarak agranülositoz, megaloblastik anemi ve purpura'dır. Son olarak hepatit ve zayıf folate tablosu görülenler için bir risk meydana gelebilir. G-6-PD'si ciddi şekilde azalmış hastalarda hemolize sebep olabilir. Başağrısı, depresyon, uykusuzluk ve halüsinasyon yapabildiği hakkında subjektif birkaç rapor varsa da bunların tedavi ile ilgisi kesin olarak saptanmamıştır. Nadiren aseptik menenjit veya menenjit benzeri semptomlar görülmüştür. Pneumocystis carini pnömonisi için tedaviye göre AIDS hastalarında vücutta kızarıklık, lökopeni transaminaz değerlerinde artış gibi yan etkilerin ortaya çıkması AIDS olmayan hastalara göre daha fazla olarak bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Sıtma hastalığında koruyucu olarak kullanılan primetamin tedavisi gören hastalarda haftada 25 mg'dan daha fazla doz kullanıldığı takdirde megaloblastik anemi gelişebildiği rapor edildiğinden Trimetoprim ve Sulfametoksazol kombinasyonu ile kullanılmamalıdır. Kesin mekanizması açıklanmamakla birlikte Varfarinin antikoagülan aktivitesini arttırıcı olduğu görülmüştür. Tedavi sırasında antikoagülan ilaçlar verilecekse dikkatli bir kontrol yapılması tavsiye edilmektedir. Fenitoinin yarı ömrünü uzatır ve bu nedenle aşırı fenitoin etkisi verilebileceği dikkate alınmalıdır. Ko-trimoksazol trioid fonksiyonunu etkileyebilir, ancak klinik bakımdan anemi kesin değildir. Rifampisin ile bir haftadan fazla kullanılmasında Trimetoprim'in plazma yarı ömrü azalmaktadır. Sulfonamid'ler metotreksatı plazma proteinlerine bağlanma yerlerinden ayırabilir ve böylece serbest metotreksat konsantrasyonlarını artırırlar. Tiyazid ve benzeri diüretik alan yaşlılarda beraber kullanıldığında purpura ile beraber trombositopeni insidansında artış görülmüştür.

BABYRHINOL Şurup

2009-07-09T00:29:00.001-07:00

Piyasa Şekilleri:

120 ml'lik cam şişe

Kullanım Şekli:

6 kiloya kadar çocuklarda her 6 saatte bir 1/2 ölçek; 6-10 kg arası çocuklarda her 4 saatte bir 1/2 ölçek; 10-20 kg arası çocuklarda her 6 saatte bir 1 ölçek ve 20 kilonun üstündeki çocuklarda her 4 saatte bir 1 ölçektir.

Endikasyonları:

Soğuk algınlığına eşlik eden ateş, ağrı ve nezlenin geçici olarak giderilmesinde kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Etken maddelerden birine karşı aşırı duyarlılık durumunda ve karaciğer yetmezliğinde kontrendikedir.

Uyarılar:

Yüksek dozda veya uzun süreli kullanımı böbreklerde ciddi hasar ve kan düzeylerinde değişikliğe neden olur. 5 günden uzun süren ağrılarda ve 3 yaşından küçük çocuklarda dikkatle kullanılmalıdır. Hepatik nekroz görülebilir. Antikoagülan alan hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. İlacın bazı ototoksik antibiyotiklerle birlikte kullanımı ototoksitenin ilk belirtilerinin ortaya çıkmasını engeller ve hasar geriye dönüşsüz olduğunda fark edilebilir.

Yan Etkileri:

Alerjik reaksiyonlar, deri döküntüleri, nadiren kan bozuklukları, bulantı, kusma, kabızlık, uyuşukluk, ağız kuruluğu , konfüzyon, uyku hali, terleme, baş dönmesi ve yüz kızarması görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

MAO inhibitörleri, alkol, trankilizanlar ve SSS depresanlarıyla kullanılmamalıdır. Parasetamol yüksek dozda ve uzun süreli kullanımda antikoagülan ilaçların etkisini artırmaktadır. Yüksek dozda ve uzun süreli alınan parasetamol; kumarin, indantion türevleri ve fenotiyazinlerle etkileşebilir.

BABYPRİN Tablet

2009-07-09T00:28:00.000-07:00

Piyasa Şekilleri:

20 tablet

Kullanım Şekli:

Günlük doz 4-6x1-2 tablettir.

Endikasyonları:

Baş ağrısı, diş ağrısı, nevralji, siyatik ve adet sancılarını giderir. Ateşli hastalıklarda, grip ve soğuk algınlığında ateş düşürür. Romatizma ve lumbagoda enflamasyonu azaltır. Boğaz ağrılarını geçirir. Migrenin semptomatik tedavisinde kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Salisilatlara ve diğer non-steroidal antienflamatuvar ilaçlara karşı aşırı duyarlılığı olanlarda, kanama eğiliminin arttığı patolojik durumlarda, gebeliğin son üç ayında, glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliğinde, gastrointestinal kanalda kronik ve aktif ülseri olanlarda kullanılması sakıncalıdır.

Uyarılar:

Astma, nazal polip veya nazal allerjisi olanlarda dikkatle kullanılmalıdır. Uzun süre ve yüksek dozda kullanımında ılımlı bir salisilat intoksikasyonu görülse de, dozun azaltılmasıyla kaybolur. Salisilatlar tiroid fonksiyon testlerini değiştirebilir. Karaciğer harabiyeti olanlarda, ayrıca cerrahi müdahale geçirecek kişilerde dikkatle kullanılmalıdır. Gebelerde kullanım güvenliği kanıtlanmadığından önerilmez. Süt veren annelerde kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:

Asetilsalisilik asidin en sık görülen yan etkisi sindirim sistemi üzerinedir. Doza bağımlı olarak gastrointestinal hemoraji, ülserasyon, tinnitus, vertigo, geçici işitme kaybı, kanama zamanının uzaması ve nadiren lökopeni, trombositopeni, plazma demir konsantrasyonunda düşme görülebilir. Ayrıca nadir olgularda aşırı duyarlılık reaksiyonları olarak kaşıntı, ürtiker, anjiyonörotik ödem, astma ve anafilaksi görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

Asetilsalisilik asit plazma protrombin konsantrasyonunu azaltması nedeniyle antikoagülanların etkisini potansiyelize eder. Oral hipoglisemiyanların etkisini potansiyelize eder. Salisilatlar küçük dozlarda probenesid ve sülfinpirazonun ürikozürik etkisini azaltır. Spirinolaktonla oluşan sodyum itrahı, salisilat varlığında azalabilir. Alkolle, kortikosteroidlerle birlikte kullanımı gastrointestinal sistemde kanama olasılığını artırır. Pirazolon türevleriyle birlikte kullanımı gastrointestinal ülserasyon riskini artırır. Üriner alkalileştiriciler salisilatın böbrekten atılım hızını artırarak; fenobarbital enzim indüksiyonuyla, propranolol bazı reseptörlerle kompetitif etki nedeniyle asetilsalisilik asidin etkisini azaltırlar.

ACCUZİDE FORT 20 MG/25 MG 30 TABLET

2009-07-07T23:55:00.000-07:00

Endikasyonlar
Kombinasyon preparatının kullanılmasının gerekli olduğu esansiyel hipertansiyonda endikedir. Hipertansiyon tedavisinde kullanılan monoterapinin yetersiz olduğu durumlarda kombinasyon tedavisi uygulanmalıdır. Sabit kombinasyonlar doz ayarlaması için uygun olmamakla birlikte, bileşiminde bulunan maddelerin idame dozları sabit kombinasyondakine eşit olduğu durumlarda kullanılabilirler.

Kontrendikasyonlar
Accuzide aşağıda belirtilen durumlarda kullanılmamalıdır: -Kinapril hidroklorür, tiyazid ve olası çapraz reaksiyonlar nedeniyle sülfonamidlere karşı aşırı duyarlılık. -Anjiyonörotik ödem hikayesi olanlar (daha önceden uygulanan ADE-inhibitör tedavisi sırasında ortaya çıkan) -Ağır böbrek yetmezliği (serum kreatinini 1.8 mg/100ml'den yüksek ya da kreatinin klirensi 30 ml/dak.�dan az olanlar) -Diyaliz hastaları -Renal arter stenozu (bilateral veya tek böbrek varsa unilateral) -Böbrek naklinden sonra -Hemodinamik açıdan sorun yaratan aort veya mitral kapak stenozu ya da hipertrofik kardiyomiyopati -Dekompanse kalp yetmezliği -Primer hiperaldosteronizm -Ağır karaciğer yetmezliği (hepatik prekoma/koma) ya da primer karaciğer hastalığı -Klinik açıdan önemli elektrolit denge bozukluğu (hiperkalsemi, hiponatremi, hipokalemi) -Çocuklar (yeterli klinik deneyim olmadığından) -Hamilelik

Uyarılar ve Önlemler

Dekstransülfan ile yapılan düşük dantiseli lipoprotein (LDL) aferezi sırasında (ağır hiperkolesterolemi) ADE inhibitörü kullanılması, hayatı tehdit eden aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabilir.

Arı ve yaban arısı gibi böcek toksinlerine karşı alerjik reaksiyonları azaltmak veya yok etmek amacıyla yapılan tedaviler (duyarsızlaştırma tedavisi) sırasında ADE inhibitörü kullanılması, bazen hayatı tehdit eden aşırı duyarlılık reaksiyonlarına (hipotansiyon, solunum yetmezliği, kusma, alerjik deri reaksiyonları gibi) neden olabilir. LDL aferezi ve duyarsızlaştırma tedavisinin gerektiği durumlarda, preparat başka bir antihipertansif ile değiştirilmelidir. Kadın hastalarda Accuzide gibi bir ADE inhibitörü tedavisine başlamadan önce gebeliğin olmadığı belirlenmelidir. Accuzide tedavisi sırasında gebeliğe karşı gereken önlemler alınmalıdır.

Tüm önlemlere rağmen Accuzide tedavisi sırasında gebelik ortaya çıkarsa, özellikle gebeliğin son altı aylık döneminde Accuzide kullanılması bebeğe zarar verebileceği için, bebek açısından daha düşük risk taşıyan başka bir tıbbi tedaviye geçilmelidir. Emziren annelerde tedavi zorunluysa emzirmeye son verilmelidir.

Accuzide, aşağıda belirtilen durumlarda risk ve yararlar iyice değerlendirildikten sonra ve bazı klinik ve laboratuvar-kimyasal parametreler yakından izlenerek kullanılabilir. Klinik açıdan önemli proteinüri (günde 1 gramdan fazla) İmmün yetmezlik ya da kolajen doku hastalığı (Lupus erythematosus, skleroderma gibi) Bağışıklık sistemini zayıflatan sistemik ilaçların (kortikosteroidler, sitostatikler, antimetabolitler gibi), allopurinol, prokainamid ve lityum kullanımı Gut Hipovolemi Serebral skleroz Koroner skleroz Diabetes mellitus Karaciğer yetmezliği Not Accuzide tedavisine başlamadan önce böbrek fonksiyonları kontrol edilmeli ve tuz/sıvı dengesi sağlanmalıdır. Özellikle tedavinin başlangıcında, aşağıda belirtilen durumlarda kan basıncı ve/veya gereken laboratuvar parametreleri çok yakından izlenmelidir: Böbrek yetmezliği olanlar (serum kreatinin 1.8 mg/100 ml�den yüksek ya da kreatinin klerensi 30-60 ml/dak. olanlar) Ağır hipertansiyonlu hastalar 65 yaşından büyük hastalar Accuzide tedavisi sırasında, yüksek geçirgenlikli poliakrilnitril-metilsülfonat membranı (örn.AN 69) ile yapılan diyaliz ve hemofiltrasyon uygulaması hayatı tehdit eden şok dahil aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabileceğinden, acil diyaliz ya da hemofiltrasyon gereken durumlarda ADE inhibitörleri dışında başka bir antihipertansif ilaca geçilmeli ya da başka bir membran kullanılmalıdır.Gerekli düzenlemelerin yapılabilmesi için hekime hastanın ADE inhibitörü kullandığı ya da diyaliz uygulandığı mutlaka bildirilmelidir. Hipertansiyon nedeniyle Accuzide kullanılırken düzenli kontrol gereklidir. Kişilerin reaksiyonlarının aynı olmamasına bağlı olarak, motorlu taşıtlar dahil araç kullanma becerisi azalabilir. Bu durum, özellikle tedavinin başlangıç dönemleri, başka ilaçlardan bu tedaviye geçerken ve alkol alındığı zamanlarda geçerlidir. Doz yükseltilmesi, özellikle tuz ve/veya sıvı kaybı olan hastalarda (örneğin kusma/diyare, daha önce uygulanmış diüretik tedavisine bağlı kayıplar) kan basıncının aşırı düşmesine yol açabilir. Bu tür hastalar en az 6 saat süreyle yakından izlenmelidir.

Yan Etkiler

Accuzide veya diğer ADE inhibitörleri, hidroklorotiyazid tedavisi sırasında aşağıdaki istenmeyen etkilerin görüldüğü bildirilmiştir.

Kardiyovasküler: Accuzide tedavisinin başlangıç döneminde, tuz ve/veya sıvı kaybı olan hastalarda (örneğin kusma, diyare veya daha önceden uygulanan diüretik tedavisi gibi nedenlere bağlı), ağır hipertansiyonlu hastalarda ve Accuzide dozunun arttırıldığı durumlarda bulanık görme, halsizlik ve baş dönmesi hissi ile nadiren bilinç kaybına kadar varabilen (senkop gibi) belirtilerle birlikte seyrek olarak kan basıncında aşırı düşme (hipotansiyon, ortostatik hipotansiyon) meydana gelebilir. Hidroklorotiyazid tedavisi sırasında, potasyum eksikliğine bağlı olarak elektrokardiyografik değişiklikler ve kardiyak ritm bozuklukları görülebilir.

ADE inhibitörü tedavisi gören bazı hastalarda kan basıncının çok fazla düşmesine bağlı olarak aşağıdaki advers etkilerin görülebildiği bildirilmiştir: taşikardi, palpitasyon, aritmi, göğüs ağrısı, angina pektoris, miyokard enfarktüsü, geçici iskemik nöbet. Böbrekler: Nadiren, böbrek yetmezliği meydana gelebilir veya ilerleyebilir. İzole vakalarda akut böbrek yetmezliğine dönüşebilir. Çok seyrek olarak, bazen böbrek fonksiyonlarında kötüleşme ile seyreden proteinüri görüldüğü bildirilmiştir. Hidroklorotiyazid tedavisi gören izole vakalarda, akut böbrek yetmezliği ile sonlanan bakteriyel olmayan interstisyel nefrit meydana geldiği bildirilmiştir. Solunum sistemi: Seyrek olarak, kuru rahatsız edici öksürük ve bronşit, nadiren nefes darlığı, sinüzit, rinit, izole bronkospazm, seyrek olarak, muhtemelen hidroklorotiyazide karşı aşırı duyarlılık sonucu ortaya çıkan şok belirtileriyle birlikte pulmoner ödem bildirilmiştir. Öte yandan glosit ve ağız kuruluğu ile susama hissi meydana gelebilir. Seyrek olarak, ADE inhibitörü kullanımına bağlı larinks, farinks ve/veya dili de içeren angionörotik ödem bildirilmiştir.

Bu durum görülürse derhal cilt altına 0.3-0.5 mg epinefrin uygulanmalı ya da EKG ve kan basıncı kontrolü altında intravenöz yoldan yavaş olarak 0.1 mg epinefrin verilmeli ve takiben glukokortikosteroid uygulanmalıdır. İntravenöz yoldan antihistaminik ve H2-reseptör antagonisti verilmesi de önerilir. Epinefrin uygulamasına ek olarak, eksikliği biliniyorsa C1-inaktivatörü de verilebilir. Sindirim sistemi: Seyrek olarak, bulantı, üst abdominal ağrı ve hazımsızlık, nadiren kusma, ishal, kabızlık ve iştahsızlık görülebilir. ADE inhibitörü tedavisi sırasında kolestatik sarılık, karaciğer fonksiyon bozukluğu, hepatit ve (sub)ileus ortaya çıkan hastaların bulunduğu bildirilmiştir. Deri ve kan damarları: Bazen ekzantem gibi alerjik deri reaksiyonları, nadiren ürtiker, kaşınma ve eritema multiforme gibi deri reaksiyonları, Stevens-Johnson sendromu, lupus erythematosus (çok ender olarak hidroklorotiyazid tedavisinden sonra) ya da dudakları, yüzü ve/veya ekstremiteleri de kapsayan anjiyonörotik ödem görülebilir. Bazı hastalarda deri değişikliklerine ateş, miyalji, artralji/artrit, vaskülit, eozinofili, lökositoz ve/veya ANA-titrasyonunda yükselme eşlik edebilir. Ağır deri reaksiyonlarında Accuzide tedavisine son verilmelidir.

Ender vakalarda, anafilaktoid reaksiyonlar, psoriasis benzeri deri lezyonları, fotosensitivite, sıcak basması, terleme, alopesi, onikoliz ve Reynaud hastalığı olanlarda vasküler krampların şiddetlendiği bildirilmiştir. Özellikle yaşlı veya vasküler hastalığı bulunanlarda, yüksek hidroklorotiyazid dozlarında, hemokonsantrasyon sonucu nadiren trombüs ve emboli görülebilir. Hidroklorotiyazid tedavisi sırasında nadiren, terlemede azalma meydana geldiği gözlenmiştir. Sinir sistemi: Bazen, baş ağrısı, halsizlik, uyku artışı, apati, nadiren depresyon, baş dönmesi, uykusuzluk, impotans, uyuşukluk hissi ve parestezi, denge duyusunda bozulma, oryantasyon bozukluğu, ruhsal durumda dalgalanmalar, kulak çınlaması, bulanık görme ve kısmen sıvı ve elektrolit denge bozukluğuna bağlı olarak tat duyusunda değişme ya da geçici tat duyusu kaybı meydana gelebilir. Kas-iskelet sistemi: Nadiren kramp, iskelet kaslarında güçsüzlük, kas ağrısı ve potasyum eksikliğine bağlı parezi belirtileri ortaya çıkabilir. Laboratuvar tahlilleri:

Bazen hemoglobin konsantrasyonunda, hematokrit, lökosit ve trombosit sayısında azalma görülebilir. Nadiren, özellikle böbrek yetmezliği, kolajen doku hastalığı olanlar ya da aynı anda allopurinol, prokainamid veya bağışıklık sistemini baskılayan bazı ilaçları kullananlarda anemi, trombositopeni, lökopeni, nötropeni, eozinofili ve izole vakalarda agranülositoz ya da pansitopeni görülebilir. Hidroklorotiyazid, bazen hipokalemi, hipokloremi, hipomagnezemi, hiperkalsemi, glikozüri ve metabolik alkaloza neden olabilir. Kan şekeri, kolesterol, trigliserit, ürik asit ve serum amilaz düzeyinde yükselmeye yol açtığı gözlenmiştir. Özellikle böbrek yetmezliği olan hastalarda bazen serum üre, kreatinin ve potasyum konsantrasyonu artabilir ve sodyum konsantrasyonu düşebilir. Proteinüri meydana gelebilir. Serum bilirubin ve karaciğer enzim konsantrasyonları ender olarak yükselebilir. Yukarıda belirtilen laboratuvar incelemeleri Accuzide tedavisine başlamadan önce yapılmalı ve tedavi sırasında düzenli aralıklarla tekrarlanmalıdır.
Özellikle tedavinin başlangıç döneminde ve yüksek riskli hastalarda (böbrek yetmezliği, kolajen doku hastalığı olanlar, immünsüpresan ilaçlar, sitostatik ilaçlar, allopurinol, prokainamid, digital, glukokortikosteroid, laksatif kullananlar ve yaşlı hastalar) serum elektrolitleri, serum kreatinin düzeyi, kan şekeri ve kan sayımları daha sık aralıklarla kontrol edilmelidir. Accuzide tedavisi sırasında ateş, lenfoadenopati, ve/veya boğazda inflamasyon meydana gelirse hemen lökosit sayımı yapılmalıdır.

ACE PLUS SELENYUM 30 YUMUŞAK KAPSÜL

2009-07-07T23:54:00.001-07:00

Endikasyonlar
Formülde verilen vitaminlerin eksikliklerinde tamamlayıcı olarak kullanılır

Kontrendikasyonlar
Bileşiminde bulunan herhangi bir maddeye karşı aşırı duyarlı olan hastalarda ve A hipervitaminöz durumlarında kontrendikedir.

Uyarılar Önlemler
Genelde önlem gerektiren bir durum söz konusu değildir. Ancak oral kontraseptif kullananlar ve oral antikoagülan kullananlarda ACE PLUS SELENYUM verilmesi risklidir. Hamilelerde ve Emziren Kadınlarda Kullanımı : Gebelik ve emzirmede A, C, E vitaminleri ve selenyuma ihtiyaç artar. Bu durumlarda doktor önerisine uygun olarak kullanılır.

Yan Etkiler
Önerilen dozlarda belli bir yan etkisi yoktur. Yüksek dozlarda diyare ve karın ağrısı görülebilir.

Etkileşimler
Diğer A vitamini ihtiva eden ilaçlarla birlikte alınmaz. Oral kontraseptifler C vitamininin vücuttaki seviyesini düşürür. C vitamini warfarini� nin aktivitesini azaltır. Alfa tokoferol K vitamininin emilimini azaltır.

Dozaj
Hekim tavsiyesine göre ; Takviye olarak günde : 1-2 yumuşak kapsül Tedavi amacıyla günde : 2-3 yumuşak kapsül

Acerilin 5 mg 20 tablet

2009-07-07T23:53:00.001-07:00

ACE (Angiotensin-converting enzim) inhibitörü antihipertansif.

Dozaj
Yetişkinde 10-40mg/gün (max 80mg).
Çocukta 6 yaş üzerinde 0.07- 0.61mg/kg (başlangıç enyüksek 5mg, devam enyüksek 40 mg/gün).

Annelik ve emzirme
Gebelik kategorisi birinci trimestrde C, iki ve üçüncü trimestrde D.

Kontrendikasyon
ACE inhibitörlerine aşırı duyarlılık ve gebelik.

Etkileşim
diğer antihipertansifler, indometazin, nonsteroid antienflamatuvar ilaçlar, insülin ve oral antiyabetikler, lityumun.

Sık görülen yan etkiler
aşırı duyarlılık reaksiyonları, baş dönmesi, başağrısı, diyare, öksürük, bulantı, halsizlik.

Actidem 150 ml şurup

2009-07-07T23:52:00.001-07:00

Psödoefedrin: Uyku bozuklukları ve nadiren halusinasyonları içeren merkezi sinir sistemi uyarılması görülebilir. Psödoefedrin ile seyrek olarak tahrişli veya tahrişsiz deri döküntüleri bildirilmiştir. Psödoefedrin alan erkek hastalarda üriner retansiyon da bildirilmiştir; mevcut bir prostat büyümesi önemli bir predispozan faktör olabilir.

Triprolidin: Triprolidin sersemlik yapabilir. Seyrek olarak tahrişli veya tahrişsiz deri döküntüleri bildirilmiştir. Ağız, burun ve boğazda kuruma olabilir. Taşikardi oluşturabilir.

Dekstrometorfan: Dekstrometorfana atfedilen yan etkiler yaygın değildir; bazen mide bulantısı, kusma veya gastrointestinal bozukluklar olabilir. Dekstrometorfanın fazla miktarlarda kullanımı ile ilgili az sayıda rapor olmasına rağmen, terapötik dozlarda ilaç bağımlılığını gösteren hiçbir kanıt yoktur. BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

Actidem 150 ml şurup kullanımı

2009-07-07T23:51:00.000-07:00

Doktor tarafından başka şekilde tavsiye edilmediği taktirde;

Yetişkin ve 12 yaş ve üzeri çocuklar: Günde üç veya dört kez 10ml (2 ölçek)(2.5 mg triprolidin hidroklorür, 60 mg psödoefedrin hidroklorür ve 20 mg dekstrometorfan hidrobromür) oral olarak alınabilir. Maximum günlük doz. 40 ml(10 mg triprolidin hidroklorür, 240 mg psödoefedrin hidroklorür, 80 mg dekstrometorfan hidrobromür)

6-11 yaş arası çocuklar: Günde üç dört kez 5ml (1 ölçek)(1.25 mg triprolidin hidroklorür, 30 mg psödoefedrin hidroklorür ve 10 mg dekstrometorfan hidrobromür) oral olarak alınabilir. Maximum günlük doz: 20 ml (5 mg triprolidin hidroklorür, 120 mg psödoefedrin hidroklorür, 40 mg dekstrometorfan hidrobromür)

2-5 yaş arası çocuklar: Günde üç dört kez 2.5ml (1/2 ölçek)(0.625 mg triprolidin hidroklorür, 15 mg psödoefedrin hidroklorür ve 5 mg dekstrometorfan hidrobromür) oral olarak alınabilir. Maximum günlük doz: 10 ml(2.5 mg triprolidin hidroklorür, 60 mg psödoefedrin hidroklorür, 20 mg dekstrometorfan hidrobromür) 2 yaş altı çocuklar 2 yaşın altındaki çocuklarda doktor tavsiyesi dışında verilmesi uygun değildir.

6 ay-2 yaş altı: Günde üç dört kez 1.25 ml (1/4 ölçek)(0.31 mg triprolidin hidroklorür, 7.5 mg psödoefedrin hidroklorür ve 2.5 mg dekstrometorfan hidrobromür) oral olarak. Maximum günlük doz: 5 ml (1.25 mg triprolidin hidroklorür, 30 mg psödoefedrin hidroklorür ve 10 mg dekstrometorfan hidrobromür). Yaşlılar: Normal yetişkin dozu uygundur. Hepatik yetmezlik: Hafif ve orta şiddetli hepatik yetmezlikte dikkatli olmakla beraber normal yetişkin dozu uygundur (Şiddetli hepatik yetmezlik için Kontrendikasyonlar’a bkz).

Renal Yetmezlik: Orta şiddetli ve şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalara özellikle beraberinde kardiyovasküler hastalık varsa Actidem verilirken dikkatli olmalıdır(bkz. Farmakokinetik özellikleri).

Doz Aşımı Semptom ve Belirtiler: Tavsiye edilen dozlarla görülen yan etkilere ilaveten akut Actidem şurup aşırı dozajında letarji, başdönmesi, nistagmus, ataksi, halsizlik, hipotonisite, solunum depresyonu, deri ve mukoz membranlarda kuruluk, hiperpreksi, hiperaktivite, tremor, konvülsiyonlar, irritabilite, huzursuzluk, palpitasyon ve hipertansiyon görülebilir.

Tedavi:Solunum destekleyici, koruyucu ve konvülsiyonları kontrol edici gerekli tedbirler alınmalıdır. Endike olduğu taktirde, gastrik lavaj uygulanmalıdır. Mesanenin kateterizasyonu gerekli olabilir. Arzu edilirse, psödoefedrin atılımının hızlandırılması için asit diürez ve diyaliz uygulanabilir; ancak bu prosedürün potansiyel terapötik yararı tartışmalıdır. Doz aşımında diyalizin değeri bilinmemektedir; ancak 60 mg psödoefedrin+8 mg akrivastin içeren bir kombinasyon preparatında dört saatlik hemodiyalizle vücuttaki toplam psödoefedrinin yaklaşık %20’si uzaklaştırılmıştır. Nalokson, bir çocukta dekstrometorfan toksisitesinde spesifik bir antagonist olarak başarı ile kullanılmıştır. Saklama Koşulu 25°C’nin altında, oda sıcaklığında saklayınız. Işıktan koruyunuz. Buzdolabında saklanmamalıdır.

ilacı burda arayınki bulasınız

HİDANTİN TABLET

LOSİRAM 10 mg FİLM TABLET

Depakin

Rivotril

PAXERA Film Tablet

CALPOL-6 Plus Süspansiyon

Abilify

Dogmatil® 200 mg Tablet

Selectra Kapsül

Largactil® 100 mg

Norodol 10mg

Diazem

ROACCUTANE Yumuşak Jelatin Kapsül

ZALVOR Saç Kremi

EMEDUR Ampul

DEPRENİL 50 mg

Diabetes mellitus tip 1 & 2 kök hücre tedavisi

RIXPER Film Tablet

Triptilin (Generic name – Amitriptyline)

EMEDUR Draje

OPRİDON® Film Tablet

Lidanil

Faverin

Edronax 4 mg Tablet

Oferta film Tablet

REMERON ( Mirtazapin )

FULSAC

Desyrel

VALİDOL Damla

MİRTARON® 30 mg FİLM TABLET

VİMİN C Şurup

Vİ-MİNERAL Tablet

VİTADYN Draje

ZİNFO-C Tablet

REDOXON Efervesan Tablet

CİFLOSİN Flakon

ESTREVA Transdermal Jel

BEVİTOL Tablet

EXELON Oral Solüsyon

VİTİLİGO

AIDS Hakkında

AIDS Hakkında En Çok Sorulan Sorular

TENTÜRDİYOT Solüsyon

CABRAL 400 MG 24 DRAJE

PEREBRON 10 MG 120 ML ŞURUP

İNFEX 200 MG 20 FİLM TABLET

PAXERA 20 MG 28 TABLET

LARGOPEN 1000 MG 1 FLAKON

LAEVOLAC Şurup

LACTULAC Şurup

LACRYVISC Oftalmik Jel

LACRISIFI Göz Damlası

LACIPIL Tablet

A-nox Fort 550 Mg 20 Tablet

Acuitel 5 mg 20 tablet

A-ferin Plus Pediatrik 100 ml Şurup

A-nox fort 550 mg 20 tablet

Acular göz damlasi %0,5

Acyl 200 mg 25 tablet

ZEFİKAR Çözelti

ZEFAN Solüsyon

ZEDPREX Kapsül

ZAVEDOS Flakon

ZANTAC Ampul

BAKAMSİLİN Film Tablet

BACTROBAN Krem

BACTRIM Süspansiyon

BABYRHINOL Şurup

BABYPRİN Tablet

ACCUZİDE FORT 20 MG/25 MG 30 TABLET

ACE PLUS SELENYUM 30 YUMUŞAK KAPSÜL

Acerilin 5 mg 20 tablet

Actidem 150 ml şurup

Actidem 150 ml şurup kullanımı